โมโหหิว
หายไปนานมากกกกับการบ่นแฟน
ซึ่งก็ยังไม่ได้เลิกกันแต่อย่างใด ฮ่าา

ล่าสุดย้อนไปอ่านที่เคยเขียนไว้
ทะเลาะกันล่าสุดคือเดือนกันยาเลยนะ
มาวันนี้เดือนธันวา เพิ่งจะมาทะเลาะอีกรอบ
ถือว่าทำลายสถิติอยู่เด้อ
ช่วงแรกๆคืออาทิตย์เว้นอาทิตย์เลยจ้า
จนมาเดือนละครั้ง จนสองเดือนครั้ง
ตอนนี้กันยา ตุลา พฤศจิกา ธันวา
เหยย 3 เดือนเป็นอย่างต่ำแบบไม่ปัดเศษวันที่ !

มีวันนึงแฟนก็พูด บอกว่า
“เราพยายามทำตัวให้ดีขึ้นนะ
ปรับปรุงเปลี่ยนแปลง วันนี้เราก็ดีขึ้นแล้ว
ไม่พูดไม่ดี ไม่ตะคอก ไม่ว่าเธอแล้ว
หรือจะให้เรากลับไปเป็นแบบนั้น
บอกเลยว่าตอนนี้เราดีที่สุดแล้วอะ”

(ตลกตรงคำว่าดีที่สุด5555 คือมั่นใจมาก)

ซึ่งก็ยอมรับเลยว่าจริง
เป็น ‘เธอ’ ในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดจริง
เธอทำงานบ้าน ทำความสะอาดห้อง
ซักผ้าให้ ทำนั่นนี่ให้
เราลืมของก็นั่งรถเอามาให้(แม้แท็กซี่จะแพง)
ไปรอเราทำงาน 3-4ชม.นั่งอ่านหนังสือรอ
เราอยากกินอะไรก็ซื้อมาให้
เราอยากไปวิ่งออกกำลังกายก็ไปเป็นเพื่อนวิ่งด้วยทุกวัน
ที่สำคัญ! ไม่พูดไม่ดีกับเราแล้ว finally!!!

เมื่อก่อนถ้าผิดใจกันนิดนึงคือมาละ ตะคอกละ
ไม่มีเลเวล 1 2 3 4 5
อยู่ๆ 1 ก็ไป 5 เลยจ้า เดือดดาลเวอร์
แต่เดี๋ยวนี้อยู่แค่ 1 2 เว่ย
ไม่แม้แต่จะขึ้นเสียง พูดด้วยเหตุผล
มากสุดคือ “ไม่ต้องพูดแล้วเธอ เบื่อเรื่องนี้ละ”
ในน้ำเสียงราบเรียบเลเวล 2
ซึ่งทำให้เราไม่ทะเลาะเป็นเรื่องใหญ่อีกเลย

แล้วล่าสุดที่ทะเลาะคืออะไร?

คือ...
นางไม่ช่วยเราทำกับข้าว


ช่วงนี้เราลดน้ำหนัก ก็จะต้องหุงข้าวเอง
อบไก่เอง นึ่งผักเอง ซึ่ง! แฟนก็จะได้อานิสงส์ไปด้วย
คือก็จะได้กินอาหารทุกอย่างเหมือนเรา
แต่เราก็จะนอยอะ ว่าแบบทำไมรอกินอย่างเดียวไม่ช่วยเลย
น้ำหมด ให้ลงไปกดน้ำก็อิดออดไม่ไป
หรืออะไรใดๆง่ายๆก็ได้

แฟนก็รู้แหละว่าเราไม่พอใจละ
ก็ทำเสียงอ้อน เสียง2 เสียงน้องตุ๊กตา
: อาหารอารายอ่า หิวแล้วว อยากกิน
: อยากกินก็ทำเองสิ !
: ทำอาหารให้หน่อยยยย
: ทำเองสิ ไม่ทำก็ไม่ต้องกิน
: ขอกินด้วยยย
: อดกิน !

