วิธีการรักตัวเอง by itsora
เราเป็นพวกที่ให้ความรักกับใครก็ให้เต็มที่นะ 
ถึงแม้ว่าจะพยายามเซฟตัวเองแล้ว แต่ก็พังตลอดเลย เหมือนจะเก่งในเรื่องความสัมพันธ์ แต่จริงๆแล้วก็คือโคตรจะขี้แพ้

ไม่ว่าความสัมพันธ์จะไปในทางไหน มันก็ต้องอาศัยความรักเป็นองค์ประกอบอยู่เสมอ เราช่ำชองในเรื่องความรัก แต่ไม่เคยใช้ความรักนั้นกับตัวเองเลย

เราชอบทำให้คนอื่นหัวเราะ ชอบทำให้ขำ ถึงแม้ว่าบางครั้งเราจะไม่เล่น ไม่พร้อม แต่เราก็ยังจะฝืนเก็บมันเอาไว้ก่อน เพราะไม่อยากให้คนอื่นมาเซ็งกับเราด้วย 
แล้วค่อยกลับไปร้องไห้คนเดียวก็ได้

เราเป็นคนหัวร้อนด้วยนะ แบบว่าโมโหแล้วเอาให้สุดเลย มีคนมาหักอกเพื่อน เราโกรธจนอยากจะวิ่งไปบีบคอ แต่เพื่อนบอกเราว่า ‘อย่่าไปทำอะไรนางเลย’ เราใจเย็นลง และนั่งปลอบเพื่อนเหมือนเดิม 

ในชีวิตนี้เรามีเพื่อนผู้ชายไม่กี่คน พอเราเห็นมันต้องเจ็บจากผู้หญิงที่ทำห่าอะไรไม่คิด เราก็อยากจะลงไม้ลงมือแทนมัน เพราะผู้ชายทำอะไรผู้หญิงไม่ได้ ถูกมั้ย

เรามีเพื่อนเยอะแยะเลย 
เราเคยโดนทำเซอร์ไพรส์วันเกิดด้วยนะ โดยที่เพื่อนเป็นคนทำให้ เอารูปมาแปะ มีโพสอิท มีเค้ก แล้วก็มีเพื่อนๆที่ล้อมวงร้องแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้เรา 
เรารู้สึกชื่นใจ และรับรู้ได้ว่านั่นคือความรักที่เพื่อนมีให้เรา และเพื่อนก็คงจะรู้ว่า เราเองก็รักเพื่อนๆเหมือนกัน

เรามักจะคิดในแง่ดี เวลาคนอื่นทำอะไรผิดกับเรา
แต่พอเวลาเราทำผิด เราก็จะตอกย้ำและโทษตัวเองให้ผิดอยู่อย่างนั้น ถึงแม้ว่าคนอื่นจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่เราก็ยังยืนยันอยู่เสมอ ว่าเรามันผิด

มันเป็นแค่คร่าวๆ เป็นแค่10%ของตัวเราเองมั้ง

ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้อ่านเรื่องนี้อยู่ ช่วยเราคิดหน่อย
ว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันถูกต้องหรือยัง

มีใครคนหนึ่งที่รักมากๆ รักจนสุดหัวใจเลยนะ แบบว่าให้ยอมตายแทนก็ได้ ให้ทำอะไรก็ได้ ทำอะไรก็ไม่เคยโกรธ และเธอคนนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้เราได้มีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้

โรคซึมเศร้ามันเหี้ยมากเลยนะ อยากตายอยู่ทุกวัน ไม่มีใครเข้าใจ ได้รับแต่คำเดิมๆซ้ำๆ ซ้ำไปซ้ำมาอยู่นั่นแหละ แถมต้องกินยาทุกวัน นอนไม่หลับอีกต่างหาก แต่ว่าแสดงอาการออกไปไม่ได้หรอกนะ แน่นอนสิ ก็นี่มันโรคจิตนี่หน่า

เพราะฉะนั้น การที่เราพยุงตัวเองให้ยังหายใจ ไม่ตายห่าไปซะก่อน มันเป็นเรื่องที่ยากเย็นมากๆ แต่การที่มีเธอ มันเหมือนกับว่า เธอมาต่อชีวิตเรา

