คุณ ,คนใกล้
You are my sunshine...My only sunshine
เขาว่ากันว่า ระยะทางจะพิสูจน์ม้า แต่กาลเวลาจะพิสูจน์คน
สำหรับเราแล้ว
ทั้งระยะทางและกาลเวลากำลังพิสูจน์ความรักของเราอยู่
เกือบสี่เดือนแล้วนะที่เราห่างกันไกล
400 กว่ากิโลเมตรกับเวลาที่มีให้กันแค่วันอาทิตย์
เห็นหน้า และจับมือกันผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม
และทุกครั้งที่คอลกัน 
คุณเปลี่ยนไปเยอะมาก...แต่แค่เพียงรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น 
คุณผิวคล้ำขึ้นจากการฝึกภาคสนามอย่างหนัก
ใต้ตาคุณคล้ำเหมือนคนอดนอน...แน่สิ คุณแทบไม่ได้นอนเลย
แต่คุณก็ยังหาเวลามาคุยกับเรา
บางครั้งที่เรานอนดึก ดึกจนคุณฝึกภาคค่ำเสร็จกลับมา
แทนที่คุณจะไปนอน คุณกลับมาเฝ้าเราอ่านหนังสือ
ด้วยเหตุผลที่ว่า 'จะรอให้เราหลับก่อน'
และในทุกๆวันอาทิตย์ แทนที่คุณจะแบ่งเวลาไปนอน
คุณก็เอาเวลานั้นมาคอลกับเรา 
อ้างตลอดเลยว่า จะให้เราเฝ้าคุณนอน แต่คุณหลับไม่สนิทหรอก เพราะเราชวนคุณคุยทุกครั้งเลย จนคุณบอกว่า 'จะไม่นอนแล้ว จะฟังตัวเล่า' พร้อมกับรอยยิ้มบ้าๆที่ทำให้เราแก้มร้อนทุกที 
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
เหมือนเดิมทุกอย่างเลย
คุณคนเดิม
คนที่ทำให้เราตกหลุมรัก
คนที่ทำให้หัวใจเราเต้นแรง
คนที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน
คนที่เป็นแสงสว่างในชีวิตของเรา....






You make me happy when skies are grey.
คุณรู้ไหม
ว่าคุณแทบจะเป็นทุกอย่างในชีวิตเราแล้วนะ
เราชอบสัมผัสเย็นๆของ dogtag ที่อยู่บนคอของเรา
มันคอยเตือนให้เรารู้ว่ามีคุณอยู่ข้างๆเราเสมอ
หลายครั้งที่เราเจอเรื่องร้ายๆ เรื่องยากๆ ในชีวิต เราจะเอามือจับสร้อยเส้นนี้
ไปแตะไว้ตรงหัวใจ 
ฟังเสียงหัวใจตัวเองเต้นผ่าน dogtag ที่มีชื่อของคุณเขียนไว้
แค่นี้เราก็มีกำลังใจผ่านเรื่องแย่ๆไปแล้ว

ทุกครั้งที่เราคิดถึงคุณ
เราก็หยิบสร้อยนี้มาดู
เราหยิบขึ้นมาบ่อยจนจำทุกตัวอักษรบนนั้นได้แล้วนะ

เราเคยบอกคุณว่าสร้อยเส้นนี้เราจะไม่มีวันถอดเด็ดขาด
เพราะคุณเป็นคนใส่มันให้เราในวันนั้น...วันที่คุณต้องกลับไปทำหน้าที่ของคุณ
แต่เราก็ถอดออกเมื่อวาน พร้อมกับประนมมือไหว้ (ทำเหมือนเป็นสร้อยพระเลยอ่ะ ขำตัวเองมาก)
เพราะการ X-rays ปอด ไม่อนุญาตให้สวมใส่เครื่องรางชนิดนี้
ขอโทษนะคะคุณ
กลับมาอีกรอบจะให้คุณใส่ให้ใหม่นะ 






You never know dear...How much I love youคุณไม่เคยอยู่ไกลจากเราเลย
คุณไม่เคยไปไหนไกล
คุณอยู่กับเราเสมอ
เราพึ่งมารู้ตัวตอนที่เราไปเที่ยวกับแม่
เราเห็นร้านอาหารน่าทานเยอะมาก เราเดินช้อปกับแม่สนุกมาก 
ที่นี่มีแต่เรื่องสนุก
เราคิดตลอดเลย
ถ้าคนที่เดินข้างๆเราตรงนี้เป็นคุณ ถ้าคุณได้มาเลือกซื้อเสื้อผ้ากับเรา ถ้าคนที่จับมือเราตอนนี้เป็นคุณ ถ้าคนที่ทานข้าวข้างๆเราเป็นคุณ ...
แค่หลับตา
คุณก็อยู่ข้างเราแล้ว
คุณก็จับมือเราไว้แล้ว
เราพึ่งจะมาเข้าใจความรู้สึกคุณก็วันนั้นแหละ
จำได้ว่าคุณบอกไว้ 'ที่นี่มีแต่ของอร่อยๆ อยากให้ตัวมาเที่ยวด้วยกันจัง'
อยากให้คุณมาเจออะไรดีๆเหมือนกับที่เราได้เจอ

อดทนรอหน่อยนะ
'จะนานเป็นเดือนหรือนานหลายปี...เราจะรอกันเรื่อยไปใช่ไหม..?'
ใช่
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน 
เราก็จะรอคุณ

; เค้ากลับอีกทีก็เมษาเลยนะ
: นานจัง เป็นแปดเดือนเลยดิ ที่ไม่ได้เจอ...ไปหาก็ไม่ได้อีก เห้อ
; ไม่ต้องมา รออยู่นั่นแหละ จะกลับไปหาเอง

จะรอวันที่คุณกลับมานะ








Please don't take my sunshine away...
หลายครั้งที่ความเคยชินทำให้เราเมินใส่กันและกัน
หลายครั้งที่ความไม่เข้าใจกันทำให้เราลืมนึกถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย
หลายครั้งที่เรามองคุณจากมุมมองของตัวเอง มุมมองที่เห็นแก่ตัว และคาดหวัง
สุดท้ายก็กลายเป็นเราที่ทะเลาะและบั่นทอนกัน
บางครั้งเราก็หลงลืมไปว่าหัวใจของเราทั้งสองคนเต้นด้วยจังหวะเดียวกัน
เราทำคุณเสียใจ ก็เป็นเราที่เสียใจไม่แพ้กัน
คุณทำเราเสียใจ ก็เป็นคุณที่เสียใจไม่แพ้กัน
ระยะทางและเวลาที่ไม่มีให้กัน อาจทำให้ใจเราอคติไปบ้าง
แต่คุณก็แชร์คลิปสอนเราว่า
'เรารักกันเพราะเราไม่คาดหวังไม่ใช่หรอ... อย่าให้สิ่งนั้นมาทำให้เราลืมสิ ว่าเรารักกันเพราะอะไร'
ถ้าหันกลับไปมองดีๆแล้ว
ไม่มีแม้สักเสี้ยวเดียวเลยที่เราไม่สำคัญ
คำอวยพรแรกจากคุณในวันเกิด รูปคู่ของเราที่คุณเอาลงไอจีพร้อมกับแคปชั่น
'She's my sunshine...'
แถบไฮไลท์ของคุณที่เป็นรูปคู่กับเรา 
เวลาที่คุณแบ่งมาใช้ร่วมกับเรา 
ฯลฯ

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันเวลาที่เราไม่น่ารักนะคุณ
คุณก็ไม่น่ารักเหมือนกันแหละ
ไม่ต้องมาอมยิ้มที่เห็นเราชมคุณเลย
เรายังมีเรื่องต้องเรียนรู้กันและกันอีกเยอะ
ค่อยๆเดินไปด้วยกันนะคะ
ช้าๆ แต่มั่นคงเนอะคุณ

คิดถึงคำที่เพื่อนบอกเลยอ่ะ
'ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคของคู่นี้เลย'
ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคของทุกคู่แหละ อุปสรรคของความรักไม่ใช่ระยะทาง
-Distacne hurts, but sometimes it helps-
Cr. from Loukgolf's English Room EP.185 โดยมี guest คือพี่ลูกเกด เมทินี



ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะคุณปฐมพงศ์
; อยู่เป็นของขวัญวันเกิดเค้าทุกๆปีเลยนะ
: คำขอ?
; เปล่า คำสั่ง :P

รัก,
Hoshine
SHARE
Written in this book
Story of us, PS love love
การเดินทางของเด็กอ้วนกับหมูอ้วน ขอให้เดินทางด้วยกันไปจนสุดทางเลยนะ 💓 | มันอาจเหมาะสมที่จะเป็นเรื่องเล่ามากกว่าเรื่องจริง เราเลยเลือกบันทึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นไว้ เพื่อย้ำเตือนใจเรา ว่า เรื่องของเรา ได้เกิดขึ้นจริง
Writer
Hoshine
deciduous🍃
Dear me, oneday I will make you proud.

Comments