I like beer, and you too.
“วันนั้นแปลกดีนะ ที่จู่ๆ เธอก็สั่งเบียร์มา”

คุณเอ่ยออกมาในขณะที่เรากำลังกินข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ฉันเลยนึกย้อนถึงเหตุการณ์นั้น เป็นวันที่พวกเราไปกินข้าวกับเพื่อนคนอื่นๆ

“มันแปลกยังไง”
“ตอนนั้นไม่มีใครสนเรื่องดื่มแอลกอฮอล์เลย แต่เธอดันสั่งมาดื่มคนเดียวหน้าตาเฉย”
“ก็เราอยากดื่มนี่นา ในเมื่อไม่มีใครดื่มกับเรา เราดื่มคนเดียวก็ได้”
“เธอดูจิบเบียร์ได้ชิลมาก ยังกะดื่มน้ำเปล่า”
“โห พูดซะเราดูเป็นคนขี้เมาเลย”
“ไม่ใช่แบบนั้น, แบบว่า เธอดูเป็นคนดื่มบ่อย”
“เดี๋ยวนี้ไม่บ่อยเท่าเมื่อก่อนหรอก”
“นี่ อยากดื่มมั้ย สั่งเบียร์มาสิ เราเลี้ยงเอง”
“เฮ้ย จริงเหรอ”
“จริงสิ เดี๋ยวเราดื่มด้วย”

เบียร์ 2 ขวดตั้งอยู่บนโต๊ะของพวกเรา ในร้านอาหารธรรมดา ที่ดันขายเบียร์ด้วยเท่านั้นเอง

ฉันรู้มาจากเพื่อนของคุณว่าจริงๆ แล้วคุณไม่ชอบดื่มเบียร์ คุณเองก็ยืนยันกับฉันว่าชอบดื่มเหล้ามากกว่า ส่วนฉันน่ะได้ทั้งเบียร์และเหล้า แต่จะเอนเอียงไปทางเบียร์มากกว่า

“เราไม่ค่อยชอบเบียร์เพราะมันขม” คุณพูด หลังจากจิบเบียร์จากขวดไปอึกหนึ่ง
“อ้าว แต่เราชอบเบียร์ขมๆ นะ, จริงๆ ถ้าเธอไม่ชอบก็ไม่ต้องฝืนดื่มกับเราก็ได้”
“ไม่เป็นไร เราอยากดื่มเป็นเพื่อนเธอ แค่ขวดเดียวไม่เป็นไรหรอก”

น่าแปลกที่ในระยะเวลาของการดื่มเบียร์แค่คนละขวดนั้น ทำให้เราสองคนได้คุยอะไรกันมากมาย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเบียร์ช่วยให้บทสนทนาลื่นไหลขึ้นด้วยหรือเปล่า 

“เธอดื่มคนเดียวบ่อยเหรอ” แล้วคุณก็ชวนคุยเรื่องการดื่มอีก
“บ่อยมั้ง บางทีก็ดื่มคนเดียวที่บ้าน”
“โห ที่บ้านด้วยเหรอ มันเหงาขนาดนั้นเลยหรือไง ยังกะเป็นคุณลุงแก่ๆ เลย”
“ไม่ต้องเป็นคุณลุงก็ดื่มได้ย่ะ, เราเป็นผู้หญิง เวลาไปดื่มคนเดียวข้างนอกมันก็ลำบาก ดื่มที่บ้านมันสบายใจกว่า”
“แล้วเหงาจริงมั้ย”
“เหงาแหละ”

บางทีฉันก็สงสัยว่าการดื่มเบียร์มันช่วยให้หายเหงา หรือทำให้เหงากว่าเดิมกันแน่นะ

เบียร์ใกล้หมดแล้ว เราสองคนตั้งลิมิตไว้แค่คนละขวดเท่านั้น ถึงจะค่อยๆ ดื่มช้าๆ แต่เวลาที่ฉันได้อยู่กับคุณใกล้จะหมดลง

“แล้วทำไมไม่ไปดื่มกับเจ้านั่นล่ะ” คุณหมายถึงเพื่อนของคุณ ซึ่งเป็นคนที่ฉันสนิทด้วย และเคยไปดื่มด้วยกันบ่อยๆ เพื่อนของคุณดื่มเบียร์เก่งยิ่งกว่าฉันซะอีก ความจริงแล้วฉันสนิทกับเขามากขึ้นก็เพราะฉันแอบชอบคุณ ฉันเลยได้คุยกับเขาเรื่องคุณอยู่บ่อยๆ แต่คุณคงไม่รู้หรอก...

“ช่วงนี้เขายุ่งน่ะ” 
“มันแอบไปมีหญิงหรือเปล่า”
“ไม่หรอกมั้ง ถ้ามีเขาน่าจะบอกเรา”
“แล้วทำไมมันต้องบอกเธอ”
“ก็เราสนิทกัน”
“มันเป็นไงบ้าง เราไม่ได้คุยกับมันเลย”
“สบายดี, ผู้ชายเขาไม่ค่อยถามสารทุกข์สุกดิบกันหรือไง”
“อือ เธอคุยกับมันบ่อยกว่าเราที่เป็นเพื่อนมันซะอีก”
“แต่เราได้เจอเธอบ่อยกว่าเจอเขาอีกนะ, แบบนี้แปลว่าเราสองคนสนิทกันหรือยัง”
“จริงๆ แล้วเราเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงนะ”
“...”

คำตอบของคุณไม่เคลียร์เท่าไร แต่ฉันไม่อยากคาดคั้นต่อ เราเลยนั่งกันเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง จัดการเบียร์ของตัวเองจนหมด จ่ายเงิน เตรียมลุกจากโต๊ะ แล้วคุณก็ยื่นมือถือของคุณมาให้ฉันดู

“ร้านนี้น่าสนใจนะ มีเบียร์คราฟต์ด้วย เธอน่าจะชอบ วันหลังไปกันมั้ย”
“อื้อ เอาสิ”

ฉันตอบพร้อมรอยยิ้ม
SHARE

Comments

tung
11 days ago
เขียนน่ารักมากเราชอบ
Reply
tidachan
11 days ago
ขอบคุณนะคะ ดีใจที่ชอบค่ะ 😊
Pkunssi
11 days ago
ทำให้นึกถึงร้านเบียร์เมื่อเดือนก่อน ☺️
Reply
tidachan
11 days ago
ร้านไหนน้าาา?