แฟนก็เลยนอยๆ บอกว่าจะไม่กินอะไรของเราอีกแล้ว
วันอื่นๆก็ช่วยหลายอย่างมาก
ทำไมนึกไม่ออกว่าทำอะไรให้บ้าง
เราก็แบบ เราทำ100ครั้งจะช่วยสักกี่ครั้ง
: ถ้าสมองไม่เสื่อมก็คงจำได้อะ
: ให้เราไปอยู่ห้องเธอละเธอทำให้มั่งได้ปะ
ก็ไม่ได้ไง เพราะงั้นก็เราทำตลอดอะ
: อืม ไม่กินละ ไม่พูดอะไรละ เราจะกลับห้องเรา

ก็เหมือนเดิม กลับห้องไป
(แต่ไม่ตะคอกโวยวายแล้ว ซึ่งโอเคมาก)
เราก็ไม่ได้นอยไม่ได้ร้องไห้เสียใจนะ
เพราะยังโกรธอยู่เรื่องไม่ช่วยทำอาหาร
ใจนึงก็เออ อยู่คนเดียวบ้างก็ดี
ได้หายใจบ้าง อยากทำไรก็ทำ
ไม่ต้องมีใครมาบ่นให้กวาดห้อง5555
(คือแฟนเคยทำตลอด จนเราไม่ทำ เลยจะให้เราทำ)

ผ่านไปเกือบ2วัน ก็ไม่มีใครติดต่อหากัน
แต่เราก็ไม่ได้เสียใจอะไร คิดว่าแยกๆบ้างก็ดี
ถ้าเมื่อก่อนนี่เพ้อ ร้องไห้ไม่หยุดละ
เพราะกลัวแฟนจะไม่ชอบ กลัวแฟนจะทิ้ง
กลัวเบื่อเรา กลัวเค้าจะหายไปตลอด ฯลฯ
แต่นี่เราอยู่ด้วยกัน ตัวติดกันมานานพอจะรู้ว่าเรื่องแค่นี้ไม่ทำให้เลิกกันได้
แค่เคืองๆกัน ถ้าคุยก็ปกติละ
หายไปใช้ชีวิตของตัวเองบ้าง

..

เรากะจะไม่โทรติดต่อไปนะ
แต่พอมาอ่าน storylog ที่ทะเลาะกันล่าสุด
แฟนเป็นฝ่ายโทรมาหาก่อนอะ
พอนึกไป หลายๆครั้งก็เป็นแฟนที่โทรมาก่อน
หรือไม่ก็แชทมาก่อนตลอด
ก็เลย อะ โทรก่อนก็ได้ คิดว่าถ้าเคืองอยู่ก็คงเซ็ง แต่ก็ลองดู

: ฮัลโหลลลลลล
: โหลล 555 ทำไรอยู่
: ทำฟาสติ้ง (อดอาหาร) ยังวันนี้
: เราอะนะ 5555 ทำสิ ทุกวัน
: กินคนเดียวอร่อยมั้ย
: ก็ดีนะ
: แยกกันบ้าง อยู่คนเดียวบ้างเธออะ
: เหงานิดนึง
: หัดอยู่คนเดียวให้เป็นบ้าง
: อยู่ได้ละกัน
: หึหึหึ

ผิดคาด คือแฟนเสียงสดใสมาก
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น555
มีแซะๆว่ากินคนเดียวอร่อยมั้ย
แล้วก็บอกแหละว่าทำไรช่วยเราบ้าง
แค่ไม่ช่วยทำอาหารมื้อเดียวเราทำเป็นเรื่องใหญ่
อะก็ตอนนั้นมันหงุดหงิดนี่หว่า
ทำหลายอย่างละมีคนมารอกินเฉยๆอะ
แต่ก็เออ นึกย้อนไปนางก็ทำหลายอย่างจริง
ช่วยเราหลายอย่่างจริง
มันคือการดูแลกันแหละ
บางทีทำอาหาร แฟนก็ไม่ได้อยากทำ
แต่ก็ช่วยในเรื่องอื่นที่ทำได้
ก็ต้องคิดหยวนๆบ้างละเรา

ขอโทษนะ 😆

SHARE
Writer
quixotic
Loser
ความจริงของเรา

Comments