คุณ, คนไกล
ถึงคุณ ; คนที่เป็นเจ้าของรอยยิ้มและหยดน้ำตาของเรา


สวัสดีคุณ...ถ้าคุณได้รับจดหมายฉบับนี้เราว่าเวลามันน่าจะผ่านมานานพอควรแล้วละ ตอนนี้เราอาจจะเลิกกันไปแล้ว หรือยังอาจจะคบกันอยู่ก็ได้ ถ้าคุณได้อ่านมันอยู่ โปรดรับรู้ว่าคุณกำลังดำดิ่งลงไปในความรู้สึกทั้งหมดของผู้หญิงคนหนึ่งที่รักคุณด้วยหัวใจทั้งดวงและความรู้สึกที่แตกสลาย



คุณจำวันแรกที่เราเจอกันได้ไหม?
เราจำไม่ได้หรอก เราสารภาพตามตรง เรามารู้ตัวหลังจากวันแรกที่เราเจอกันเกือบสามปีด้วยซ้ำว่าเราอยู่โรงเรียนเดียวกัน ถ้ารู้ว่าวันนี้เราจะรักคุณมากมายขนาดนี้ เราคงเข้าไปทำความรู้จักคุณตั้งแต่วันนั้นแล้ว

คุณจำวันที่คุณมาสารภาพรักกับเราได้ไหม
วันที่ 8 มีนาคม 2560 เราจำได้ถึงทุกวันนี้ ยอมรับว่าที่เราปฏิเสธคุณไปเพราะเราไม่ชอบผู้ชายในเครื่องแบบ เราไม่ชอบผู้ชายดื่มเหล้าสูบบุหรี่ ไม่รู้จักโต ไม่มีเวลาให้ และเจ้าชู้ นั่นแหละ เราเหมารวมว่าคุณเป็นคนประเภทนี้ทันทีที่รู้ว่าคุณเดินทางไปถึงความฝันของตัวเองแล้ว

คุณจำวันแรกที่เราเริ่มต้นความสัมพันธ์นี้ได้ไหม?
มันดูเป็นความบังเอิญไหม ที่จู่ๆโลกก็เหวี่ยงคุณกลับเข้ามาในชีวิตเราอีกครั้ง เราไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญหรือเป็นเพราะอะไร แต่เราขอบคุณสิ่งนั้นที่ทำให้เราได้มาเรียนรู้กัน ช่วงแรกๆที่เราทะเลาะกันและคุณก็บล็อคเราไปเกือบๆสองวัน ผ่านมาอีกสามเดือนคุณก็บล็อคเราไปเกือบสองอาทิตย์ และรอบที่สามคุณเมาหนักมากและเราก็พูดจาหาเรื่องคุณ คุณบล็อคเราอีกเป็นครั้งที่สาม
การอยู่ไกลกันแบบนี้
พอไม่มีแอพลิเคชันคอยช่วย เราเหมือนอยู่กันคนละโลกเลยคุณ เราร้องไห้ทุกวันเลยตอนที่คุณบล็อคเรา และมันก็กลายเป็นแผลฝังใจเรามาจนถึงทุกวันนี้ เรากลัวคุณจะหายไปจากชีวิตเราอีกครั้ง
กลัวจริงๆนะคุณ




มาถึงตอนนี้เราคิดภาพชีวิตเราที่ไม่มีคุณไม่ออกแล้ว คุณพูดอะไรกับเราไว้หลายอย่างเลย แม้คุณจะจำไม่ได้หรือลืมไปแล้ว หรืออาจจะไม่ได้ใส่ใจ แต่เรากลับจำทุกอย่างได้แม่นเหลือเกิน คุณบอกกับเราว่าจะร้องเพลงให้ฟังอีก จนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่ได้ฟังเลย คุณบอกว่าจะพาเราไปเที่ยวเชียงดาวด้วยกันถ้าคุณกลับมา คุณบอกจะพาเราไปกินเลี้ยงถ้าเราทำฝันเราสำเร็จ
ทุกอย่างที่คุณบอกกับเรา
เหมือนเรื่องเพ้อเจ้อที่ไม่มีวันเป็นจริง...
แต่เราก็รอ




