กาลครั้งนั้นยังอบอุ่นในใจ
การได้พบใครคนนึงมันทำให้ฉันสุขใจทุกความสัมพันธ์ย่อมมีอะไรต่าง ๆ ในนั้น
ทั้ง ความรู้สึกดี ๆ ความเป็นห่วง หรือแม้กระทั้งความหวังดี
ทุกอย่างที่เรามี เราให้เขาหมด โดยไม่เผื่อให้ตัวเอง
"แม้สักนิด"
มันเป็นความรู้สึกที่ว่า เรามั่นใจในตัวเขานะ
เขาจะไม่ทำให้เราเสียใจแน่ ๆ
เขาจะต้องเก็บมันไว้อย่างดี
นั่นเลยเกิดอีก ความรู้สึกนึงขึ้นมาอีก
คือ " ความหวัง "
เป็นธรรมดาของโลกอยู่แล้วรึเปล่าที่จะ หวังมากก็เจ็บมาก ไม่หวังเลยก็ไม่เจ็บ
ผมได้ประคองความรักนี้ไว้อย่างดีเพราะเชื่อใจเธอ
ความรักของเราสองคนนั้นเป็นไปได้อย่างสวยงามเลยครับ
ทุกอย่างโอเคไปหมด
ไม่เคยแม้แต่ทะเลาะกันสักนิด
นั่นมันเลยทำให้ผมชะล่าใจในความสัมพันธ์นี้
ผมให้ความรักที่มีในใจกับเธอไปหมด
เธอก็ให้ผมมาหมดเหมือนกัน
เราต่างเติมเต็มอะไรต่าง ๆ ให้กัน
และแล้ววันนั้นก็มาถึงครับ
วันที่โลกของผมได้พัง
วันที่เธอได้จากลาผม
พร้อมกับเหตุผลที่ว่า " เรารู้สึกดีกับคนนั้น "
เกิดคำถามมากมายในหัว พร้อมกับถามตัวเองตลอด
" ที่ผ่านมามันคืออะไรกัน? "
น้ำตาที่ไหลเพราะความเสียใจก็ได้ไหลออกมาต่อหน้าเธอ
เธอทำหน้าทำตัวไม่ถูก
กลับมาที่เรา ทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
ความรู้สึกเธอได้ไปกับเขาแล้ว
ได้แต่โทษตัวเองว่า " เราไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอวะ "
เราดีมาตลอด ไม่เคยแม้จะคิดไม่ดีเลยสักครั้ง
...
เป็นวันที่เสียใจมาก ๆ เลยครับ
เราห่างกันไปสักสองเดือน
เธอมาพร้อมกับข้อความว่า 
: คิดถึงนะ
:อื้ม คิดถึงเหมือนกัน
:ขอโทษนะ ที่ไม่ได้คิดอะไรเลย เราสู้มาด้วยกันมาตั้งนานแล้วแท้ ๆ 
เราก็แค่ สนใจในตัวเขา
: อื้ม เราเข้าใจดีเลย
เกิดคำถามขึ้นมาในหัวเช่นเคย
ทำไมเราต้องรู้สึกเข้าใจโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยสักนิด
มันดีแล้วใช่ไหมที่เธอกลับมา
ความสบายใจที่ไม่สบายใจ

SHARE
Writer
Camille
Writer
ท่อนเพลงที่ชอบ , แด่เธอ

Comments