484 ข้อความที่เราคิดถึงแก ผ่านตัวหนังสือในโปรแกรม Wakie


เรื่องราวความคิดถึง ที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวหนังสือ ในโปรแกรม Wakie

มันเริ่มตั้งแต่ วันที่ 3 สิงหาคม"เกลียดที่สุดก็คือการรอ เกลียดมาก แต่ก็ต้องรอ"

10 ส.ค.
"เที่ยงคืน 15 นาที กับวันที่ฉันนั่งเหม่อ"

12 ส.ค.
"อยู่ๆมาจับผม และถาม สระผมครั้งล่าสุดตอนไหน คือสตั้นแปป และตอบกลับไป แกก็รู้ว่าเราชอบสกปรก ฮ่าๆ"

13 ส.ค.
"เราต่างมี lifestyle ที่แตกต่างกัน แต่เดินไปด้วยกันแบบงงๆ ต่างคนต่างเดินไปยังโซนที่ตัวเองสนใจ แล้วค่อยวนกลับมาเจอกัน"

"ถ้าวันนึงต้องเปลี่ยนสถานะ จากคนคุยเป็นแฟน จะรู้สึกยังไง แต่ทุกวันนี้ ยังไม่เป็นก็เหมือนเป็น แล้วมันจะแตกต่างกันยังไง?"

"พอโตขึ้น ความรัก ก็ไม่ใช่แค่เรื่องของความรัก มันเป็นเรื่องของอนาคต ครอบครัว หน้าที่การงาน ความมั่งคง การเงิน และความพร้อมที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน"

"จะว่าแฟนก็ไม่เต็มปาก จะคนคุยก็ไม่ใช่อีก มันเป็นความเรียบง่ายของความรักที่มีอนาคตเข้ามาเกี่ยวของคนที่อายุ 25 ปีทั้งคู่"

14 ส.ค.
"ไม่มีเวลา กับไม่สนใจ มีเส้นบางกั้นไว้อยู่"

"ทุ่มเทให้กับงานยังได้เงินเดือนเพิ่ม ทุ่มเทให้แก จะได้อะไรเพิ่ม?"

17 ส.ค.
"การคิดถึงไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกนะ ต่อให้สถานะมันไม่ชัดเจนก็ตาม"

19 ส.ค.
"ชิน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะชอบ ก็แค่พยายามทำตัวให้ชิน กับสิ่งที่แกกระทำอยู่ ชินแล้วจะได้ไม่ต้องเรียกร้องให้ต้องรู้สึก"

22 ส.ค.
"พนันกันไหม ครั้งนี้ ใครจะไปก่อนกัน แก หรือ เรา"

23 ส.ค.
"นึงภาพตอนตัวเองรวยยังง่ายกว่าการให้มานั่งนึงภาพตอนเราได้เป็นแฟนกันกับแก"

"ยากกว่าการทำทีสิสจบ ก็การคุยกับแกนี่แหละ ยากเกิ๊น แต่ก็ยังอยากคุย"

26 ส.ค.
"ความสัมพันธ์ที่ไม่มีสถานะ สุดท้ายแล้ว มันจะจบแบบไหนนะ.."

29 ส.ค.
"คุยตั้งแต่ปี 57 จนตอนนี้ปี 61 ก็ยังไม่ได้คบเลย แต่เรียกแฟนแล้ว หือ.. ยังไง ไหนพูด?"


4 ก.ย.
"เหนื่อยกับความสัมพันธ์ที่โคตรจะห่วยแตก แต่ก็ไม่ยอมหยุดความสัมพันธ์นี้ลงสักที.."

"แก แกว่ามันจะมีวันนั้นไหมอะ วันที่เราจะเลิกชอบแก.."

"ตั้งแต่เกิดมา เราไม่เคยชอบหรืออยากจริงจังกับใครเลยนะ ยกเว้นแก แกเป็นคนแรก และคนสุดท้าย ที่เราชอบ และอยากจริงจังกับแก และแกก็เป็นคนแรก และคนสุดท้ายเช่นกัน ที่สอนให้เรารู้จักคำว่า อกหัก ฮ่าๆ"

5 ก.ย.
"คนแปลกหน้าที่กลายเป็นคนแปลกหน้า.."