ระยะทางรวมกับเวลาที่ไม่มีให้กัน
แน่นอนว่่าอาจทำให้ใจของใครสั่นไหว
เราเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยอยู่แล้ว คุณก็รู้ดี แต่หลายครั้งคุณก็ยังทำตัวให้เราคิด ถึงแม้เราจะคุยกันเรื่องนี้หลายครั้งแล้ว แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป นอกจากรอยน้ำตาของเราที่เพิ่มมากขึ้น
ทำไมไม่เลือกพูดความจริงตั้งแต่แรก?
ทำไมถึงต้องโกหกเพื่อปกปิดอะไรบางอย่าง พอเรามารู้ที่หลัง ความรู้สึกเราสั่นคลอนไปมากเลยนะ แล้วอย่างนี้จะให้เราเชื่อใจคุณได้ยังไง
ทำไมเราถึงไม่สำคัญกับคุณมากขนาดนี้?
คุณพูดย้ำเป็นครั้งที่ร้อย แต่ทำให้เห็นนับครั้งได้ เราพยายามเข้าใจคุณเป็นพันรอบ แต่สุดท้ายก็กลายเป็นเราที่ไปนั่งร้องไห้กับรูปล็อคหน้าจอโทรศัพท์ที่มีรอยยิ้มของคุณ 
แม้กระทั่งการเขียนจดหมายถึงคุณฉบับนี้ เรายังไม่อยากเปิดเขียนในโน้ตบุ้ค เรากลัวตัวเองจะกดเข้าในแอพลิเคชันรูปกล้องเพื่อดูสตอรี่ของคุณ และตอกย้ำให้เห็นถึงความไม่สำคัญของเรา เราปิดเฟสไม่รับรู้ ปิดทวิตเพื่อให้มองไม่เห็น ไม่กดเข้าไปส่องอาคคุณ เราทำทุกอย่างเหมือนคนหลับตาเดิน
เพียงเพราะเราไม่อยากเจ็บกับการไม่เคยสำคัญ



เราแตกต่างกัน
เรารู้
คุณก็เป็นคนคิดมาก คุณก็เจ็บปวดที่ไม่มีเวลาให้เรา คุณเจ็บปวดทุกครั้งที่น้ำตาของเราไหลเพราะคุณ คุณเจ็บปวดกับเสียงสะอื้นของเรา ความน้อยใจของเรา และแน่นอนคุณเจ็บปวดไม่แพ้เรา
เราก็ไม่รู้จะแก้ไขมันยังไงดี
เราเหนื่อยมากๆเลยกับการน้อยใจคุณเรื่องเดิมๆ
มันควรแก้ที่เราถูกไหม...
แต่มันเป็นความสัมพันธ์ของเราสองคน
เราควรที่จะพยายามกันทั้งสองฝ่ายไหม..
ได้โปรดอย่าปล่อยให้เราพยายามอยู่คนเดียวเลย
เราไม่ใช้ความแตกต่างกันมาเป็นข้ออ้าง
ความแตกต่างไม่ใช่ข้ออ้างในการไม่รัก
แต่การไม่รักต่างหากที่ทำให้เราพยายามแตกต่างกัน...




ถ้าคุณรักใครสักคนหนึ่ง
ได้โปรดแสดงออกว่าคุณรักเขาและคุณยินดีที่มีเขาอยู่ในชีวิต
ไม่จำเป็นต้องแสดงให้คนทั้งโลกรู้ว่าคุณรักเขา
แค่เพียงเขารู้และเชื่อมั่นในคำว่ารักของคุณก็พอแล้ว...
อย่าไปอาย อย่าไปกังวลกับความรู้สึกอันอ่อนหวานนั่นเลย
หากวันหนึ่งคุณเสียเขาไปโดยที่ไม่ได้ทำอะไรสักอย่างทั้งๆเคยที่มีเขาอยู่ในชีวิตมาตั้งนาน
มันควรจะเป็นเรื่องน่ากังวลกว่าไหม?
ได้โปรดเถอะคุณ...


อย่าทำเหมือนความรู้สึกเราไม่มีค่าเลย






จาก ,
คนที่รอคุณ
SHARE
Written in this book
Story of us, PS love love
การเดินทางของเด็กอ้วนกับหมูอ้วน ขอให้เดินทางด้วยกันไปจนสุดทางเลยนะ 💓 | มันอาจเหมาะสมที่จะเป็นเรื่องเล่ามากกว่าเรื่องจริง เราเลยเลือกบันทึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นไว้ เพื่อย้ำเตือนใจเรา ว่า เรื่องของเรา ได้เกิดขึ้นจริง
Writer
Hoshine
deciduous🍃
Dear me, oneday I will make you proud.

Comments