'หากคุณเป็นคลื่นทะเลฉันก็พร้อมจะลงไป แม้จะว่ายน้ำไม่เป็น'
ตามประโยคข้างบน ช่างดูโรแมนติคเหลือเกิน
ฉันอ่านประโยคนั้น พร้อมคิดถึงเขาเพราะความรู้สึกที่มีให้เป็นดังทุกตัวอักษรที่กล่าวมา

เอ๊ะ !
แต่ทำไมฉันต้องพาตัวเองลงไปในน้ำที่ฉันว่ายไม่เป็นด้วยล่ะ
ละถ้าฉันจมละเกิดหายใจไม่ได้ ซึ่งแน่นอนอยู่แล้ว เพราะว่ายน้ำไม่เป็น ละถ้าตายขึ้นมาจะทำไงล่ะ
อยู่ๆขาของฉันก็ก้าวหนีห่างจากคลื่นทะเลนั่นไปดื้อๆ เดินไปอยู่ที่ชายหาด 
พร้อมมองพระอาทิตย์ตกดิน ให้แสงกระทบคลื่นมีประกายระยิบระยับยังสบายใจกว่า

นี่แหล่ะหนา จะบอกว่าเป็นความกลัวก็ไม่ถูกนัก
เป็นเพราะฉันพร้อมจะให้กับเขาทุกสิ่งทุกอย่างแต่แรกมากเกินไป
มีใจเท่าไหร่เทหมดหน้าตัก ตัวเองจะเจ็บช้ำเท่าไหร่ จมอยู่กับความเจ็บปวดก็ไม่เห็นเป็นไร
ขอแค่ให้ได้ใช้เวลาอยู่กับเขา แค่เพียงชั่วคราวก็ยังดี

จนเกือบลืมคิดไปว่า ฉันเฝ้ามองจากข้างนอกก็ได้นินา
ถ้าฉันไม่สมควรเข้าไปในพื้นที่นั่นแต่แรก เพราะฉันยังไม่พร้อม และไม่รู้วิธีรับมือ
แล้วจะพาตัวเองไปอึดอัดเจ็บช้ำทำไมกัน

กว่าจะรู้ตัวฉันก็เกือบพาตัวเองไปจมน้ำแล้ว 
เอาเป็นว่าถอยหลังออกมา แล้วชื่นชมความงดงามของคลื่นที่กระทบฝั่งอย่างเงียบๆดีกว่า
ฉันสบายใจแบบนี้ ไม่อยากพาตัวเองไปเสี่ยง

ขอฉันว่ายน้ำเป็นก่อนนะ
แล้วถึงจะกระโดดลงไป 

สวัสดี 

//หรือถ้าโคตรบังเอิญที่ทะเลจะใจดี ส่งเรือมาให้สักลำ ฉันค่อยลงไปใหม่แล้วกัน 



SHARE
Writer
nothingsky
Daughter & Cat lover
ชอบบ่นเรื่องที่เจอในชีวิตประจำวันเป็นเรื่องสั้นๆ

Comments