Crimson
ความเจ็บปวดตึงรัดหญิงสาวอยู่ชั่วขณะ 
ฉันจ้องมองร่างกายของหล่อนค่อยๆ ปล่อยของเหลวสีชาดออกมา
...

ในร้านกาแฟที่ปกคลุมไปด้วยความเงียบงัน สีเขียวที่สดใสและเคร่งขรึม
ความเยือกเย็นของสายตาเธอคนนั้นและความอบอุ่นของกาแฟกรุ่่น
ไอความร้อนทำให้แว่นตาของฉันเป็นฝ้า แต่นั่นก็คงดีกว่าเห็นความหนาวเหน็บที่ซ่อนอยู่ภายใต้แววตาของหล่อนขณะมองฉัน 

"เออเคยได้ยินเรื่องนี้ไหม" หญิงสาวผู้นั้นเล่าเรื่องราวแปลกประหลาดไปเรื่อยๆ แต่เสียงเย็นของเธอนั้นช่างไม่เข้ากับความอบอุ่นของกาแฟที่เธอดื่มเลยสักนิด 
"..."
ฉันนิ่งเฉย วางทีท่าป้องกันตัวเหมือนเช่นเคย แม้จะรู้ว่ามันเป็นกลไกการปกป้องตัวเองให้ทนกับความเฉยชาเหล่านั้น ความเฉยชาเหมือนที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหล่านั้น 

พวกเราจ้องตากัน ก่อนที่จะจิบกาแฟอุ่นนั้นเพื่อลบความยะเยือกของจิตใจ
"จะไปไหนต่อป่ะ" หญิงสาวตรงหน้าถามฉัน
"ไม่รู้เหมือนกัน" ฉันตอบ เธอยื่นมือมาให้ฉันจับ แม้ว่านั่นจะช่วยให้อบอุ่นมากขึ้นแต่พวกเรากลับยิ่งห่างกันเข้าไปอีก
...

ของเหลวสีชาดที่ค่อยๆ ไหลทะลักนั้นทำให้กลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วห้อง
ลิ้นละเมียดละไมตวัดของเหลวที่ออกมาเพื่อทำความสะอาด หญิงสาวหลบเลียแผลของตัวเองโดยที่ฉันทำได้แค่เพียงมองเพราะเธอจะคอยข่วนไม่ให้ฉันเข้าไปถึงเธอ

ร่างเปล่าเปลือยของเธอที่อยู่ตรงหน้าและร่างไร้เสื้อผ้าของฉันที่อยู่ในที่เดียวกัน
ร่างกายที่แนบชิดและเนื้อที่ติดไม่ได้ทำให้ช่องว่างระหว่างจิตใจของเราใกล้กันสักครั้งหนึ่ง
หญิงสาวคอยปัดเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยคราบเลือด และฉันทำได้แค่ให้ความอบอุ่นปลอมๆ 
...

"สบายดีไหม" นี่เป็นคำแรกที่เธอทักฉันหลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานาน แน่นอนแหล่ะว่าภาพของเธอยังติดตาอยู่ไม่ได้หายไป ยังคงอยู่ในสมอง ในจิตใจและยามหลับฝันเสมอ
"สบายดี (หลังจากที่เธอไม่อยู่นั่นแหล่ะ)" ฉันตอบไป แน่นอนว่าสบายดีของฉันนั้นคือการไม่โหยหากายเนื้อของเธอ แต่ไม่ใช่ตอนที่ต้องมาเจอเธออีกตอนนี้ 
"ดีแล้ว" เธอยิ้ม แต่ยิ้มนั้นก็ยังเป็นยิ้มยะเยือกอยู่วันยังค่ำ 
...

เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้นและเชือกค่อยๆ พัน รัดแน่นขึ้น รัดจนหญิงสาวแทบหายใจไม่ออก
ความสุขของเธอคือช่วงเวลาระหว่างความเป็ฯและความตาย
ความรักและความไม่รัก
ความเศร้าและความสิ้นหวัง
ความหนาวเหน็บกับความมืดมิด
เธอจมไปในหลุมดำที่ลุกไม่ขึ้นและฉันทำได้แค่ใช้นิ้วมือพาดผ่านไปทั่วลำตัวของหล่อน

ความสั่นสะท้านทำให้เสียงของเธอก้องกังวาน น้ำตาของเธอค่อยๆ ไหลออกมา
พร้อมๆ กับของเหลวสีแดงที่ออกมาจากช่วงระหว่างขาของหล่อน
ฉันพยายามกั้นมันด้วยนิ้วมือเล็กๆ ของฉัน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากทำให้เธอรู้สึกดีบนความเจ็บปวดเหล่านั้น 

เลือดสีแดงค่อยๆ ออกมาและไหลท่วมตัวฉัน
หญิงสาวยิ้มแสยะก่อนจะคลายเชือกที่พันรัดหล่อนด้วยตัวเอง
ก่อนที่เธอจะกลืนกินฉันจนหายไปและห้องที่ฉันร่วมรักกับหล่อนก็กลายเป็นสีชาดเดือด

จนมองไม่เห็นอะไรนอกจากรอยยิ้มที่สุขสมของหล่อน
SHARE

Comments