สรุป 2018 ชีวิตจริงไม่มี Choice ให้เลือก เพราะเราต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง
ด้วยปกตินิสัย เราไม่ได้ไว้ใจใครง่ายๆ จึงไม่ค่อยคบหาสมาคมกับคนหมู่มาก รู้จักผ่านๆ พอได้ และมีมากโขอยู่ มีน้ำใจไมตรี แน่นอนเราไม่ลืม แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดจะนับเป็นสหายได้ เพื่อนคำนี้สำคัญมากสำหรับเรา ดังนั้นมอบคำว่าเพื่อนให้ใครนั่นแปลว่าไม่ธรรมดา เพราะถ้าธรรมดา นั่นไม่ใช่เพื่อน เราจึงเป็นคนที่เลือกคบเพื่อนพอสมควรถ้าจะให้พูดจริงๆ (อย่างเฟสก็มีเพื่อนแค่ร้อยกว่าเอง นั่นเพื่อนจริงๆ) คนที่เราเรียกว่าเพื่อนได้เต็มปากต้องเป็นคนที่เราเชื่อใจมากๆ และยอมรับในการเป็นตัวตนของเขา เรานิยามคำว่าเพื่อนเป็นแบบนั้น เช่นกันว่า คนที่จะนับเราว่าเพื่อนได้ ก็ ต้อง "มองเห็นในสิ่งที่มองไม่เห็น" เข้าใจ ซึ่งกันและกัน ว่าเราต่างมีสิ่งที่บกพร่อง และไม่มีใครสมบูรณ์แบบ จึงไม่ติฉิน นินทา กล่าวหาว่าร้ายกันและกัน ไม่ว่าต่อหน้าหรือลับหลัง เราต่างรู้ว่า คนทุกคน มีข้อดี ข้อเสีย มีข้อจำกัด ข้อบกพร่อง แตกต่างกันไป จึงไม่ใช่เหตุผลที่จะนำมาประเมินค่าของใครต่อใครได้ ฉนั้นการเป็นมิตรสหายกัน มันคือการ "เชื่อในตัวเขา ยอมรับ และจริงใจต่อกัน" ใครที่ไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขนี้ หรือจ้องมองหา ชี้จุด แต่ส่วนบกพร่อง โดยไม่คำนึงว่าตนเองก็มีข้อเสีย ข้อผิดพลาด แล้วเก็บไปเล่า ติฉินนินทา ว่าร้าย ถ้าเจอคนแบบนั้นก็ต้องขอบายก่อนล่ะ ช่วยรบกวนผละตัวออกไป เพราะถือว่าไม่ใช่เพื่อนหรือสหายกัน ดังคำกล่าวของพุทธองค์ว่าไว้
"ถ้าไม่ได้สหายผู้มีปัญญา เที่ยวไปด้วยกันเป็นนักปราชญ์คอยช่วยเหลือกัน พึงเที่ยวไปคนเดียว ดุจช้างมาตังคะ ผู้ละฝูงเที่ยวไปในป่าลำพังเสีย" 

สำหรับปี 2018 จึงเป็นปีที่ดีมาก และได้อะไรหลายๆจากเพื่อนสหายที่เชื่อใจกัน ได้พบมิตรภาพใหม่ๆ เพื่อนพร้องที่เชื่อได้ ต้องขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนกัน ขอบคุณที่เชื่อในมิตรภาพ ขอบคุณที่มองเห็นในสิ่งที่มีอยู่น้อยนิดภายใต้จุดบกพร่องที่มากล้น ทับถมกันมาหลายต่อหลายปี จนหงอกเริ่มออกตามหัวแล้ว ขอบคุณกาลเวลาที่ผ่านมายาวนานมันมันทำให้คำว่าเพื่อนของพวกเราแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ปี 2018 ยกให้เป็นปีแห่งมิตรภาพ การพบเจอ ทั้งมิตรสหาย พี่น้อง พร้องเพื่อนมีช่วงเวลาที่ดีมากมาย นำพาทุกคนมาเจอกัน ได้ใช้เวลาร่วมกันฉัน ญาติมิตร พี่น้อง เพื่อน ได้ร่วมทุกกิจกรรม ชอบที่ได้ใช้เวลาทั้งหมดนั้น ในปีนี้ บอกจากใจเลย ไม่มีข้อไหนที่ไม่ดี ถึงมีก็เล็กน้อยจนมองข้ามไปได้ 

