ดาวเหนือ : Noeth star for me
ดาวเหนือจะคอยนำทาง เวลาที่เธอหลงทางในขณะที่เราเจอเรื่องราวมากมายในชีวิิิต สาหัสสากรรจ์จนปะติดปะต่อเรื่่่่่่องราวของตัวเองไม่ถูกอยู่นาน ก็ยัังมีเรื่่่่่่องราวดีๆเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น

ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตล้วนแล้วมีเหตุผลในตัวของมันเอง บางทีมันอาจถูกกำหนดไว้แล้วให้เราได้พบกัน 

มันเป็นความเจ็บปวดที่เเวะเข้ามาทักทายในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตแต่ไม่เคยหายไป ใช่! มันยังอยู่
มันจางๆคล้ายกับฝุ่นล่องลอยอยู่รอบๆตัวแต่ไม่ได้มีอนุภาครุนแรงจนทำให้เราต้องระคายเคือง

แต่การคงอยู่ของมันก็มีข้อดีอย่างนะ ว่าเรื่องที่เราเจอมันคือเรื่องจริงไม่สามารถหลอกตัวเองว่ามันคือความฝันได้แม้แต่วินาทีเดียว 

มันไม่ผิดที่เราจะเริ่มเซฟความรู้สึกตัวเองไม่ให้รู้สึกอะไรกับใครไปมากกว่านี้
ความรู้สึกมันเป็นเรื่องที่ห้ามกันไม่ได้
ไม่เคยมีใครขอให้เรารู้สึก
แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว
เราก็ต้องรับผิดชอบ
โดยไม่ผลักใครออกไปจากชีวิตอีก



จริงๆได้มีโอกาสฟังเพลงเพลงหนึ่งจนกลายเป็นเพลงโปรดอีกเพลงในเพลย์ลิสต์ของเราไปแล้ว

ดาวเหนือ - Laika
เราต่างตามหาใครสักคนที่เป็นเหมือนดาวเหนือนำทางเวลาที่เราหลงทาง เฝ้ารอคอยการมาของใครบางคนที่จะเปลี่ยนแปลงโลกของเราไปตลอดกาล



ช่วงเวลาที่เจอเรื่องร้ายๆเข้ามาในชีวิต มันคงจะดีกว่านี้หากได้กอดใครสักคนให้ได้อบอุ่นหัวใจ แต่จะดีขึ้นไปอีกหากคนคนนั้นคือคนที่หัวใจเราเรียกร้อง


คนที่อยู่กับเราในช่วงเวลาที่อ่อนแอ
คำพูดที่คอยให้กำลังใจ

"มันจะไม่เป็นไร ทุกอย่างจะดีขึ้น"
"ผ่านมันมาได้แล้วนะ เก่งมากแล้ว"


ทำให้เรามีแรงลุกขึ้นอีกครั้ง
มือหนาที่ลูบหัวปลอบเบาๆอย่างอ่อนโยน
ดวงตาคู่นั้นที่ไม่เคยหันหนีไม่ว่าจะเจออะไรก็ตาม 


เรื่องร้ายๆคงเป็นเรื่องดีถ้าได้เจอกับดาวเหนือที่รอคอยมาแสนนาน





เราต่างก็มีเรื่องไม่ดีผ่านเข้ามา แต่สุดท้ายมันจะผ่านไป เป็นบทเรียนให้เราได้โตขึ้นในแต่ล่ะวัน 
เคยลองวิ่งหนีทุกอย่าง แต่ไม่ว่าเราจะหนีไปจนสุดขอบโลกก็คงไม่ต่างกัน เพราะสุดท้ายปัญหาต่างๆมันก็เหมือนเงาตามตัวเรา ไม่ว่าจะมีแสงหรือไม่มีการคงอยู่ของมันไม่ได้ลดลงเลยสักนิด




การวิ่งบางครั้งมันไม่มั่นคงเลยสักนิด 
เสี่ยงต่อการสะดุดล้มเพราะต้องเคลื่อนไหวตลอดเวลา แต่ถ้าเราลองเปลี่ยนจากวิ่งเร็วๆมาลองเดินช้าๆ แบบไม่เร่งรีบจนเกินไปนัก

หากลองสังเกตดีๆ
รอบๆตัวเรามีอะไรมากมายให้เราได้เรียนรู้อยู่ตลอด 

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้เราได้กลับมาทบทวนตัวเองว่าตอนนี้..
อะไรคือสิ่งที่เราควรทำ
อะไรคือสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข
อะไรที่ทำให้เรารู้สึกอยากเป็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีขึ้นไปอีก

ถ้าการวิ่งมันเหนื่อยมากจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงแทบจะระเบิดออกมาเพราะความเหนื่อยล้า

ถ้าเหนื่อยมากก็พักก่อนดีไหม
บางทีการเดินช้าๆก็ไม่ได้เสียหายอะไร
เราอาจจะเจอใครสักคนมาเดินด้วยกัน

เพราะชีวิตเป็นแค่การเดินเล่น
ไม่ใช่การวิ่งระยะสั้น
ระยะไกล
หรือมาราธอน 








ปล.1 ประโยคบางส่วนจากฟิค #ปลื้มคนโปรด และ HAPPY FIRST เริ่มต้นที่ความสุข


ปล.2 เนื่องจากอินกับฟิคเรื่อง #ปลื้มคนโปรด จนได้รู้จักเพลงดีๆเพิ่มเข้าเพลย์ลิสต์ไปอีกสองเพลง คือเพลง ดาวเหนืืือ และ รอยแผล

จริงๆเราก็หวังจะเจอใครสักคนที่เป็นแสงนำทางในชีวิตเราจริงๆ คนที่เป็นคนของเราจริงๆ คนที่ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน วิ่งเร็วแค่ไหน มันก็จะอยู่่่รอหรือไม่ก็วิ่งตามหาเราอยู่่่ดี ราวกับมีดาวเหนือคอยนำทาง

ปล.3 กลับมาเขียนอีกครั้งหลังจากหายไปนาน ชีวิตหม่นๆไม่ได้สวยงามอะไรแต่ได้เรียนรู้อะไรเยอะไปหมด ขอบคุณคนที่เข้ามาทั้งดีและไม่ดีทั้งที่ยังอยู่และหายไป สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่เศร้าจนเกินไปจะพยายามหาพลังบวกมาเติมให้ตัวเองและคนรอบข้างให้มีรอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้าให้ได้ (:

#ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านสตอรี่หม่นๆของเรานะ 

AC118 / PC 0832/676
- Polaris ポラリス

SHARE
Written in this book
AC118 -
Writer
9h
September
" แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน เราก็ยังโดดเดี่ยว "

Comments