Silence
เคยสงสัยตัวเองมั้ยว่าทำไมโตมาแล้วหลายๆอย่างเกี่ยวกับเรามันเปลี่ยนไป...





ตอนเด็กๆ เวลาปิดไฟ
ก็จะวิ่งให้เร็วที่สุดเพื่อเข้าที่นอน
หรือตอนที่อยู่ในที่ๆ เงียบ
ก็จะแกล้งส่งเสียงดังกลบเกลือน





จากวันนั้นมาจนถึงวันนี้เป็นเวลา 10 กว่าปี
อะไรหลายๆ อย่างเปลี่ยนไป 





ทั้งคนรอบข้างที่ยังคงเป็นคนๆ เดิม 
หรือคนที่พึ่งเข้ามา และกำลังจะออกไป 
หรือแม้กระทั้งตัวเราที่เปลี่ยนไป
จนแทบไม่หลงเหลือเค้าเดิม





จากที่วิ่งหนีความมืด
...กลับวิ่งเข้าใส่ และจมอยู่กับมัน
จากที่กลบเกลือนความเงียบ
...กลับทำยังไงก็ได้ให้อยู่อย่างเงียบที่สุด




น่าแปลก 
ที่ทั้งความเงียบ และความมืด
ให้ความรู้สึกกับเราได้ทั้ง 2 ด้าน
ทั้งด้านที่เจ็บปวดที่สุด
และด้านที่งดงามที่สุด





ความเจ็บปวดของทั้งความมืดและความเงียบ
คือการที่ทุกอย่างมันจะชัดเจน
เสียงหัวใจ เสียงในความคิด เสียงของตัวเอง
ชัดเจนจนเจ็บปวด





ส่วนความงดงาม
คือการที่เราเรียนรู้จากสิ่งที่เจ็บปวด 
หลังจากฟังจนแทบทนฟังไม่ไหว 
กลายเป็นนั่งเงียบเพื่อฟังมันต่อไป






สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมายาวๆ สักครั้ง
แล้วพูดกับตัวเองว่า
"อื้ม ผ่านมาได้แล้วนี่หน่า"
"เฮ้อ เหนื่อยหน่อยนะวันนี้"





ในวันไหนที่ต้องเช็ดน้ำตา
ก็อย่าลืมยิ้มไปด้วยล่ะ 
อย่างน้อยตอนจบมันก็ยัง...




Happy ending :)




- ในสุดท้ายของทุกๆ วัน เรามานั่งฟังเสียงตัวเองไปด้วยกันนะ 

SHARE

Comments

Alchamease09
8 months ago
ชอบภาษามากเลยค่ะ ^^

Reply
untold
8 months ago
ขอบคุณนะคะ :)