คำสารภาพจากตัวฉันถึงตัวฉัน
     ความรู้สึกอึดอัดที่เล่าให้ใครฟังไม่ได้ทำให้ฉันเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา     
     หลังจากพายุความหิวได้พัดผ่านไปแล้ว ความรู้สึกผิดต่อตัวเองจากการกินอย่างไร้สติได้เข้ามาครอบงำตัวฉัน ฉันค่อยๆก้าวขาไปที่ประตูห้องน้ำและตรงไปที่ชักโครก นั่งลงด้วยความสับสนมากมายในหัว เธอจะทำมันจริงๆหรอ? แต่นี่คือสิ่งที่เธอเคยยืนยันกับตัวเองว่าจะไม่ทำมันนะ แต่เธอกินเยอะไปแล้วนะวันนี้ เอาวะ! แค่ครั้งเดียวนะ ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่จะทำแบบนี้     ความจริงคือฉันเคยพยายามจะทำมันมาก่อนแล้ว แต่ความรู้สึกกลัวมันหยุดฉันไว้ คราวนี้ความรู้สึกผิดที่กินไปมันมีเยอะมากกว่า ฉันค่อยๆสอดนิ้วทั้งสองลงคออย่างช้าๆ ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ วางนิ้วไปที่ส่วนหลังของลำคอและกดมันลง ทำแบบนี้จนกว่าจะอาเจียนออกมา น้ำตาค่อยๆไหลอย่างช้าๆ ทำไมมันทรมานอย่างนี้ล่ะ? ฉันรู้สึกถึงรสชาติอาหารภายในลำคอฉัน ฉันจึงกดนิ้วทั้งสองต่อไป เมื่ออาเจียนออกมาแล้ว จะเรียกความรู้สึกนี้ยังไงดีนะ ความทรมานปนกับความสบายใจที่มันได้ออกมาอย่างนั้นหรอ ความคิดมากมายปนกันในหัว รู้สึกไม่ดีนะที่ทำแบบนี้ แต่ไหนๆก็ทำแล้ว เอาออกมาให้เยอะที่สุดแล้วกัน
     ฉันอาเจียนออกมา4-5รอบ หลังจากนั้นฉันมองตัวเองในกระจกแล้วให้สัญญากับตัวเอง
เธอจะไม่แบบนี้แล้วนะ

     ให้มันเป็นแค่ครั้งแรก ครั้งเดียว และครั้งสุดท้ายสำหรับการทรมานตัวเองแบบนี้ ฉันไม่อยากรับรู้ถึงความรู้สึกทรมานที่ทำมันอีกแม้แต่ครั้งเดียวรักตัวเองให้มากๆ สิ่งนี้ไม่ใช่ทางออกที่ดีนะท่องไว้
SHARE
Written in this book
My diet journey
ใครจะไปรู้ว่าการตัดสินใจเข้าสู่เส้นทางการไดเอตครั้งนั้นจะเปลี่ยนชีวิตเราได้ขนาดนี้.
Writer
pinoccify
reader, teller
A girl suffering from eating disorder.

Comments

SweetPea
6 months ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ :)
Reply