Action = Reaction
มันคล้ายกับการที่คุณขว้างหินทรงบุบเบี้ยวที่เพิ่งเก็บได้ด้วยมันสะดุดตา ทรงรูปแปลกเเปร่งจนคุณอยากจะส่งไปออกไปคว้างในอากาศก่อนจะตกลงที่ไหนสักที่

คุณเลือกผืนนํ้าเรียบนิ่งตรงหน้า มันนิ่งงันและเอื่อยเฉื่อยเกินไปเมื่อมองไปจนสุดลูกหูลูกตาคุณพบว่ามันน่ารำคาญที่ทุกอย่างรอบตัวอยู่ในที่ทางของตน

คุณอยากรบกวนระบบตรงหน้า และในมือคุณมีหินหน้าตาน่าเกลียดที่สมควรเป็นเพลิงฟืนของความโกลาหลนี้

รอยยิ้มผุดขึ้นที่ใบหน้าคุณ ก่อนคุณจะง้างแขนไปด้นหลังจนสุดและเหวี่ยงสะบัดมันออกด้วยสุดกำลัง รู้สึกถึงแรงที่หัวไหล่ส่งถึงปลายนิ้ว ชั่วขณะที่กระจุกของเหวี่ยงทั้งหมดส่งผ่านไปยังก้อนหินเคราะห์ร้าย

มันหลุดออกไป ก่อนสายตาคุณจะทันสังเกตมันเคลื่อนด้วยโค้งวิถีด้วยซํ้า มันแตะลงที่ริ้วราบของแผ่นนํ้า ชลูดลงสามครั้งก่อนจะทแยงลงหายไปยังหลุมกระเพื่อมขนาดใหญ่

คุณทำสำเร็จ ด้วยริ้วเรียงที่ไล่ตามแรงลมของผิวนํ้าถูกวงคลื่นที่คุณสร้างขึ้นทำลายเสีย

มันแผ่ออกเป็นวงค่อยขยายใหญ่ขึ้น ไล่เป็นร้อยเรียงจากยอดคลื่นสูงสลับลงตํ่าก่อนจะจางหายไป

คุณจึงตระหนักว่าปั่นป่วนที่สร้างขึ้น เป็นเพียงเสี้ยวขณะเศษเวลาที่คุณกระหย่องยิ้มเริงรื่นในชัยชนะ ก่อนที่ความจริงเหล่านั้นจะตบหน้าคุณคืนด้วยแรงเดียวกันกับแรงเหวี่ยงที่คุณสร้างให้กับหินก้อนนั้น

ความจริงที่ว่าในท้ายที่สุดเสถียรภาพนั้นของระบบยังคงดำรงอยู่

เลื่อนไถลและดำเนินไปในจังหวะที่แปลกแปร่งทว่าสอดคล้องเป็นท่วงเดียวกัน

หงุดหงิดรำคาญใจของคุณเป็นเพียงผงฝุ่นที่ตัวคุณเองเตะจนคลุ้งอยู่ข้างใน

ไม่ใช่เงียบงันเอื่อยเฉื่อยของกระแสตรงหน้านั่นหรอกที่รบกวนคุณ แต่เป็นตัวคุณเอง

เป็นคุณเองที่ไม่อยู่ในที่ทางของตน

ก้าวล่วงไปในจังหวะและการไถลเลื่อนไปของสิ่งอื่น

กระเพื่อมแรงนั่นที่คุณส่งออกกระทบผิวนํ้า ขณะนี้ย้อนกลับมาไหวสั่นภายในคุณ หินก้อนนั้นตกกระทบที่กลางรู้สึกรู้สาของคุณ

คุณโกรธเป็นฟืนไฟ แพ้พ่ายกับความเป็นไปของสิ่งตรงหน้า

คุณคับข้องด้วยร้อนรุ่มที่ทุกสิ่งช่างดูสุขสงบ

ขณะที่ข้างในคุณป่วนปั่นจนตามัว

คุณหาหนทาง กวาดสายตาหาหินก้อนใหญ่ที่สุดหรือสิ่งใดใดที่จะสร้างกระเพื่อมให้คงอยู่และสืบเนื่องเพื่อทำลายสุขสงบนั่น

และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้เวลาทั้งชีวิตของคุณไปกับการค้นหา

การแสวงหาหนทางเพื่อสนองตอบการดำรงอยู่ของแรงกระเพื่อมที่คุณอยากสร้าง ความปั่นป่วนในนามของคุณ

คุณอยากได้ชื่อว่า เป็นผู้ทำลายและสร้าง

คุณเสียเวลาทั้งชีวิตไปกับการขว้างหินออกไปซํ้าแล้วซํ้าเล่าข้างในนั่น



ในแรงเหวี่ยงหนึ่งครั้งของคุณที่กระทำต่อผิวนํ้าเกิดกระเพื่อมแรงเพียงเสี้ยวนาที

ขณะที่การเหวี่ยงนั้นยังคงเกิดขึ้นไม่รู้จบในตัวคุณ







"ทุกแรงกิริยา (action) ย่อมมีแรงปฏิกิริยา (reaction) ซึ่งมีขนาดเท่ากัน แต่มีทิศตรงข้ามกันเสมอ"



กลศาสตร์แบบนิวตัน

กฎข้อสามของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน





SHARE
Writer
Strangers1992
Reader
Reader.

Comments

Gorgeoussky
11 months ago
กฎข้อที่3 :)
Reply