เลือนลางและจางหายไปในคำว่า 'เจอกัน'
เจอกัน
คำพูดทิ้งท้ายที่ทั้งคู่เอื้อนเอ่ยออกมาให้กันยามต้องจาก
ฟังดูเป็นคำพูดที่แสนธรรมดา เป็นคำพูดที่ใช้กล่าวยามจากทั้งแฝงด้วยความหวังที่ว่า เราคงได้พบกันอีกครั้ง


    เราเอ่ยคำนี้ให้กันและกันเสมอทุกครั้งที่แยกกัน ไม่ว่าจะในโอกาสไหนก็ตาม คำว่าเจอกันที่เราสองคนเอ่ยมันออกมาทุกครั้งล้วนแล้วแต่เป็นถ้อยคำที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง ทุกครั้ง ทุกครั้งตลอดมา จนกระทั่งครั้งนี้ ครั้งที่คำว่าเจอกันเปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่เหมือนคุณคนเก่า


ทุกย่างก้าวทุกความรู้สึกนึกคิดของผมในชีวิตประจำวันวนเวียนคิดถึงแต่คำพูดนั้นของเขาอยู่ตลอด กังวล ทั้งพะวงใจ กลัวการเปลี่ยนไปที่เกินร่างกายและจิตใจรับไหว

เราทั้งคู่เจอกันเกือบตลอดเวลา แต่ทำไมผมถึงรับรู้ได้ว่าเขาหายไปกับการกล่าวลาในครั้งนั้น คำพูดเรียบราบไร้ซึ่งความรู้สึกโต้ตอบกันไปมา อยู่ต่อหน้ากันแต่เหมือนไร้ตัวตน

คำว่าเจอกันที่เอ่ยออกมาในวันนั้น ได้กลืนกินคุณคนเดิมหายไปแล้วจริงหรือ คำว่าเจอกันในวันที่ไร้ความรู้สึกนั้น มันทำให้คุณเปลี่ยนไปจริง ๆ หรือ

คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงคุณคนเดิม คิดถึงคุณที่แม้ไม่ได้ใกล้ชิดกันอย่างวันนี้แต่เหมือนใกล้ชิดอยู่ตลอด คิดถึงคุณที่เปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข คิดถึงคุณคนที่ใส่ใจในทุกการกระทำของเราทั้งยังคอยตักเตือนว่ากล่าวกันอยู่เสมอ คิดถึงคุณคนเดิม คนที่คงไม่มีโอกาสกลับไปเอื้อนเอ่ยคำว่าเจอกันแล้วรู้สึกอย่างเดิมได้อีกแล้ว


แด่คำว่าเจอกัน ของเราสองคน
SHARE
Writer
SONOFTHESUN
Son,The Dream Hunter
ทิ้งทวน รู้สึก วนเวียน คิดถึง

Comments