คุณคนที่มาในวันที่สายเกินไป
คุณรู้ไหม 
ว่าตอนนี้มีคนกำลังคิดถึง 
แค่คนๆหนึ่งที่ผ่านเข้ามา ตกหลุมที่คุณไม่ได้สร้างแต่ดันเป็นของคุณ 
ตกลงไปอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ยินดีที่จะอยู่ในนั้น 

ฉันมาทำเหี้ยอะไรในหลุ่มบ้านี่กันนะ 
ทั้งๆที่เราต่างก็มีคนของตัวเอง มีรังรักอันอบอุ่นที่สามารถกลับไปซบได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว 

คุณคงมีความสุข ที่ได้เฝ้ามองฉันจากปากหลุมนั่น
ปรายตามองลงมาเป็นครั้งครา 
สับสนว่าจะกลบดินลงไปให้จบๆหรือดึงฉันขึ้นมาดี แต่คุณก็นึกได้ว่ามือคุณไม่ว่างเพราะกำลังจับมืออีกคนไว้อยู่ 

น่าตลกสิ้นดี ที่ฉันฉลาดพอจะรู้ตอนจบของเรื่องบ้าๆนี่แต่ก็ดันโง่เกินกว่าจะหยุดมัน 

ฉันควรทำยังไงดี 

ฉันคิดอยู่หลายครั้งหลายครา 
ว่าคุณไม่น่าโผล่หัวเข้ามาในชีวิตฉันเลย 
ไม่มีคุณทุกอย่างมันคงจะดีกว่านี้ 
 
หวังว่าคุณจะคิดแบบเดียวกัน 

แต่คงไม่หรอก
คุณคงไม่เสียเวลามาคิดเรื่องของฉัน 

ในวันที่ฉันพร้อมจะขึ้นมาจากหลุมโง่นั้นเพราะรู้ดีว่ามันช่างไม่มีประโยชน์ 
คุณก็ดันทำเหมือนอยากลงหลุมมาด้วยกัน 

คุณเป็นเหี้ยไรอะ 

อีกเดี๋ยวคุณก็จากไป
ทิ้งให้ฉันตกอยู่ในวังวนเดิม 
คิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ไปไหน 

ฉันเกลียดคุณที่คุณเป็นคุณ 
เป็นประโยคที่โกหกทุกคำ
แต่ฉันหวังให้มันเป็นความจริงจากใจ 

อีกไม่นาน 
ฉันจะหายไป 
และต่อให้คุณยังเห็นฉันอยู่ 
ฉันก็จะไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป 

คนๆนั้นน่ะ
ฉันกลบดินฝังไปเรียบร้อยแล้ว 
ฉันมีหลายร่าง

ส่วนคุณ จะคิดยังไงตอนนั้นก็คือช่างแม่งแล้วล่ะ

อยากจะขอให้เธอไปดีและจงสุขสบาย 

เจอกันช้าไป 
มันน่าเสียดาย... 

ไม่ดิ 
ไม่เสียดาย 
คนข้างกายกุดีกว่ามึงเยอะ 

SHARE
Writer
SnowyFlower
Creater
Love fanfics

Comments