ORANGE ELECTRIC CIGARETTE - [Seola x Bona]
สุขสันต์วันเกิดนะคุณคนเล็ก l

คิมซอลอานั่งอ่านข้อความที่ตัวเองพิมพ์ทิ้งไว้อย่างนั้นมาร่วมห้านาที แต่ไม่มีความกล้าสักนิดที่จะกดส่งไป


อาจเป็นเพราะมันผ่านมานานแล้ว
น่าจะราว ๆ 4 หรืออาจจะเกือบ 5 ปีผ่านมาแล้ว


ช่วงเวลาที่เคยรักกัน...




มันเริ่มต้นมาจากการเป็นเพื่อนร่วมชมรมเดียวกัน

สวัสดีค่ะ คิมโบนาค่ะ

เธอยังจำน้ำเสียงนุ่ม ๆ ของคนสวยคนนั้น ที่ใช้แนะนำตัวกับเธอได้ดี


"อา คิมซอลอาค่ะ"

"นามสกุลเดียวกันเลยนะคะ เกิดปีอะไรหรอคะ"

"1994 ค่ะ"

"ฉันเกิด 1995 ค่ะ อืม... แบบนี้คุณก็เป็นคุณคิมคนโตสินะคะ"
คนตัวเล็กกว่าว่าพลางยิ้มจนตาปิดจนเธอเผลอระบายยิ้มบาง ๆ ตามออกมา

"ก็ตามนั้นแหละค่ะ... คุณคิมคนเล็ก"



นับจากวันนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเรา คุณคิมคนเล็กและคุณคิมโตก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นทีละน้อยอย่างเรียบง่าย


"กลิ่นส้มหรอคะคุณคนเล็ก หอมจัง"

"ค่ะ ส้ม แต่ห้ามชอบนะคะ มันไม่ดี"

"รู้แต่ก็ยังสูบนะคะ" 
เธอเอ็ดคนเด็กกว่าด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้อย่างไม่จริงจังนัก


"ก็ดีกว่าสูบบุหรี่ธรรมดานะคะ" 
คุณคนเล็กของเธอว่าพลางกลั้วหัวเราะ ก่อนยิ้มจนตาหายแบบที่ทำประจำ และเธอก็ยิ้มตามออกมาแบบที่ทำเป็นประจำเช่นกัน




"ช่วงนี้ดูมีความสุขดีจังน้าซอลอา มีอะไรดี ๆ รึเปล่าจ๊ะ"

อู๋ซวนอี๋เอ่ยแซวเพื่อนทีี่นั่งยิิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้โทรศััพท์ในมืออย่่่่่่างที่่ไม่่่่เคยเป็นมาก่อน

"ไม่มีอะไรสักหน่อย"

"แหน๊ อย่ามา ๆ แอบมีแฟนแล้วไม่บอกกันใช่ม่ะ"

"ไม่ใช่แฟน"

"อ่ะ ก็คือคุย ๆ กันอยู่ถูกม่ะ"

"ก็... อือ มั้ง ไม่แน่ใจอะ"

"เอ้า ไม่เคยถามหรอ"

"ก็... เคยถามนะว่าจริงจังไหม เขาก็ตอบว่าอือ"

"เจริญอ่ะ ลองถามสถานะให้มันชัดเจนสิ"

"อือ... ไว้เดี๋ยวลองถามดู"



แต่ใช่ เธอไม่กล้าถาม อาจเพราะเธอเคยถามไปแล้วแต่คำตอบที่ได้รับไม่ตรงสักเท่าไหร่ เธอจึงไม่อยากถามซ้ำเพราะกลัวจะเซ้าซี้อีกฝ่ายเกินไป


"เป็นอะไรคะคุณคนโต"

คุณคนเล็กเอ่ยถามขึ้นหลังจากพ่นควันสีขาวฟุ้งกลิ่นส้มที่เธอเคยบอกว่าชอบและหลังจากนั้นมาเขาก็ใช้น้ำยากลิ่นนี้เสมอ ราวกับมันเป็นกลิ่นโปรดของเขาไปด้วย

"คะ เอ่อ ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ"

"อา ค่ะ ไม่เป็นก็ไม่เป็นค่ะ"

คุณคนเล็กของเธอยิ้มบาง ๆ อย่างอ่อนโยน พร้อมยกมือมาสางปลายผมที่พันกันของเธออย่างเบามือ


น่ารัก ใจดี คุณคนเล็กของเธอเป็นคนแบบนี้เสมอกับเธอและทุกคนรอบกาย จนเธออดไม่ได้ที่จะรู้สึึก...

