ว่าด้วยเรื่องเลิกโซเชียล
กล่าวโดยภาพรวมเลยนะครับของเรื่อง โซเชียล

ทำไมถึงเลิก...

สาเหตุมาการถูกดูดเวลามากเกินไปทำให้ไม่สามารถทำสิ่งใดๆได้ตามชีวิตปกติ ในบางครั้งเราเห็นคนเดินไปมาพร้อมมือถือที่ส่องแสงเข้าสู่ดวงตาเป็นสีฟ้านั้นหมายความว่ากำลังเล่น โซเชียล อยู่นั้นเองแต่ในเวลาเดินสายตาที่มองลงบนเส้นทางกลับมองบนมือถือสะได้

การเดินทางแงชายคนนั้นไปแน่นอนนัก ผมยืนมองได้ระยะนึ่งซึ่งเป็นแบบนี้ทุกคนที่เดินผ่านผมไปบางครั้งก็ชนกัน บางครั้งก็เลยทางที่จะเดิน...

ไม่รู้ทำไมถึงก้มหน้าเดินแทนการมองทางที่จะเดิน

ช่วงหนึ่งผมมองเห็นเด็กวัย 15 ปีไม่มีมือถือเดินตามหลังผู้ใหญ่ที่กำลังมองมือถือแทนทางเดินเค้าได้เดินอย่างช้าๆ เซขวาที ซ้ายที เด็กหญิงคนนั้นทำสีหน้าไม่พอใจจากพฤติกรรมของเต้าแต่ทำอะไรไม่ได้ จึงเร่งความเร็วในการเดินเพื่อเเซงเค้าไป

มันยังไม่จบถนนคนเดินเส้นนั้นเป็นแบบนี้หมด หน้าของเด็กสาวท้อเเละเดินต่อไป...

ผมจึงถามตัวเองในหัวข้อนี้ว่าทำไม.. ถึงมองมือถือกันมากมายทั้งในเวลาเดิน เวลานั่งรถรวมถึงเวลาขึ้นรถประจำทางทุกคนต่างให้ความสนใจกับมือถือมากขนาดนั้น

ใครเดินชนไม่สนใจอะไร เราจะมองมือถือใครจะทำไม??

คำตอบที่ได้ไม่พ้นตัวเองเป็นคนตอบ.. 

อย่างเเรกผมก็เล่นนะแต่เกมเท่านั้น บางครั้งผมก็ถือมือถือเเละเดินไปบนถนน พร้อมกับมองเป็นพักๆ ทำไมกันละ? 

ก็ผมติด event ของเกมจึงปล่อย auto ไว้เเละต้องดูเรื่อยๆ

อย่างสองในบางจังหวะเพื่อนทักเเชทมาผมจึงจำเป็นต้องถือมือถืออีกครั้งพร้อมเดินอ่านข้อความนั้น...การทรงตัว ความเร็วในการเดิน หรือสมาธิ ทั้งหมดนี้ลดลงอย่างน่าตกใจการแก้ปัญหาคือกดปิดหน้าจอ

หลายอย่างที่เกิดล่วนมีเหตุและผล อย่างเช่น...

ใน โซเชียล มีอะไรอยู่?

ปฏิเสธไม่ได้ว่ามีคนอยุ่หรอกนะหากเป็นชายก็มีผู้หญิงสิ หากเป็นหญิงก็มีชายสิ เรื่องธรรมฃาติทุกคนก็เข้าใจ ดังนั้นเเล้ว

แฟน

ก็มีบทบาทในโซเชียลเหมือนกันรูปของเธอ สถานะของเธอ บทความคำพูดของเธอ ล่วงเป็นประเด็นทางจิตใจของชายหญิงหลายๆคนที่ทำใจไม่ได้หากจากกัน

ในบางครั้งเห็นรูปคนอื่ๆ เที่ยวอย่างมีความสุข คุยอย่างสนุกสนาน บอกเล่าประสบการณ์เป็นรายวันพอมองหาตัวเองทำไมนั่งพิมพ์บทความอยู่ในที่นี้..มันเจ็บใจเป็นอย่างมากที่ไปเสือกเรื่องชีวิตคนอื่นเเล้วนำมาใส่ใจในเรื่องนั้น

หากทำให้เราเจ็บ จะเก็บไว้ทำไมโซเชียล เหมือนกันการเสือกเร่ืองของชาวบ้านที่ทำตัวดีๆให้คนอื่นเห็นจังหวะนี้กำลังทำอะไร นู่นี้นั้น

จำเป็นไหมที่ติดตามคนพวกนั้น...? ถามใจตัวเองไม่ใช่ถามคนอื่น

เเล้วจะเลิอกอย่างไร

ตอนนี้ผมเลิกมาก็หลายเดือนเเล้วมีหลายวิธีอยู่นะ

ลบไอดีมันง่ายสุดก็งานนี้เลยแต่ว่าคุณจะลมแดงเอาง่ายๆ หากทำแบบนั้นผมเเนะนำว่าให้ระงับไอดีสัก 1 เดือนพอมีใครถามหาคุณ คุณจะไม่รู้หรอกว่าใครถามหาคุณยกเว้นจะโทรมาหาโดยตรง จังหวะนั้นเลยครับบอกเค้าไปว่า "โซเชียล กูโดนเบน มีไรโทรหากูอย่างเดียวนะ" เชื่อไหมละครับไม่มีใครโทรหาคุณหรอกหากไม่มีเรื่องที่คุณต้องช่วยเค้าได้เท่านั้น

ผมพิสูจน์มาเเล้ว...

หากคุณไม่เเข็งพอก็สมัครใหม่เเล้วเข้าไปเล่น ทุกๆเย็นของวันเท่านั้น...ก็ดีเเล้วครับ

ลบแอพ โซเชียลผมลบออกหมดเครื่องละครับทุกแอพเกี่ยวกับ โซเชียล ทุกครั้งที่ผมเปิดมือถือมาไม่มีของพวกนั้นผมโล่งมาก สามารถหาอะไรทำได้เยอะในเวลาที่เหลือของวัน..

แชทกลุ่มหากคุณอยู่เเล้วไม่มีใครพูดถึงจะอยู่ทำไม เข้าไปนั่งดูคนอื่นคุยกันอย่างสนุกสนาน แล้วคุณนั่งอมทุกข์กับคำพูดที่บอกไปไม่มีใครสนใจในกลุ่มเเชท..?

เอาละครับทั้งหมดแค่เรื่องที่ผมกำลังคิดเเละทำโดยความเห็นส่วนตัวที่ว่า
อยากกลับไปยุค 90s
เพราะทุกคนดูมีน้ำใจมากกว่านี้หรือหลายๆอย่างเอาเป็นว่าไม่บอกกล่าวกันเเล้วกัน

คุณคนเดียวเท่านั้นที่ตัดสินใจไม่ใช่ผม..ขอบคุณ

ชายกลัวดอกพิกุล
11112018

SHARE
Written in this book
ว่าด้วยเรื่อง
ทุกสิ่งที่คิดได้ ภายในเพลาที่มี "ชีวิต"
Writer
Linlijian
Software Engineering
No thing No life No code

Comments