7 ก.ย.
"แกเคยถามถึงอนาคต และเราก็มักตอบ อนาคตเราอยู่ที่แกจะตัดสิน เราให้สิทธิ์แกเด็ดขาด จะให้เป็นเพียงแค่คนคุยในโลกของแอพพิเคชั่นไลน์อย่างเดียวก็ได้ หรือจะเป็นเพียงแค่คนคอยรับสายจากแกเวลาที่แกต้องการใครสักคนก็ได้ จะเป็นอะไร อนาคตนั้นแกเป็นคนตัดสินมัน ไม่ใช่เราตัดสินไม่ได้ แต่เราแค่ป้องกันตัวเราเองจากความผิดหวังจากแก เราเลยขอไม่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจในอนาคตใดๆจากความสัมพันธ์ที่มันคาราคาซังแบบนี้ เราเคยบอกแก ว่าเราจะไม่ไปไหน ถ้าแกไม่ไล่เรา และเราก็คงยังอยู่แบบนี้ในที่ที่แกให้เรารอ"

"เรายังไม่ชัดเจน กระทั่งทั้งความรู้สึก และความสัมพันธ์
เราชอบแก เราชัดเจน
แกชอบเรา แกชัดเจน
แต่แล้วยังไง สุดท้ายแล้ว มันก็แค่ความชอบเท่านั้นเอง
เราถามแก 'แกเมื่อไหร่จะรักเรา'
แกตอบ 'มันเป็นเรื่องของอนาคต'
นั่นสินะ.."

12 ก.ย.
"โกรธได้ไหม ถึงจะไม่ง้อ หรือไม่สนใจ แต่ขอโกรธได้ใช่ไหม.."

21 ก.ย.
"ชอบมากแค่ไหน ก็คงยังไม่มากพอ ที่จะทำให้แกอยากเปลี่ยนสถานะ.."


2 ต.ค.
"ชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบไปไหนที่คนเยอะๆ ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบการรอคอย ไม่ชอบอะไรที่ทำให้ตัวเองลำบาก ไม่ชอบใช้สมอง ถ้าเรื่องนั้นไม่ใช่งาน ไม่ชอบง้อใคร ชอบหงุดหงิดบ่อยๆ ไม่ชอบใส่ใจใครถ้าไม่ใช่คนในครอบครัว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ไม่ชอบ ล้วนเกิดขึ้นกับแก คนที่เราชอบ.."

"เข้าใจว่าไม่ว่าง เข้าใจว่ายุ่ง เข้าใจว่าทำงาน เข้าใจว่าเหนื่อย เข้าใจทุกอย่างนั้นแหละ.."

4 ต.ค.
"ไม่ชัดเจนแม้กระทั่งความรู้สึก"

5 ต.ค.
"อยู่ๆก็ถามออกไป เราเป็นอะไรกัน คำตอบที่ได้กลับมา คือเราเป็นคนผิดเองที่ถามแก ถามทั้งๆที่ก็รู้คำตอบอยู่แล้ว"

6 ต.ค.
"ต่างคนต่างใช้ชีวิต แล้วสุดท้าย ต่างคนก็ต่างจากกันไป.."

23:02 เราเป็นอะไรกัน
23:03 นั่นสินะ

23:17 สถานะก็เรียนรู้กัน
23:18 เราคิดว่าเรายังรู้จักแกไม่มากพอ
23:19 อืม

7 ต.ค.
"เคยคิดว่าแกก็แค่ยุ่ง และเราเองก็แค่คิดมากไป แต่เอาเข้าจริงๆ มันไม่ใช่เลย แกไม่ได้ยุ่งจนไม่มีเวลาขนาดนั้น และเราก็ไม่ได้คิดมากไป มันก็แค่เราไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น และแกก็ไม่เคยคิดอะไรเลย เกี่ยวกับเรา ฮ่าๆ"

8 ต.ค.
"เราก็แค่พยายามยัดเยียดตัวเราเองให้แก ไม่ใช่ไม่รู้นะว่าแกคิดยังไงอยู่ รู้ แต่เราก็แค่พยายามทำให้ตัวเองไม่รู้เพื่อได้อยู่ต่อ.."

