ความผิดหวังที่เกิดจากดอกไม้

ผิดหวัง

ฉันเฝ้าแต่หาคำที่จะมาบรรยายความรู้สึกจากเหตุการณ์นี้ ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งๆที่ระหว่างการเติบโต ฉันเจอความผิดหวังมานับไม่ถ้วน แต่ทำไมจึงยังเจ็บช้ำเพราะความผิดหวังอยู่ร่ำไป ทำไมยังไม่สามารถรับมือได้สักที

ตั้งแต่เด็ก ฉันผิดหวัง ฉันตั้งใจจะปลูกดอกไม้ให้งดงาม ฉันเฝ้ารดน้ำทุกวัน ฉันตื่นเช้ามานั่งมองแดดรำไรที่ทอดผ่านต้นไม้ของฉัน แค่นี้ก็เป็นสุขแล้ว ฉันเฝ้าถนุถนอมอยู่ทุกวัน ฉันมองเห็นการเจริญเติบโต เป็นครั้งแรกที่รู้สึกรัก อยากดูแลไปนานๆ แต่แล้ว สิ่งที่ฉันคิดว่ามันจะเป็นดอกไม้ที่งดงาม กลับกลายเป็นเพียงวัชพืช 

ฉันถามแม่ว่า “ทำไมฉันจึงต้องผิดหวัง ทั้งๆที่ฉันก็ดูแลใส่ใจอย่างดี ทำไมฉันจึงไม่ได้รับสิ่งดีๆกลับมา ดอกไม้ดอกนั้นไม่เห็นความดีของฉันหรอ”

แม่ตอบฉันว่า “ไม่มีใครหรอกที่ไม่ผิดหวัง เราไม่สามารถรับรู้ภายในอีกฝ่ายได้หรอก มีแต่เราเท่านั้นที่ต้องเตรียมรับมือเอง”

ฉันผิดหวังครั้งหนึ่ง เพื่อมาผิดหวังอีกครั้งหนึ่ง

เธอผู้เป็นดั่งวัชพืชในวัยเยาว์
ในตอนนั้น ฉันหวังเพียงว่าเธอจะเป็นดอกไม้หนึ่งเดียวในทุ่งหญ้าแห้งเหี่ยวของฉัน ทุกสิ่งรอบข้างฉันเป็นเพียงหญ้าแห้ง ไร้รัก เมื่อฉันพบเธอ ฉันเหมือนพบกับความหวัง ฉันเลือกที่ใส่ใจเธอเหมือนดั่งที่ฉันปลูกต้นไม้ในวัยเด็ก ฉันเฝ้ามองเธอ ดูแลเธอ ความรู้สึกของเธอเติบโตขึ้นให้ฉันเห็นการเปลี่ยนแปลง ฉันมีสุขมากเมื่อได้อยู่ใกล้เธอ แต่ไม่นาน ฉันก็พบกับความผิดหวังอีกครั้ง เธอคือวัชพืช เธอเกาะกินความรู้สึกฉัน บ่อนทอนตัวฉันลง เธอไม่ได้เป็นดอกไม้อย่างที่ฉันวาดฝัน ถึงอย่างนั้น ฉันยังคงรดน้ำเธอ แสร้งทำเป็นไม่รู้ หวังว่าซักวันหนึ่งเธอจะแตกหน่อออกมาเป็นดอกไม้ที่งดงาม ฉันหวังว่าอย่างนั้น

สุดท้าย วัชพืชก็คือวัชพืช
ฉันไม่เก่งขนาดที่จะเปลี่ยนวัชพืชให้เป็นดอกไม้หรอกนะ คิดได้เช่นนั้น ฉันจึงตัดสินใจถอนวัชพืชนี้ทิ้ง เพื่อเริ่มต้นปลูกดอกไม้ต้นใหม่ 

:– )


SHARE
Writer
superfarfromyou
comm arts student
🥀🎄☕️🥀🎄☕️🥀🎄☕️🥀

Comments