Lost Romance ความโรแมนติกที่หายไป : My Story
ฝนที่ตกปรอยๆ มักทำให้ความเหงา
เกาะกุมในใจอย่างเลี่ยงไม่ได้

หากแต่ความใส่ใจที่เคยมี
มันค่อยๆจืดจางไปตามเม็ดฝน
ที่พอฝนซา เจอแสงแดด
ความเปียกชื้นก็จางหายไป

เวลาที่ยาวนาน ไม่สามารถบ่งบอกสถานะความสัมพันธ์ ว่าจะยาวนานเช่นกันหรือไม่

เวลาที่เคยมีอาจค่อยๆลดน้อยถอยลง
เหมือนการนับเคาท์ดาว

และสุดท้าย มันจะนำไปสู่การเริ่มต้นใหม่


ในช่วงเวลาที่ยังมีสิ่งสำคัญอยู่ในมือ
เราควรตระหนักว่าเราควรรักษาไว้

ถ้าหากคิดแค่ ไม่เป็นไรหรอก
อย่างไร เค้าก็ยังอยู่ ไม่ไปไหนอยู่แล้ว

คุณคิดผิด



ทุกคนสามารถเดินหน้าต่อได้เสมอ
ไม่ว่าจะต้องเริ่มใหม่อีกกี่ครั้ง
ความจืดจางที่นับถอยหลัง
ก็เหมือนฝนที่ค่อยๆซา
และระเหยหายไป

ความรักที่มีอยู่ ก็เช่นกัน


หากลืมดูแลใส่ใจก็คงเหมือนต้นไม้ใกล้ตาย



และถ้ามันตาย
คุณคงทำให้มันฟื้นใหม่ไม่ได้

ต่อให้รดน้ำพรวนดินแค่ไหน

อะไรที่สายไป มันก็จะไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม


ตอนนี้ความรักของคุณ มันซาไปแค่ไหน


ประคับประคองได้ดีมั้ย


ความหวานและใส่ใจ ที่เคยเสมอต้นเสมอปลาย ยังคงเหมือนเดิมรึเปล่า :)
SHARE
Writer
FridayWinter
Dreamer Story
ผู้หญิงธรรมดา มาจากดาวศุกร์

Comments