เรื่องเล่าจากความคิด(ถึง)
ลมหนาวเดินทางมาถึงประเทศไทยจริงๆแล้วสินะ
ขนาดแดดออกแต่ความเย็นยังไม่หายไปเลย

เมื่อสายลมหนาวพัดผ่านหน้าต่างบานใหญ่
ทำให้ผ้าม่านสีครีมพริ้วไหวไปตามจังหวะของลม
วันนี้เลยเป็นอีกวันที่ฉันตื่นสายจนได้
พอลืมตาขึ้นมาบนเตียงนุ่มๆกับผ้าห่มอุ่นๆ
ก็อดไม่ได้ที่จะคว้าโทรศัพท์เครื่องเก่งขึ้นมา
เปิดเพลงเพราะๆฟังสักพัก

รายชื่อเพลงเรียงรายมากมายในเพลลิสต์โปรด
สายตาของฉันหยุดตรงเพลง old song
มันคือเพลงเกาหลีของศิลปิน standing egg
ฉันตัดสินใจกดฟังเพลงนั้น

ดนตรีเหงาๆบรรเลงขึ้น 
คำร้องที่อัดแน่นไปด้วยความคิดถึงอบอวลไปทั่ว
โดยเฉพาะท่อนที่แปลความออกมาได้ว่า
เพลงที่นานมาแล้วที่เราเคยฟังด้วยกัน ทำให้ฉันหยุดยืนฟังอีกครั้ง ที่ตรงนี้ฉันรู้สึกได้ถึงเธอ เหมือนที่นี่ฉันจะได้พบเธออีกครั้งแน่ๆท่อนนี้ทำให้คิดถึงใครบางคนจับใจเลยล่ะ

คิดถึงหน้าหนาวปีที่แล้ว ปีนู้น ปีนู้นๆ
สายลมที่หอบความเย็นมากระตุ้นให้ความคิดถึงทำงานได้อย่างดี
จนทำให้คนๆหนึ่งกลับไปที่เดิมๆในทุกๆปี
เพราะหวังลึกๆว่า เราจะได้เจอกันที่นั่น
แต่ทุกปีที่ผ่านมา ก็ไม่เจอหรอก...
สถานที่แห่งนั้นไม่มีใครกลับมาทั้งนั้น
มีีเหลือเพียงความคิดถึง..
ที่ทำให้ฉันยังพอยิ้มได้ว่าความรักของเรามันเคยมีอยู่บนโลกนี้
และมันเริ่มต้นขึ้น ณ ที่แห่งนี้

แต่หน้าหนาวปีนี้คงต่างกันออกไป
ไม่มีอีกแล้วล่ะ... 
คนที่ไปนั่งรอเป็นวันๆเพราะหวังว่าจะมีใครกลับมา
ไม่ได้โกรธ ไม่เกลียด ไม่ได้ท้อ ที่คุณปล่อยให้รอ
แต่เพราะ เราบังเอิญเจอกันแล้วก่อนหน้าหนาวนี้
วันที่ฉันรู้ว่า ไม่มีวันไหนทั้งนั้นที่คุณจะกลับมา

ปีนี้ช่วงหยุดยาวสิ้นปี 
ฉันคงนอนเล่นอยู่บ้านไปอย่างนั้น
ก็คงสบายดีมั้ง ที่ไม่ต้องออกไปไหน
ไม่ต้องนั่งรอใคร

ปีนี้คงรู้สึกแปลกหน่อยเพราะยังไม่ชินเท่าไหร่
แต่ปีต่อๆไปคงดีขึ้น 
ต้องดีขึ้นแน่นอนกับชีวิตที่ไม่ต้องรอคอยอีกแล้ว


อ่า.. เพลงดำเนินมาถึงท่อนท้ายๆแล้วล่ะ
ถ้ามีชีวิตอยู่ต่อไป คงได้บังเอิญเจอกันสักครั้ง  เธอที่ฉันเคยรักอย่างนั้น
ถึงจะได้เจอกันไปแล้ว
ถึงจะรู้แล้วว่าคงกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้
แต่ถ้าบังเอิญเจอกันอีกครั้ง 
ฉันก็ยินดีเสมอ








SHARE
Writer
Memory041
Still...
ยังมีเธออยู่ในทุกเรื่องราว

Comments