พี่รหัสคะ #Special SeolAxBona
“ซอลนั่นแกจะไปไหน” เสียงของโบนาทักขึ้น เมื่อเห็นซอลอาลุกออกจากโต๊ะไปด้วยอาการมึนเมา ใช่สิ เธอดื่มเข้าไปเยอะขนาดนั้นจะไม่เมาได้ยังไง กินเบียร์ยังกะน้ำเปล่า 

ซอลอาทีี่เดินหนีออกมาจากบรรยากาศที่เขาไม่อยากจะเห็นข้างใน ก็แน่หละใครจะอยากเห็นคนที่ตัวเองแอบรัก ไปนั่งจู๋จี๋ ยิ้มหวานแบบนั้นให้คนอื่น จะพูดว่าคนอื่นก็ไม่ถูกอีก ก็นั่นแฟนเขาหนิ เขาจะสวีทกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก จะว่าเธออิจฉาน้องลดาเหรอ ก็ไม่ถึงกับอิจฉาหรอก เพราะเธอเองก็ไม่ได้ไปมีสิทธิ์อะไรในตัวโบนาอยู่แล้ว เธอเป็นแค่เพื่อนเขา เป็นได้แค่เพื่อนเข้าใจไหมซอล เธอท่องบอกตัวเองแบบนี้อยู่ทุกครั้ง 


“อย่ามายุ่งกับฉันได้ไหม กลับไปหาแฟนเด็กแกโน่นไป”  เมื่อเห็นว่าโบนาเดินตามเธอออกมา ก็เลยพูดออกไปแบบนั้น เขาจะตามเธอมาทำไม สนใจกันด้วยรึไง คิมโบนาหนะไม่เคยจะรู้อะไรเลยซะด้วยซ้ำ ที่เขาทำตัวออกห่างจากเขา ก็เพราะกลัวใจตัวเองนี่ไง กลัวจะรักเขาไปมากกว่านี้ คนบางคนก็อาจจะเหมาะกับการเป็นเพื่อนมากกว่ามาเป็นคนรักก็ได้

“ฉันว่าแกเมามากแล้วนะ กลับไหมเดี๋ยวฉันไปส่ง”

เขาเดินเข้ามาใกล้และจับไหล่ช่วยพยุงตัวเธอไว้

“แกไปสนใจแฟนแกเถอะ ฉันดูแลตัวเองได้” บอกออกไปส่งๆงั้นแหละ ความจริงก็แทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว

“แกอย่าดื้อได้ไหมซอล ก็บอกว่าเดี๋ยวจะไปส่งที่บ้านไง ฉันรู้แกไม่ได้ขับรถมา”

“ฉันเรียกแกร๊บกลับเองก็ได้ ไม่ต้องมายุ่ง” ว่าพลางใช้แขนสะบัดมือเล็กๆที่อยู่ตรงไหล่ตัวเองออก โบนามีท่าทีตกใจที่เธอแสดงอาการรังเกียจเขาเช่นนั้น 

โบนานิ่งไปครู่หนึ่งแล้วก็ไม่พูดอะไรต่อ เธอจึงหันหน้าออกไปมองทางถนน เพราะใจก็ไม่แข็งพอที่จะมองหน้าของเขาได้ ทำไมต้องทำหน้าแบบเหมือนจะร้องไห้ด้วยนะ แค่ไม่ให้ไปส่งถึงกลับจะต้องร้องไห้เลยเหรอ

“ฮึก” จู่ๆก็ได้ยินเสียงสะอื้นเข้ามาทำลายความเงียบที่เกิดขึ้น ยัยนี้ร้องไห้ออกมาจริงๆสินะ เป็นอะไรของเขากัน

“แกร้องไห้งั้นเหรอโบ ร้องทำไมวะ แค่เพื่อนไม่ให้ไปส่งแค่นี้ต้องร้องไห้เหรอ ฉันจะไปไหน ทำอะไรแกก็ไม่ต้องมาสนใจปะ” พอพูดจบคิดว่าจะหยุดร้อง แต่กลับทำให้อีกฝ่ายร้องหนักกว่าเดิมอีก

เธอจึงตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ๆเขา มีคนบอกว่าเวลาผู้หญิงร้องไห้วิธีทำให้หายร้องง่ายที่สุดคงเป็นกอดหละมั้ง กอดเพื่อนตัวเองคงไม่ผิดมากหรอกมั้ง ไม่ใช่ครั้งแรกที่กอดกันซะหน่อย

“ก็ที่ตามออกมาก็เพราะเป็นห่วงไหม เมาขนาดนี้ถูกคนอื่นลากไปทำมิดีมิร้ายจะเป็นยังไง เคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นเขาก็เป็นห่วง” โบนาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอู้อี้ เพราะตอนนี้เขาซบอยู่ที่อกของเธอ

“เออรู้แล้ว งั้นแกก็ไปส่งฉันที่บ้านสิ” เงยหน้าขึ้นมามองหน้าอีกคน ก่อนที่เธอที่ตัวสูงกว่าใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาออกจากดวงตาใสนั้น โบนาหนะเหมาะกับรอยยิ้มตาปิดมากกว่าจะมาร้องไห้แบบนี้

พอได้มามองหน้ากันใกล้ๆแบบนี้ หัวใจเธอก็กลับเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาจากอก หรือเพราะเบียร์ที่ดื่มไปเหรอเลือดในร่างกายเธอถึงได้ฉูบฉีดเร็วเป็นผลให้หัวใจเต้นแรง พอมองใกล้ๆโบนาหนะสวยมากๆเลยหละ เธอก็รู้แหละว่าโบนาสวยตั้งแต่ที่เจอกันตอนวันปฐมนิเทศก็รู้ว่าคนนี้ต้องได้เป็นดาวคณะแน่ๆ ซึ่งก็เป็นตามคาด พอยิ่งได้ตำแหน่งโบนาก็ยิ่งดูสวยมากขึ้น แถมมีคนมาชอบมากขึ้นอีกต่างหาก คนที่มีรอยยิ้มเป็นเสน่ห์หนะ ใครเห็นก็ต้องตกหลุมรัก รวมทั้งเธอก็ด้วย 

ริมฝีปากอวบอิ่มนั่นถ้าได้ลิ้มลองรสชาติมันจะเป็นยังไงนะ มันจะหวานเหมือนลูกกวาดที่เด็กๆชอบกิน หรือจะขมเหมือนเบียร์ที่เธอพึ่งกินเข้าไปนะ ด้วยความที่เธอเองตอนนี้ก็สติไม่เต็มร้อยนัก พอคิดอยากจะชิมรสชาติก็เลยก้มลงไปจูบปากเพื่อนสนิทเสียอย่างนั้น 

โบนารับรู้ถึงสัมผัสแผ่วเบาที่มาแตะที่ริมฝีปาก ตอนแรกเธอก็อยากผลักไสเขาออกไป แต่มือเธอกลับไม่ขยับเขยื้น ซ้ำยังกำชายเสื้อเขาไว้แน่นจนปลายเสื้อยับยู่ยี่ไปหมด จะว่าเป็นจูบแรกก็ไม่ใช่ แต่ทำไมจูบของซอลอาถึงทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขนาดนี้กันนะ

ซอลอาเมื่อเห็นว่าโบนาไม่มีท่าทีปฏิเสธรสจูบของเธอจึงอยากรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากเล็กนั้นมากกว่านี้ จากสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากค่อยๆขบเม้มแล้วใช้ลิ้นเรียวเล็กสัมผัสเบาๆให้อีกฝ่ายเปิดทางให้ลิ้นของเธอเข้าไปในโพรงปากของเขาได้มากกว่านี้ 


ทั้งสองยืนจูบกันอยู่ชั่วครู่จนลืมไปว่าที่ๆพวกเธอยืนอยู่นั้น เป็นบริเวณข้างห้องน้ำด้านนอกร้าน ถึงมันจะเป็นมุมลับสายตาคนก็เถอะ แต่ก็มีสายตาคู่นึงมองมาทางพวกเธอทั้งคู่ พร้อมน้ำตาที่ค่อยๆไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้น