9 ต.ค.
"ไม่ได้อยากจะรอหรอกนะ แต่ก็ไม่คิดที่จะไปไหนเหมือนกัน เราอยู่ตรงนี้ สบายใจดี แม้บางครั้ง จะต้องช่างมันไปบ้าง แต่เรา ก็ยังอยากที่จะชอบที่ตรงนี้ไปตลอด เพราะกว่าจะเดินมาถึงนี่ได้ มันใช้เวลานานเลยนะเออ เลยไม่คิดอยากจะเสียมันไปอีกแล้ว มันไม่สนุกหรอก ที่ต้องเริ่มใหม่เรื่อยๆ"

11 ต.ค.
"ผ่านไปหนึ่งวันกับการไม่ทัก ทั้งๆที่รู้ ถ้าเราไม่ทักไป แกก็เงียบหายไปแน่นอน แต่ก็นั่นแหละ ฝืนใจเข้าไว้"

12 ต.ค.
"เชื่อเสมอว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ถ้าเราไม่พยายาม และมันก็เป็นแบบนั้นมาโดยตลอด จนกระทั่งมาเรื่องแก เพราะแม้จะพยายามแค่ไหน สุดท้าย ถ้ามันไม่ใช่สำหรับแก มันก็แค่ความพยายาม เท่านั้น.."

14 ต.ค.
"เราไม่เคยคิดมาก่อน ว่ามันจะมีวันนี้ วันที่เราจะชอบใครสักคน วันที่เราจะชอบใครก็ไม่รู้จากการเจอกันในโลกของออนไลน์ เราชอบแกตั้งแต่แกทักเรามาคำแรกว่าสวัสดี ชอบทั้งๆที่ก็ไม่รู้จักแกเลยแม้แต่นิดเดียว และจนตอนนี้ เราก็ยังคงชอบแค่แก แค่แกเท่านั้น ที่มันบอกว่าใช่มาโดยตลอด.."

15 ต.ค.
"คนคนนึง จะรออีกคนคนนึง ได้นานแค่ไหนกันนะ"

"เหมือนกำลังจะอกหักเลยหว่ะ แม่งรู้สึกเจ็บที่ใจชิบหาย น้ำตาอย่าไหล่ออกมานะเว้ย ฮ่าๆ"

17 ต.ค.
"ชอบประโยคของคุณ T. ที่ว่า 'ยินดีที่จะรอเสมอถ้าเป็นเธอ' และก็คงจะต้องรอแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ยินดีที่จะร่วมเดินทางไปกับสายการเดินทางแห่งการรอคอยเช่นกัน.."

20 ต.ค.
"อยู่ตรงนั้นเป็นอย่างไรบ้าง อยู่ตรงนี้ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร อยู่ตรงนั้นให้พอใจเท่าที่แกต้องการเลย เรารอได้ แม้จะต้องรอตลอดไปก็ตาม.."

21 ต.ค.
"อรุณสวัสดิ์อีกหนึ่งวันที่รอแก ฮ่าๆ"

"อย่างน้อยทุกตัวอักษรที่เราพิมพ์ส่งไป แกก็ยังเปิดอ่านมัน แม้แกจะไม่คิดที่จะตอบมันกลับมาก็ตาม.."

"แกยังอยู่ที่เดิม อยู่ในที่ที่เราสามารถหาแกเจอได้ แกไม่ได้ไปไหน แกยังอยู่ในนั้นเสมอ และเราก็ยังคงอยู่ตรงนั้นข้างๆแกเหมือนเดิมตลอดไป ในความทรงจำ.."

"เราเดินมาไกลมากแล้วจริงๆ จนเราเองก็ไม่คิดว่าเราจะเดินมาได้ไกลขนาดนี้ ไกลมากจน เราไม่สามารถกลับไปเริ่มต้นใหม่กับใครได้อีก ถ้าคนนั้นไม่ใช่แก ตลกดีว่าไหม แต่ก็นั่นแหละความรัก.."

24 ต.ค.
"ใครบางคนยังอยู่ที่เดิม เฝ้ารออยู่อย่างนั้นเสมอมา ไม่ใช่เพราะไม่มีที่ไป แต่เพราะไม่เคยคิดที่จะไปไหนเลยต่างหาก.."

"ก็อยากจะรักษาไว้ให้นานๆเท่าที่จะทำได้แหละ.."

28 ต.ค.
"สุดท้ายแล้วเราก็เป็นแค่คนแปลกหน้าของกันและกันเท่านั้น"

"เราทำเหมือนว่าเรานั้นรู้จักกันดี แต่แค่ข้อมูลพื้นฐานของชื่อ เราก็พึ่งได้รู้เมื่อเร็วๆนี้เอง นี่หรอกคือคนที่บอกว่าชอบกัน"

"เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าแกเกิดวันไหน ถ้าเราไม่เมมมันไว้ในมือถือ เราแทบจำอะไรไม่เคยได้เลยเกี่ยวกับแก แต่เราก็บอกว่าเราชอบแก"

"แกจำได้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเรา จำได้ทุกเหตุการณ์ที่มันเกิดขึ้นกับพวกเราสองคน แกจำได้ แต่คนที่บอกชอบดันเป็นเรา เราที่ไม่เคยจำอะไรได้เลยที่เกี่ยวกับแก"

"มันเลยเกิดคำถามที่ว่า เราชอบแกจริงๆ หรือว่าเราแค่ไม่ต้องการเสียคนอย่างแกไป"

"แม่บอกว่า คนเราจะชอบกันก็ต้องคุยกัน ไม่คุยกันก็แปลว่าไม่ได้ชอบกัน.."

"ไม่ตอบแปลว่าไม่อยากคุย ไม่ใช่แปลว่ารอก่อนนะ.."

29 ต.ค.
"แต่เผอิญมันดันชอบไปแล้ว จะให้ทำไง ก็พึ่งมารู้สึกจริงๆตอนที่จะไม่มีแกนี่แหละ เลยพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้มีแกไว้ แต่ก็นะ มันก็ไม่ใช่เราอย่างที่แกรู้จักจริงๆนั่นแหละ เหอะๆ แต่ถอนตัวไม่ได้แล้ววะ.."


2 พ.ย.
"การคิดไปเองก็เหมือนเติมลมเข้าไปในลูกโป่งสวรรค์ที่ถืออยู่ในมือ ยิ่งเติมลมมาก ลูกโป่งยิ่งลอยขึ้นสูง รอคอยวันหนึ่ง ที่จะมีคนเอาความจริงมาเจาะลูกโป่ง ถึงวันนั้น ยิ่งลอยขึ้นสูงมากเท่าไหร่ ตกลงมาก็ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น.. by. point of view"

3 พ.ย.
"วันนึงเราจะชินไปกับสถานะที่ไม่มีอะไรเลย"

4 พ.ย.
"ไม่ได้อยากเจอหรอก รู้และเข้าใจดีทุกอย่าง ต่างคนก็ต่างมีชีวิตที่ต้องใช้ของใครของมันไป แต่บางทีก็คิด เราเคยใช่สำหรับแกไหม แล้วถ้าเรายังคงรอต่อไปแบบนี้ มันจะมีสักวันไหมที่แกจะหันมา ถ้ามี เราก็จะยังอยู่ตรงนี้นี่แหละ แต่ถ้าไม่ แกก็บอกเราที เราเก่งเรื่องหลอกตัวเอง และก็เก่งเรื่องรอแก แกก็น่าจะรู้ เราเข้าใจแกดีทุกอย่างนั่นแหละ"

