I'm sorry for being selfish
“พี่…”

ฉันเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มือถือเพื่อมองหน้าเจ้าของเสียงนั้น

“ผมขอคบกับพี่ได้มั้ยครับ”



ฉันสะกิดแขนน้องผู้ชายด้านหน้า เพื่อให้เขาหยุดเดินและถอดหูฟังออก

“ขอโทษนะคะ ขอไลน์ได้มั้ยคะ”
ฉันยิ้มให้น้องเขาอย่างเป็นมิตรหลังจบคำถาม

“ครับ”
น้องรับโทรศัพท์มือถือจากฉันไปและพิมพ์ไอดีไลน์ ก่อนจะส่งกลับมาให้ฉัน

“ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวทักไปในแชทนะคะ”
ฉันยิ้มกว้างและกล่าวขอบคุณ ก่อนจะเดินแยกมาอีกทาง เพราะตอนนั้นเป็นเวลาเกือบ 9 โมงแล้ว และฉันใกล้จะสายเต็มที



“ฮัลโหล พี่ชื่อ ดิว นะคะ”

“ผม โม ครับ”

ฉันเริ่มต้นบทสนทนาอย่างเรียบง่าย
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเราทั้งคู่ ที่ได้โคจรมารู้จักกัน





“พี่…”

ฉันเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มือถือเพื่อมองหน้าเจ้าของเสียงนั้น

“ผมขอคบกับพี่ได้มั้ยครับ”

“……….”

น้องโมจ้องลึกเข้ามาในตาของฉัน จนฉันสามารถเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในดวงตาคู่นั้น

“น้องยังไม่รู้จักพี่เลย เรามาทำความรู้จักกันก่อนดีมั้ย แล้วถ้าเราโอเคกับพี่ ค่อยคบกันก็ยังทัน”

ฉันตอบคำถามน้องไปพร้อมรอยยิ้มแห้งๆ เล็กๆ ปรากฏบนมุมปาก ที่ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าน้องเขาจะทันได้สังเกตหรือไม่

นับตั้งแต่วันที่ฉันได้ขอไอดีไลน์น้องจนถึงวันนี้ เป็นเวลาร่วม 3 เดือนแล้วที่เรารู้จักกัน 
และได้ใช้เวลาร่วมกัน

แต่ที่ฉันตอบน้องไปแบบนั้น ไม่ใช่เพราะฉันกังวลเรื่องเรายังรู้จักกันไม่ดีพอหรอก 
ความจริงคือ ฉันไม่ได้คิดจะคบกับใครตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก รวมถึงน้องคนนี้ด้วย

ไม่ใช่เพราะเรื่องอายุของเราที่ห่างกันถึง 5 ปี 
หรือเพราะไลฟ์สไตล์ที่แตกต่างกันจนเห็นได้ชัดของเราทั้งคู่
แต่เป็นเพราะใจฉันเองต่างหาก ที่มันบอบช้ำมามาก มากเหลือเกิน 
จนฉันไม่อยากจะผูกพันกับใครอีกแล้ว

แต่ก็นั่นแหละ
ทั้งๆ ที่ฉันเป็นฝ่ายเริ่มเข้าไปทำความรู้จักน้องเขาก่อนแท้ๆ
ทำไมฉันถึงเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้นะ



พี่ขอโทษนะ ที่น้องต้องมาเจอกับคนแบบพี่
SHARE
Writer
Loverdose
Wandering girl
My name is Love.

Comments

im_theton
8 months ago
อายุเท่าไรครับ
Reply
Loverdose
8 months ago
27 ค่ะ :)
im_theton
7 months ago
ห่างจากพี่ 3 ปี