“ทำไมแกไม่ห้ามฉัน แต่แกกลับยอมให้ฉันทำ ทั้งๆที่ก็รู้ว่ามันผิด” พอเข้ามาในรถของโบนา เธอจึงตัดสินใจถามเขาออกไป ทำไมถึงยอมให้เธอจูบ ทั้งๆที่ก็ผลักไสเขาออกไปก็ได้ เธอหนะไม่เข้าใจยัยนี่เลยจริงๆ หรือยัยนี่กำลังเล่นกับความรู้สึกเธออยู่เหรอ ก็น่าจะรู้มานานแล้วไหม ว่าเธอไม่ได้อยากจะเป็นแต่เพื่อน

“ไม่รู้สิ แต่รู้แค่ว่าฉันไม่ได้รังเกียจที่แกจูบฉัน” อะไรของเธอกันคิมโบนา เธอพูดออกไปแบบนั้นได้ยังไงทั้งๆที่ก็รู้ว่ามันผิด เธอรู้ว่าเธอกำลังผิดต่อน้องลดาที่เป็นแฟนเธอ แต่ทำไมเธอถึงต้องใจเต้นแรงกับซอลอาเพื่อนสนิทด้วย ข้อนี้เธอก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน 

“งั้นฉันขอจูบแกอีกทีได้ไหม” ไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาต ซอลอาก็โน้มตัวจากเบาะข้างคนขับแล้วรั้งคอของอีกฝ่ายให้มารับจูบร้อนนี้จากเธอ ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งต้องการ ตอนนี้ความผิดชอบชั่วดีตีรวนกันไปหมด หากความสัมพันธ์ของเธอสองคนมันจะพังลงก็ให้มันพังไปเถอะ แต่ก่อนที่จะพังขอทำตามใจตัวเองก่อนแล้วกัน

โบนาพาซอลอามาส่งที่บ้าน จากที่เราจูบกันอีกครั้งในรถก่อนจะออกมาจากร้านเหล้า ก่อนที่เธอขับรถจะพาเขามาส่งบ้าน ระหว่างทางก็ไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้น ก็เพราะคนเมาข้างๆเธอหนะ นอนหลับไปเลยหนะสิ 

“ซอลตื่น ถึงบ้านแกแล้ว” ไร้เสียงตอบรับใดๆจากอีกฝ่าย นี่เธอต้องแบกซอลอาขึ้นห้องจริงๆเหรอ ตัวเธอก็เล็กกว่ายัยนี่ตั้งหลายเซ็น แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

เธอเคยมาบ้านซอลอาอยู่หลายครั้งเลยรู้ว่าห้องเขาอยู่ที่ไหน โบนาแบกร่างของอีกฝ่ายขึ้นมาห้องชั้นสองอย่างทุลักทุเล พอถึงห้องก็เปิดประตูเข้าไป แล้วตั้งใจวางร่างคนเมาลงบนเตียง แต่มันไม่ใช่แค่ร่างของคนเมาที่ลงไปบนเตียงหนะสิ เพราะร่างของเธอก็ลงไปทับร่างเขาที่อยู่บนเตียงด้วยเช่นกัน 

“โอ๊ย” หัวของเธอไปโขกกับปลายคางของคนเมาที่นอนอยู่ด้านล่าง ทำให้เค้ามีสติขึ้น ตอนแรกเธอคิดว่าพอเขารู้สึกตัวจะปล่อยให้เธอลุกขึ้นเป็นอิสระ แต่ไม่เลยเขากลับกอดเธอแน่นขึ้น จนตอนนี้แทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน นี่มันระยะอันตรายชัดๆ

เหมือนกับมีแรงดึงดูดเมื่อทั้งสองสบตากันอีกครั้ง ซอลอาใช้แขนคล้องคอโบนาให้ลงมาใกล้ๆหน้าเธอ จากนั้นก็ยกหัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อที่จะจูบคนที่อยู่ด้านบนได้ถนัดขึ้น เมื่ออีกฝ่ายไม่มีท่าทีขัดขืนแต่อย่างใด รสจูบก็รุนแรงเร่าร้อนยิ่งขึ้น จนคนที่อยู่ด้านบนใช้มือทุบอกเธอให้หยุด เพราะเขานั้นจะขาดอากาศหายใจ

ซอลอาให้โบนาได้พักหายใจครู่เดียว เธอก็เปลี่ยนขึ้นมาคร่อมโบนาอยู่ด้านบนแทน ถ้าเธอทำอะไรมากไปกว่านี้ หากก้าวข้ามเส้นนี้ไปเธอจะไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีกแล้วนะซอลอา แต่มาถึงขนาดนี้แล้ว เป็นไงก็เป็นกันหละนะ