6 พ.ย.
09:28 : ถ้าไม่เหมือนว่าจะกำลังจะถูกทิ้ง ก็คงไม่รู้ตัวว่าจะต้องรักษาใครเอาไว้ หรือว่าตอนนี้กำลังชอบใครอยู่ เพราะคิดแค่ว่ายังไง หันมาก็เจอ จะไปไหนก็ได้ กลับมาแล้วเดี๋ยวก็เจอ

7 พ.ย.
"แฟนแกในอนาคตอะ ก็คือเราเว้ย ใครมาแย่งจะตามไปก่อกวนให้ หึๆ"

9 พ.ย.
"ไม่ว่าง ไม่มีเวลา ทำงาน ติดธุระ ไม่สบาย เหนื่อย อยู่กับครอบครัว พักผ่อน เที่ยว ทำอะไรก็แล้วแต่เรานี่อยู่ท้ายของท้ายแถวเลยจริงๆ เคว้งยิ่งกว่าธาตุอากาศ เหอะๆ โคตรไม่มีความหมายสุดๆ"

"เราหายไป 3 วัน ทำให้แกกลายเป็นแกอีกคนนึงที่เราได้รู้จัก กลับกัน แกหายไปทุกๆครั้ง เราเหมือนเดิม เรารออยู่ที่เดิม แค่ถามว่าแกไปไหนมาแค่นั้น ทำไมอะ ทำไมแกรอเราเหมือนที่เรารอแกไม่ได้ เรารอแกทุกครั้ง รอตลอด และก็คิดว่าจะรอแบบนี้ต่อไปเหมือนเดิม"

12 พ.ย.
"เมื่อไหร่จะเลิกคิดว่าแกคือคนที่ใช่ ทั้งๆที่ในความเป็นจริง แกไม่เคยใช่สำหรับเราตั้งแต่แรก.."

13 พ.ย.
"แกเหมือนเป็นสิ่งใหม่บนโลกใบนี้ที่เราไม่เคยพบเจอ เป็นบอท AI ที่มีตัวตน แต่ก็เหมือนไม่มีตัวตน เป็นระบบภาพที่ทำให้สมองเราประมวลผลช้า เพราะแกมีขนาดมากกว่าเซลของสมองเรา เป็นเครื่องนับถอยหลังเวลาที่แสนจะโหดร้ายที่เราหวาดกลัว เป็นไททันยักษ์ที่เราฝันไว้ว่าอยากจะเจอสักครั้งในชีวิต เป็นดาวพลูโตที่ใครๆก็อยากรู้จัก แม้จะไม่ได้อยู่ในระบบสุริยะจักรวาลก็ตาม แกเป็นดวงจันทร์ที่ทำให้เราชอบมองในเวลากลางคืน เป็นท้องฟ้าที่พอไม่สบายใจมองขึ้นไปก็ทำให้ยิ้มได้ เป็นพระอาทิตย์ที่ร้อนระอุ ที่เราไม่ชอบ แต่ก็ต้องทน และแกก็เป็นเครื่องตรวจวัดหัวใจที่คนเป็นโรคหัวใจอย่างเราขาดไม่ได้ เราเหมือน จะยกทุกอย่างให้แกได้เป็น เป็นในสิ่งที่โคจรรอบตัวเรา แต่แกก็ยังไม่เคยให้เราได้เป็นอะไรที่สามารถโคจรรอบตัวแกได้"

15 พ.ย.
"เราชอบแกนะ แต่เราก็ต้องชอบตัวเราเองด้วยเหมือนกัน"

"เราอ่านหนังสือเล่มเก่าซ้ำเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้
ทุกครั้งที่เราอ่าน เราก็มักจะตกหลุมรัก แบบเดิมๆ ซ้ำๆ 
เรายิ้มและร้องไห้กับการอ่านหนังสือเล่มเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล้าอยู่อย่างนั้น 
และความรู้สึกของเรา มันก็มากขึ้นเรื่อยๆ กับหนังสือเล่มเดิมเล่มนี้ 
หนังสือเล่มโปรดที่ทำให้เราตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา 
ถึงแม้ว่าเราจะรู้ ว่าตอนจบของหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราหวังไว้ก็ตาม 
แต่เราก็ยังตกหลุมรักหนังสือเล่มเดิมเล่นนั้น 
เรายังคงเฝ้ารอ ว่าสักวัน เนื้อหาในหนังสือเล่มนั้น มันจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง 
ถึงแม้จะรู้ว่า มันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ก็ตาม 
แต่เราก็ยังเฝ้ารออยู่อย่างนั้น เพราะเราชอบหนังสือเล่มนี้"

"เรายังคงเฝ้ารอ ว่าสักวัน เนื้อหาในหนังสือเล่มนั้น มันจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ถึงแม้จะรู้ว่า มันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ก็ตาม แต่เราก็ยังเฝ้ารออยู่อย่างนั้น เพราะเราชอบหนังสือเล่มนี้"

16 พ.ย.
"อ่านไม่ตอบ คือคำตอบที่ได้ตอบกลับมาแล้ว.."

17 พ.ย.
"เราอยากรู้จักแก เท่าที่แกอยากให้เรารู้จักนะ แต่แกมันสายไปแล้วอะ เพราะเราดันชอบแกไปแล้ว ชอบทั้งๆที่แกเอง ก็รู้.."

"แก เรารู้ เราพยายามแล้ว พยายามแล้วจริงๆ แต่เราทำไม่ได้ ที่อยู่ๆต้องทำเหมือนว่าแก เป็นเพียงแค่ภาพฝันเท่านั้น"

"เราถามแก 'แกเมื่อไหร่จะรักเรา'
แกตอบ 'มันเป็นเรื่องของอนาคต'
นั่นสินะ..
ทุกอย่างเป็นเรื่องของอนาคต
เช่นเดียวกับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้
ที่ก็คงขึ้นกับอนาคตที่แกเป็นคนกำหนด
แก..
เรารอเก่งนะ
แต่แก เราก็เหนื่อยเป็นเช่นกัน.."

18 พ.ย.
"ใครๆก็มักบอกว่าเราเก่ง
ใครๆก็พูดว่าคนอย่างเราไม่ยอมแพ้ให้กับอะไรง่ายๆ
ใครๆก็คิดว่าคนอย่างเราไม่เคยกลัวอะไร
และเราก็คิดว่าตัวเองเป็นอย่างนั้นมาเสมอ
จนกระทั่งเรื่องความรัก
ฮ่าๆ ตลกดีนะแกว่าไหม?
เรากลับยอมโง่ให้กับความรักที่ไม่มีอยู่จริง
เรากลับยอมเป็นแค่ผู้แพ้เพื่อความรักบ้าบอนั่น
เรากลับกลัว กลัวความรักที่กำลังจะผิดหวังนี้
เรากลับเป็นแค่คนอ่อนแอให้กับความรัก ที่มันเรียกว่าแก ฮ่าๆ"

19 พ.ย.
"เราไม่คิดที่จะเลิกชอบแกหรอกนะ
แต่แก.. เราก็ต้องรู้จักชอบตัวเราเองด้วยเหมือนกัน
เพราะถ้าเรายิ่งชอบแกมากขึ้นเท่าไหร่
เราก็ต้องชอบตัวเองให้มากๆเท่ากันกับชอบแก"
 
23 พ.ย.
"ลืมไปเลย ว่าถูกลดความสำคัญ ฮ่าๆ"

"หรือจริงๆแล้วไม่ได้ถูกลดความสำคัญ แต่ไม่เคยสำคัญตั้งแต่แรก"

แก.. ถ้าสักวันแกผ่านมาเจอข้อความเหล่านี้ เราอยากให้แกรู้ไว้ เราชอบแกตั้งแต่ครั้งแรกที่แกทักเรามา และก็คิดจะชอบแกไปเรื่อยๆแบบนี้ แกจะเป็นคนที่เราชอบที่สุด คนเดียว และคนสุดท้ายบนโลกใบนี้ ที่เราอยากจะมีแกอยู่ข้างๆตลอดไป
 
แม้มันจะไม่มีวันนั้นก็ตาม.. 
SHARE

Comments