ลมในฤดูหนาว




ชายหนุ่มกำลังยืนมองตัวเองในกระจก ภาพสะท้อนให้เห็นหนวดเคราที่รังรุง
มันไม่ได้ผ่านการโกนมาเป็นเวลา...เขาถอนหายใจก่อนที่จะมองดูตัวเองอีกครั้ง
และผมของเขาก็เริ่มยาวจนประบ่าได้แล้ว 


สายตาของชายหนุ่มเลื่อนไปที่การ์ดสีขาวที่ถูกวางอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
ลมในหน้าหนาวพัดเข้ามาปะทะกับผ้าม่าน แสงแดดวันอาทิตย์ในฤดูหนาวไม่ได้ร้อนจัด
เช้าวันนี้มีงานสำคัญของคนสำคัญของชายหนุ่ม
เขาถอยหลังมานั่งที่ปลายเตียงที่ใช้นอนเป็นประจำ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
ลมยังคงพัดตามเข้ามาตามเดิม ผิวของสัมผัสได้ถึงความเย็นของอากาศข้างนอก


 
อย่าลืมมางานของเรานะ แล้วก็อย่าลืมโกนหนวดด้วยนะ


คำพูดของคนสำคัญยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา
เหลือเวลาอีก 3 ชั่วโมงสำหรับการตัดสินใจของเขาว่า...จะไปหรือไม่ไป
ฝากการ์ดไปกับคนอื่นก็ไม่แน่ใจว่าจะทันหรือเปล่า
เขาถอนหายใจก่อนที่จะเลื่อนสายตามองไปรอบๆห้อง 
ข้าวของบางส่วนในห้องถูกโยนออกไปนอกห้อง บางชิ้นก็เอาไปบริจาค
เขาเห็นภาพเดิมๆวนเข้ามา ภาพของเขาและเธอที่เคยอยู่ร่วมกัน
มีทั้งความสุขและความทุกข์ เมื่อความรักต้องจบลง
เมื่อความต้องการกลับสวนทางกัน 



ถ้าอย่างนั้นก็เลิกกัน จะได้จบๆ

ไม่คิดว่าคำพูดประชดประชันในวันนั้นของเขา จะมีผลตามมาขนาดนี้
ทิ้งเวลาผ่านมาได้หลายปี ต่างคนต่างมีชีวิต
เขาบ้างาน โหมงานสารพัดและมีใครเข้ามาในชีวิตแต่ก็ต้องเลิกลากันไป
ต่างจากเธอที่เริ่มสร้างความสัมพันธ์ใหม่อีกครั้งและลงหลักปักฐานกับคนรักคนใหม่
ในเวลาต่อมาชายหนุ่มกลับปล่อยเนื้อปล่อยตัวหลังจากได้ยินว่าอดีตคนรักมีความสุขดี




อยากแต่งงาน อยากมีครอบครัวจริงๆนะ



เขาหัวเราะให้กับตัวเองก่อนที่จะลุกขึ้นกระชับเสื้อสูทที่สวมอยู่
มองดูตัวเองหน้ากระจกพร้อมกับนึกถึงความคำขอร้องที่เธอขอไว้ว่าให้โกนหนวด
ทำให้เธออีกครั้งมันจะเป็นอะไรไป แค่คำของร้องจากคนรักเก่า
เขาตัดสินใจโกนหนวดและไปร้านตัดผม ใช่...เขาเลือกทืี่จะกลับมาตัดผมสั้น
แต่ใบหน้าของเขายังดูอ่อนล้าจากการทำงานและความเครียดที่สะสม
ทว่า...รอยยิ้มที่จางอยู่บนใบหน้าของเขาทำให้ดูสดใสขึ้น
และเขามาร่วมยินดีกับหญิงสาวที่เขารักให้ครั้งหนึ่งเคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน




 
SHARE
Written in this book
Peach, Pls
เผื่อหนังสือเล่มที่ 00:27 น. จะหนาเกินไป
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments