ตั้งแต่วันนั้น

ตั้งแต่วันนั้น 

เราก็หายไปจากชีวิตของกันและกัน ...เพราะฉันไม่ไปรบกวนคุณ 

เพราะฉันรู้ ว่าหน้าที่ของฉันตรงนี้ 
งานของฉันตรงนี้มันมากมาย และต้องโฟกัส

เพราะฉันรู้ว่างานของคุณทางนั้น
คุณก็มีสิ่งที่ต้องโฟกัสเช่นกัน 

แต่เอาเข้าจริงแล้ว ทั้งที่งานฉันยุ่งขนาดนั้น
ฉันก็คิดถึงคุณอยู่ทุกวัน 
มีเวลาพอเพ้อถึงคุณอยู่บ้าง

เพียงแค่บังคับตัวเองไม่ให้ทักไป 
บังคับตัวเอง อย่าไปรบกวนคุณ 
เพราะคุณคงไม่อ่าน และไม่ตอบแชทฉัน
และก็คงเป็นฉัน ที่จะกลับมารู้สึกแย่เอง

ดังนั้น เพื่อตัดปัญหา พวกนี้
ทุกกำลังใจจากฉัน ... ทุกอย่างที่อยากบอกคุณ
มันจะหยุดอยู่แค่สถานะเฟชบุก และ ไอจีของฉัน
ซึ่ง ฉันก็รู้ว่าคุณไม่มีทางมองเห็นมันหรอก 
... แต่ก็ยังดีกว่า  ไม่ได้บอกไป

ด้วยเหตุนี้ ... เวลาที่ผ่านไปเกือบเดือน
เราจึงหายไปจากชีวิตของกัน อย่างสมบูรณ์แบบ

แม้มันจะอาจทำให้เธอค่อยลืมๆฉันไป
แต่มันก็เป็นอีกหนึ่งวิธี ที่ทำให้ฉัน ไม่ดูแย่ในสายตาคุณ
เป็นอีกหนึ่งวิธีที่ฉันใช้ รักษาความรู้สึกของตัวเอง


ไม่อยากเจ็บอีกแล้ว ก็เลยไม่อยากทักไป
เพราะยิ่งตอกย้ำว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน กับเธอนั้น
ไม่อยากแคร์อีกแล้ว ว่าเธอจะคิดยังไงต่อกัน
อยากเก็บเธอไว้แค่ในฝัน ที่ฉันสามารถคิดไปไกล
............................
ไม่อยากรู้สึกอีกแล้ว ฉันเลยไม่ขอเข้าใกล้เธอ
   ไม่อยากจะเข้าไปเจอ ...                                   ...คงทนสายตาว่างเปล่าของเธอนั้นไม่ไหว
ให้ฉันอยู่แต่กับความฝัน ที่ยังมีเธออยู่กับฉันเรื่อยๆไป
ไม่ทักเธอไปนะ ได้ไหม ...                    
        ...เพราะฉันไม่อยากร้องไห้ อีกแล้ว
Conversation ระหว่างเรา 
ช่วงนั้นคงเป็นเพียงแค่ความฝันล่ะ

ให้ฉันอยู่แต่ในความฝันไปก่อนนะ
เข้มแข็งที่จะรอได้เมื่อไหร่ ไม่ก็ ถ้าอดรนทนไม่ไหวจริงๆ

คงจะได้ทักคุณไปอีกครั้ง

# Story <<NPR>>


SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments