สิ่งที่น่ากลัวกว่าความตาย
        ไม่รู้ว่ามันคือความบังเอิญหรือว่าอะไร ที่ทำให้วันนี้ผมบังเอิญได้เข้าไปในโรงพยาบาล
แต่ไม่ใช่ในฐานะ "คนไข้

        ผมได้เข้าไปในห้องผู้ป่วยรวมเป็นครั้งแรกซึ่งในห้องนั้นส่วนมากล้วนแต่มีคนไข้ที่สูงอายุ
อยู่เป็นจำนวนมาก และยังมีคนไข้ที่อายุยังน้อยอยู่บ้าง แว๊บแรกที่ผมรับรู้ได้ คือการที่เห็น
คนไข้ที่อายุมากนอนอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถขยับตัวได้ ผมรับรู้ได้ถึงความรู้สึก 2 อย่าง
คือ ความกลัวที่จะต้องจากไปอย่างโดดเดี่ยว กับ ความคิดถึงโหยหาที่จะได้เจอกับครอบครัว
บางคนก็มีญาติมาเยี่ยม แต่กับบางคนก็นอนรออย่างมีความหวัง 
หวังว่าจะได้เจอกับครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย
       ต่อมาผมได้มองไปสะดุดกับครอบครัวหนึ่ง ผมเห็นยายคนนึงกำลังเช็ดตัวให้กับสามีของเธอ โดยคอยพลิกตัวสามีขอเธออย่างระมัดระวัง สายตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยรัก ความห่วงใย และความหวังที่ว่าสามีของเธอจะสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ปกติ แม้ว่าตอนนี้จะไม่สามารถขยับตัวได้เรยก็ตาม 

 ในระหว่างที่ผมกำลังนั่งมองคุณยายที่กำลังเช็ดตัวนั้น ก็ได้มีเสียงดังแทรกขึ้นมา 
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ตี๊ดดดดดดดดดดดด ! 
        ผมค่อนข้างไม่ชอบเสียงนี้อย่่างมาก ซึ่งมันหมายความว่า ได้มีใครสักคนหนึ่งที่กำลังจะจากโลกนี้ไปต่อหน้าต่อตาผม พอผมมองไปข้างๆ เตียงที่มีเสียงดังขึ้นนั้น ซึ่งได้เห็นป้าคนนึงยืนมองด้วยสีหน้าโศกเศร้า และขอบตาแดงกล่ำ ถึงแม้ว่าจะไม่มีน้ำตาไหลออกมาก็ตาม ผมรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของการสูญเสียบางอย่างที่ไม่สามารถจะนำกลับคืนมาได้อีก

...ผมไม่เข้าใจ ผมไม่เข้าใจอะไรซักอย่าง สิ่งต่างๆ ที่ไหลเข้ามาในความของคิดผม ทำให้ผมสามาถรับรู้ความรู้สึกต่างๆ ของทุกคนนั้น มันคืออะไร 




SHARE
Written in this book
About World
world....
Writer
ZeroMove
Freedom
Learn everything from dream. I will always be with you.

Comments