“โบ ฉันทำมันได้ไหม” ถามออกไปแบบนั้นไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะว่ายังไง หากเขาปฏิเสธเธอก็คงจะไม่ฝืนใจเขาหรอก

จุ๊บ

เหมือนนั่นจะเป็นคำตอบที่โบนาให้เธอ เมื่อเขาไม่ปฏิเสธงั้นก็ขอทำตามที่หัวใจเรียกร้องสักครั้งนะ 

ริมฝีปากของเธอมาครอบครองริมฝีปากของเขาอีกครั้ง แต่เหมือนครั้งนี้จะถ่ายทอดความรู้สึกของทั้งคู่ที่มีให้กันออกมา เธอกดปากลงซ้ำๆครอบครองริมฝีปากช่ำนั้น จากนั้นมือก็เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข ซอลอาเริ่มใช้มือแกะกระดุมเสื้อของโบนาออกจากเม็ดบนสุด ไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงเม็ดสุดท้าย เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่ถูกปกปิดไว้ด้วยบราสีเข้มนั้น ซอลอาเอื้อมมือไปด้านหลังแล้วใช้มือปลดตะขอนั้นออก ตามด้วยสายของมันแล้วโยนทั้งเสื้อและบราสีเข้มไปข้างเตียง เธอจ้องมองอกนั้นอยู่สักครู่ก่อนจะตัดสินใจก้มลงไปใช้ปากสัมผัสดูดดึงยอดอกของโบนา ส่วนอีกข้างเขาก็ใช้มือที่ว่างครอบครองมัน ตอนนี้อกของโบนาตกเป็นของเธอโดยสมบูรณ์แบบ

“อ๊ะ” เสียงครางเล็กๆเล็ดลอดออกมาจากปากของโบนา หรือเธอทำให้เขาเจ็บเหรอ

พอดูดดึงครอบครองอกจนพอใจ ซอลอาก็ใช้ริมฝีปากจูบลงตรงบริเวณหน้าท้อง ไล่ต่ำลงมาจนถึงสะดือ และท้องน้อย จากนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างแกะกระดุมกางเกงของโบนาแล้วถอดออก ซึ่งโบนาเองก็ให้ความร่วมมืออย่างดี เขายกสะโพกขึ้น เพื่อให้เธอถอดกางเกงนั้นได้ง่ายขึ้น ทีนี้ก็คงเหลือแต่ปราการชิ้นสุดท้าย ซอลอาก้มลงจูบลงไปตรงกลางกายของโบนา เขาพยายามจะใช้ขาหนีบไว้ไม่ให้เธอสัมผัส แต่ตอนนี้ไม่ทันแล้วหละ เพราะโบนาหนะ ทำตัวน่ารังแกสุดๆตอนอยู่บนเตียง

ซอลอาใช้ฟันงับขอบกางเกงในตัวเล็กนั้นแล้วรูดลง โบนายกสะโพกขึ้นเพื่อช่วยให้เขาถอดได้ง่ายขึ้น ณ ตอนนี้บนตัวของโบนาก็ไม่เหลือเสื้อผ้าสักชิ้น แต่เธอหนะไม่เอาเปรียบโบนาหรอกนะ

“ช่วยถอดหน่อยสิ” 

โบนาลุกขึ้นมาช่วยเธอถอดเสื้อและชั้นในออกตามคำขอ ตามมาด้วยถอดกางเกงและชิ้นสุดท้าย ตอนนี้ก็แสดงว่าทั้งคู่มีเเค่ร่างกายที่เปลือยเปล่าเท่านั้น 