ตั้งแต่ต้นปี ว่าด้วยเรื่องของการวิ่ง ที่เพื่อนสหายพาเข้าก๊วน แล้วเริ่มต้น "วิ่งเอาม่วน" เป็นต้นปีที่หนาวแต่อบอุ่น วิ่งแล้วพบมิตรภาพใหม่ๆ ได้เจอพี่น้องญาติมิตร ได้วิ่งข้ามประเทศ ไม่สิข้ามสะพานไปประเทศเพื่อนบ้าน วิ่งสามสี่สนามคว้าเหรียญที่ระลึก 10KM สี่ห้าที่ หลังจากนั้นก็ได้พบญาติมิตร พาพี่ป้าน้าอาไปเที่ยว ได้อยู่ร่วมกัน แค่ต้นปีช่วงนี้ก็เต็มไปด้วยเรื่องดีๆมากมายแล้ว นับจากนั้นมาก็เดินทางไปนั่นไปนี่บ่อยๆ เจอพี่น้องบ่อยๆอยู่ทีเดียว ได้เพื่อนใหม่ที่เรียกได้ว่ายากนักที่จะเจอมิตรสหายที่เข้าใจกันได้ นับจากนั้นกลางปีถึงปลายปี พูดไม่ถูกเลยว่ามันเป็นช่วงปีที่ดีที่สุดยังไง เพราะมันรู้สึกได้ว่าดีกว่าสองสามปีที่ผ่านมา ไม่เสียดายเลยที่จะเดินทางไปไหนมาไหนในปีนี้ ย้อนกลับไปได้ยังไงก็จะเลือกดำตัวเลือกให้เรื่องราวมันดำเนินต่อไปแบบนี้ แฮปปี้ดี

สรุปว่าไงน่ะ 2018 ของเรา ชักนำมาแต่มิตรภาพ มิตรสหายดีๆ ช่วงต้นปีจึงมีกิจกรรมดีๆ คงเพราะเริ่มต้นปีได้ดีละมั้ง หลังจากนั้นอะไรๆมันก็ดีไปหมด หลากอารมณ์ หลากความสภาพแวดล้อมเหมือนจันทร์เต็มดวงที่เปล่งแสงท่ามกลางความมืด แต่แสงนวลจันทร์ดูแล้วอบอุ่นเมื่อได้มองดูมัน เหมือนแสงไฟในยามค่ำคืนเวลาขับรถลำพังบนท้องถนน จะเปรียบยังไงอีกดีล่ะ ว่าความมืดที่เหมือนความสิ้นหวัง มีแสงเรียงรายด้วยหมู่พร้อง ในความสิ้นหวังมีแสงส่องนำทางให้เห็นเสมอ และ....
"เพื่อนสหายนั่นแหละ คือถนนให้ก้าวเดิน พี่น้องนั่นแหละคนช่วยนำทาง" 

ขอบคุณปี 2018

ปลายปียังมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นได้อีก การได้พบเจอกับอะไรใหม่ๆ บรรยากาศใหม่ๆ การได้เพื่อนชักนำไปยังอะไรใหม่ๆ ที่ทุกอย่างเหมือนสดใหม่ มีเรื่องให้ใหม่ๆ ตื่นเต้นได้ตลอดเวลาจริงๆ เห็นได้ชัดเลยว่า ทุกอย่างในชีวิตเราจริงๆแล้วขึ้น คำว่า มิตรภาพ นั่นแหละมั้งความหมายของชีวิต การเดินทาง และการมีลมหายใจอยู่ อย่างแท้จริง... ไม่ว่าจะคน สัตว์ สิ่งของ อะไรก็ตาม

ขอบคุณปีที่ 27  ขอบคุณปี 2018 
ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา ปีหน้าคงมีเรื่องราวที่ดีกว่านี้อีกหลายๆเรื่อง 

แล้วก็ขออภัยให้กับทุกเรื่องราวที่ไม่ดี ใครที่รู้สึกไม่ดี อคติ เราไม่โกรธนะ ไม่เกลียด แค่อยากอยู่ห่างๆ และไม่เก็บมาใส่ใจ แถมยังต้องขอบคุณพวกเขาอีกด้วย 

ถ้าจะบอกตัวเองอะไรสักอย่างในปีหน้า หรืออีกปีโน้น เพราะเชื่อว่าสิ้นปีหน้ามันต้องกลับมาอ่านอีกแน่ ถ้าพื้นที่นี้ไม่ถูกปิดไปซะก่อน อยากบอกตัวเองว่า 

"สหายเอ๋ย ใจเย็นน่ะ อย่าผลีผลาม อะไรอภัยได้ให้อภัย มองทุกอย่างให้ทะลุปรุโปร่ง มองเห็นความดีให้มากกว่าความที่มันไม่ดีทั้งหลาย ยอมรับในสิ่งที่เป็นไป แล้วยิ้มให้กับวันต่อๆไป จงมองให้กว้าง มองให้ไกล อย่าใจแคบ ที่สำคัญ รักเพื่อนแล้ว อย่าลืมรักตัวเองมากๆน่ะเว้ย สหาย...

- 31.12.2018 -
 
SHARE
Writer
ELThanaphat
writer
ข้าพเจ้าว่า ชีวิตมันมีอะไรมากมายนะ เล่าได้ไม่รู้จบ ทั้งดีร้าย แต่บางทีเรื่องเหล่านั้นอาจเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น มากกว่าที่คิดไว้ก็ได้

Comments