001 Q&A from me to me

โลกใบใหญ่สีฟ้าเขียวตามนิยามของวิทยาศาสตร์
ความรู้สามพันปีไม่ได้ช่วยในการเรียนรู้ชีวิต ไม่ได้ช่วยเตรียมการสิ่งใด
คำถามที่เกิดขึ้นในใจ บางครั้งไม่มีคำตอบ
เป็นเพียงการเยียวยาความไม่รู้ที่เกิดขึ้นภายใต้การควบคุมของสมอง

หรือจริงๆแล้ว สิ่งที่รักเราที่สุด อาจเป็นสมองของเราเอง

เอ๊ะ หรือไม่ใช่กันนะ

คำพูดติดปากที่มักจะพูดเสมอเวลาตัวเองเพ้อเจ้อ
ทำไม วัยรุ่นมันไร้สาระจังวะ
วัยที่เต็มไปด้วยพลังงานอันเหลือล้น ความไม่รู้ที่ท่วมท้น
วัยที่เต็มไปด้วยการลองผิดลองถูก 
วัยของการไม่เข้าใจ ไม่มีประสบการณ์ ไม่ประสีประสา
วัยของการสนใจเปลือกมากกว่าเนื้อใน
วัยของการเปรียบเทียบ แข่งขัน
วัยของการอยากเป็น someone มากกว่า anyone
วัยของการดิ้นรนในเส้นเชือกของกรอบความคิดที่ไม่ตีกว้าง

หลายครั้งที่เราเสียเวลาไปกับการไม่รู้อะไรเลย และไม่รู้อะไรเพิ่มขึ้น
บางครั้งเราก็สงสัยว่า นี่กำลังทำอะไรอยู่กันนะ
อนาคตจะเป็นยังไงกัน ขณะที่มืออีกข้างยังสไลด์ไปกับเครื่องมืออิเล็คทรอนิกส์

ถึงงั้น วัยรุ่นก็เป็นวัยที่ปฏิเสธไม่ได้ว่า สุด จริงๆ
ความไม่รู้ ความเดียงสา ความสดใส 
จะว่ารักก็ไม่เชิง ชังก็ไม่ใช่
เป็นความรู้สึกซาบซ่า ปนขมปร่า

Q : ต่อจากนี้อยากให้เป็นยังไง
A : ก็คงไม่พ้นการเตรียมตัว เพื่อให้ได้ทำในสิ่งที่รักในอนาคต หรือไม่ก็หางานทำจนมีเงินมากพอที่จะ support สิ่งที่รักแหล่ะมั้ง

Q : ถ้าต้องไม่เหลืออะไรสักอย่าง จะทำยังไง
A : มีคนบอกว่า ให้ลองทำอะไรด้วยหัวใจสู้ตายดูสักครั้ง มันไม่แพ้หรอก อย่างเลวก็แค่เสมอ (มัชฌิมนิเทศ / วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์) เพราะงั้น ตอนเริ่มก็ไม่มีอะไรติดมือมาอยู่แล้ว ถ้ากลับไปไม่เหลืออะไรก็คงต้องทำใจที่คว้าอะไรไว้ไม่ได้ บอกตัวเองว่า ก็แค่เท่าทุน

Q : เคร่งเครียด / สบาย?
A : ขอตอบตรงนี้ว่า อยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และแบบแผนด้วย มันเป็นเรื่องยาก แต่ก็กำลังบาลานซ์อยู่

Q : ความรักล่ะ?
A : เอาแต่พอดี แต่คงควบคุมไม่ให้มีผลต่อชีวิตมาก ถ้าเห็นท่าทีแล้วว่าไม่ไหว ไม่เวิร์ก ยอบรับตรงนี้ว่าอาจจะชิ่ง พยายามเตือนตัวเองว่า ถ้ามีเขาแล้วแย่ อย่าทนเลย เจ็บตอนตัดดีกว่าทรมาน ทรกรรมสร้างเวรกรรมกันต่ออีก 

Q : ความชอบตอนนี้?
A : ตอนนี้เจอว่าชอบ art แต่ยังไม่แน่ใจว่าแนวไหน อาจจะเป็นการ drwing / painting หรือลามไปยาวไกล ชอบอ่านหนังสือ อีกอย่างคือค้นพบว่าชอบภาษา ใส่ใจเรื่องนี้มากกว่าเรื่องอื่น แบบการสื่อสาร การใช้คำพูด การเขียน และอีกหลายๆเรื่อง

Q : ความฝันที่คิดออก
A : อยากมี co-working space เป็นพื้นที่สอนเกี่ยวกับงานอดิเรกสักเดือนละ 4 ครั้ง (สัปดาห์ละครั้ง) เป็นพวก paint ไม่ก็ทำอาหาร ขนม สนุกๆ เกี่ยวกับศิลปะ หรือนิทรรศการ แค่คิดก็สนุกแล้ว

Q : สุดท้ายแล้ว เป้าหมายอันใกล้ตอนนี้ล่ะ
A : ก็ใช้ชีวิตแบบมีความสุขไปวันๆ แบบเตรียมตัวสำหรับอนาคตไปด้วย ความสุขของเราไม่ได้หมายความว่าได้ทำแต่อะไรง่ายๆ นะ มันหมายถึงความอดทน ความทุกข์จากการทำงานที่บ่มเป็นระยะเวลานานๆแล้วจบด้วย ความสุข คงลองทำอะไรใหม่ๆ หาประสบการณ์ไปเรื่อยๆ พอๆกับการไม่ฝืนตัวเองในวันที่อยากพัก หรืออะไรอ่ะ


ป่ะ.. ไปใช้ชีวิตกัน : )



SHARE
Written in this book
talk to me later
เรื่องราวของการใช้ชีวิตของเด็กหญิงคนหนึ่ง
Writer
BEESWAX
purinophile
เรียนรู้การใช้ชีวิต แบบที่ตัวเรามีความสุขและไม่เป็นภัยกับใครเลย.

Comments