ซอลอาค่อยๆผลักไหล่โบนาให้นอนลง จากนั้นก็เริ่มจูบกับเขาอีกครั้ง รสจูบค่อยๆรุนแรงขึ้นเรื่อยๆตามความต้องการของคนทั้งคู่ มือของซอลอาก็ไม่ปล่อยไว้เฉยๆ ข้างซ้ายใช้บืบคลึงอกอวบอิ่มนั่น ส่วนมือขวาก็ส่งลงไปลูบขาอ่อนของโบนา พอเธอจูบเขาจนพอใจ ก็ย้ายปากมาสัมผัสส่วนอื่นเรื่อยๆ ไล่ลงมาจากอกอวบอิ่ม สะดือ ท้องน้อย จนมาถึงส่วนกลางกาย ที่ตอนนี้เหมือนจะมีน้ำหวานช่ำซึมออกมาเตรียมพร้อมให้เธอสัมผัสมัน

ซอลอาใช้ปากลงไปครอบครองส่วนกลางกายนั้นอย่างทันที ดูดดึงมันอยู่สักพักจนน้ำหวานนั้นผลิตออกมามากมาย ซอลอาใช้ปลายลิ้นเลียไปตามรอยแยกของกลีบกุหลาบสวย เมื่อปลายลิ้นช่ำแตะโดนส่วนอ่อนไหวโบนาถึงกับสะดุ้งตัว

“อ๊ะ ซอล ล ล มัน อื้มมม” เสียงครางของโบนาครางออกมาไม่เป็นภาษา ยิ่งทำให้เธอพอใจ และอยากสัมผัสเขายิ่งขึ้น

ซอลอาห่อปลายลิ้นเล็กทิ่มแทงลงไปในส่วนอ่อนไหวนั้น จากค่อยๆสัมผัสเป็นเพิ่มความเร็วขึ้น ตามความต้องการของร่างกายที่บังคับไม่ได้ โบนาใช้มือข้างนึงมากดหัวเธอไว้ ส่วนอีกข้างก็ใช้ดึงทึ้งหมอนที่หนุนอยู่ 

“ซอลล อ๊าา าา” เขากดปลายลิ้นลงเร็วขึ้นและแรงขึ้น ตามมาด้วยสะโพกของเธอที่ขยับตามจังหวะลิ้นของเขา ตอนนี้โบนารู้สึกว่าร่างกายเธอกำลังจะแหลกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ

“อีกนิดซอล ใกล้แล้ว” เธอบอกเขาออกไปเพื่อให้เขานั้นจะได้ช่วยให้เธอถึงฝั่งฝันสักที แต่แล้วเขาก็หยุดการกระทำนั้น เธอกำลังจะสบถด่าเขาออกไป แต่ก็ต้องเปลี่ยนจากคำด่าเป็นเสียงครางแทน เมื่อจู่ๆ เขาก็เอานิ้วเข้ามาแทนลิ้นที่เขาใช้อยู่ก่อนหน้านี้ ความรู้สึกเจ็บแล่นแปล๊บขึ้นมา แต่เมื่อร่างกายปรับได้ก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บมากนัก 

“อืม แน่นจัง” เสียงของซอลอาดังขึ้น เมื่อส่วนอ่อนไหวกลางกายของโบนานั้นรัดเข้าที่นิ้วเขาจนแทบจะขยับไม่ได้ 

“อ๊าาาาาาา” ซอลอาเร่งจังหวะนิ้วเพื่อช่วยให้โบนานั้นถึงจุดหมายสักที เพราะดูจากการตอบสนองของร่างกายแล้ว เขาคงใกล้แล้วหละ ซอลอาเร่งจังหวะอยู่สักพักแล้วค่อยๆผ่อนแรงลง ขยับแรงๆอีกสามสี่ทีก็รู้สึกถึงแรงตอดรัดที่นิ้ว พร้อมทั้งน้ำรักที่ไหลออกมาใส่มือเธอมากมาย

ซอลอาค่อยๆถอนนิ้วออกจากส่วนนั้นของโบนา แล้วเลื่อนตัวขึ้นไปมอบจูบดูดดื่มให้กับโบนาอีกครั้ง 
“ฉันรักแกนะโบ บอกไว้เผื่อแกอาจจะไม่เคยรู้” กระซิบบอกรักข้างหูโบนา ก่อนที่เธอจะนอนกอดเขา แล้วก็หลับไปด้วยกัน

จบแล้วค่ะ สเปเชี่ยวสั้นๆ กลับไปเม้นในจอยให้ด้วยนะคะ ถ้าใครแวะมาอ่าน คิกคักกกก












SHARE
Writer
Aris_S
Save me
🏸📖🖊🔬📷

Comments