กลัว...แค่คิดว่าถ้าตัดใจถามไปแล้วคำตอบที่ได้รับจะไม่ตรงกับที่คาดหวังไว้ มันคงแย่มากแน่ ๆ

หรือเธอควรจากไปเงียบ ๆ

หายไปตั้งสติกับตัวเอง ไปเตรียมใจรับหากต้องเจ็บปวด

เธอควรทำแบบนั้นจริง ๆ น่ะหรอ ?



คิมซอลอาเป็นคนสวยที่บางครั้งก็ซื้อบื่อเสียเหลือเกิน

'คุณคนโตคะ'

'อา เงียบเลย'

'หลับแล้วหรอ'

'ฝันดีนะคะ'


ข้อความจากคิมโบนาเด้งขึ้นกลางดึกเหมือนทุกวัน ต่างกันตรงที่วันนี้ไม่มีข้อความตอบรับจากเธอเลยจนอีกฝ่ายเออออไปว่าเธอคงหลับไปแล้ว

'ขอโทษนะคะคุณคนเล็ก' 

เธอตัดสินใจพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ตอบกลับไป ไม่กล้าหวังให้เขามาเข้าใจในคำขอโทษลอย ๆ นั้น

'ค่ะ'

และนั้นคือข้อความตอบกลับครั้งสุดท้ายที่แสนสั้นจากคิมโบนาที่เธอได้รับ


เธอตัดสินใจหายไปจากคุณคนเล็กของเธอเงียบ ๆ
...ไม่บอกถึงเหตุผล
...ไม่มีคำกล่าวลาใด


และนั้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ที่เธอได้รู้จักกับคิมโบนาโดยปราศจากรอยยิ้ม


ความคิดถึงมันทรมานเกินไป

เธอแน่ใจแล้วว่าตัวเองได้ตัดสินใจอย่างโง่ที่สุดไปแล้ว และแม้ว่าเธอจะคิดได้และพยายามกลับเข้าไปแก้ไขสิ่งต่าง ๆ แต่มันก็สายเกินไป


นับจากวันนั้นไม่ว่าจะกี่สิบกี่ร้อยข้อความของคุณคนโตก็ไม่มีการตอบรับจากคุณคนเล็กอีกต่อไปแล้ว



ความสัมพันธ์ที่ไม่ต่างจากควันของบุหรี่ไฟฟ้ากลิ่นส้มของเขา


...หอมหวาน
...น่าหลงใหล
...ไม่ชัดเจน
...และสุดท้ายก็จางหายไปเหมือนไม่เคยเเกิดขึ้นจริง


ทุกสิ่งทุกอย่างคงเหลือเพียงในความทรงจำ

เหลือแค่เพียงเท่านั้นจริง ๆ ...



สุขสัl
คิมซอลอาตัดสินใจลบข้อความที่ไม่กล้ากดส่งนั้นทิ้งไป


ความสัมพันธ์แสนดีที่เหมือนไม่มีอยู่จริงนั้นควรค่าแก่การเป็นความทรงจำมากกว่าจะรื้อฟื้นมันขึ้นมาทำร้ายจิตใจกันอีก

คิมโบนาจะยังคงเป็นคุณคนเล็กของเธอเสมอและเธอ
คิมซอลอาจะยังคงเป็นคุณคนโตของเขาตลอดไป
ปล่อยให้ความสััมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้ เป็นเหมือนควันของบุหรี่ไฟฟ้ากลิ่นโปรดที่เมื่อพ่นออกมาก็จางหายไปตามกาลเวลา เหลือเพียงกลิ่นจาง ๆ ในใจ ให้รู้สึกคิดถึงทุกครั้งก็คงเพียงพอแล้ว



END.


 

SHARE
Written in this book
ฟิคอูจู

Comments

Chloeee
10 days ago
อ๋า เศร้าจังเลยค่ะ น่าเสียดายความสัมพันธ์ของทั้งสองคนมากเลย ถ้าพัฒนาไปได้อีกหน่อยก็คงดี จริงๆแล้วเรื่องนี้ก็แอบใกล้เคียงกับเรื่องจริงของเรานิดหน่อยด้วย อินมั่ก ;-;

ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ สู้ๆค่ะไรท์ :)
Reply
8864
10 days ago
ขอบคุณมากนะคะที่ชอบ 😊