แต่ด้วยปัจจัยอะไรหลายๆอย่าง ที่ทำให้เธออยู่เป็นเหตุผลที่เราจะตื่นมาได้ไม่นานมากพอ และเลือกที่จะจบมันไป

โลกแตก

กลับมามืดอีกครั้ง

ไม่เห็นเป็นไรเลย ก่อนหน้านี้ก็อยู่ได้ ไม่ต้องเป็นห่วง รู้มั้ยว่าเราเข้มแข็งขึ้นเยอะเลย โอเค มันอาจจะดูปลอมๆ แต่เราพยายามทำตัวให้เข้มแข็งมากขึ้นจริงๆ 

เหตุผลเพราะว่าเราน่ะ รักเธอ ไม่อยากให้เธอต้องเป็นห่วง

เห็นมั้ย แม่งไม่ได้คิดถึงตัวเองเลยสักนิด

แต่เราไม่ได้เข้มแข็งขนาดนั้นหรอก เราก็ยังเป็นคนขี้แพ้ที่คิดถึงเธอแทบจะตายอยู่ทุกวัน ยานอนหลับก็หมด เหมือนเวลาชีวิตเดินไปงั้นๆ

แต่การที่เธอแว้บๆกลับมา ทั้งๆที่เธอเป็นคนจบมันเอง และเราก็สมยอม ให้เธอมาหาเป็นครั้งคราว ตามเวลาที่ไม่ปกติ เช่นตอนที่เมา 

เราเต็มใจให้ตัวเองกลับมาเจ็บปวดอีกครั้ง และรับความสุขแค่ชั่วคราวนั้นต่อไป พอเธอจากไปอีก ก็เป็นเราที่พร่ำเพ้อ เจ็บปวด และร้องไห้ แล้วเราก็ยอมให้เธอวนกลับมาอีก ใช่ มันวนลูปไปซ้ำๆ เหมือนวงจรอุบาทว์

แต่เราเต็มใจให้มันเป็นอย่างนั้น

มันเป็นการรักตัวเองของเราอย่างหนึ่ง แต่ก็เป็นการทำร้ายตัวเองไปด้วยในตัว รู้ทั้งรู้ว่ามันจะเป็นยังไง แต่ระหว่างนี้มีความสุข ก็ขอโกยมันไว้ก่อนได้ไหม ขอเสพมันก่อนได้ไหม

มันก็เหมือนติดยา ตอนเสพมีความสุขนะ แต่พอยาหมดฤทธิ์ ก็อยากจะเสพอีกจนทรมาน หรือนี่จะเป็นการเสพติดความเจ็บปวดกับเสพติดความรักไปพร้อมๆกัน

ใครๆก็บอกให้เราพอได้แล้ว
แต่เราไม่พอ

เธอเปรียบเสมือนไออุ่น ในตอนที่เรากำลังหนาว เธอกอดเราไว้ แล้วเธอก็ไปในตอนที่เรากำลังอุ่นกำลังดี ใช่ มันทำให้หนาวมากกว่าเดิม แต่เราก็เต็มใจรับความอบอุ่นนั้นทุกครั้ง ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นยังไง

ได้โปรด

เรารู้ว่าที่ยอมให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ จะเป็นเราเองที่กำลังจะตาย ใช่ แต่เราไม่กลัวความตาย

เราทำเพื่อคนอื่นมาเยอะมากพอแล้ว

ขอให้เราทำเพื่อตัวเองบ้าง

แม้มันจะเจ็บแค่ไหน

ไม่เป็นไร เราซาดิสม์ 

:)





SHARE
Written in this book
mean and me
ขอบคุณเธอ ที่ทำให้รู้ว่าใจฉันยังมีอยู่
Writer
Itsora
Writer , Depression , Love
นานมาแล้วแสนนาน

Comments

pitiless
11 months ago
วิธีรักตัวเอง = ทำตามใจตัวเอง
555 เหมือนเราเลย
Reply
DALHANG
9 months ago
วิธีรักตัวเองที่ดีที่สุดคือรักตัวเอง ❤️
Reply