ฉันเฝ้าถาม "ความสุข" อยู่ที่ไหน?
เคยคิดว่า พอโตขึ้น อายุมากขึ้น เราจะกรองความคิด ตัดทอนรายละเอียด และปล่อยวาง แล้วจะทำให้เรามีความสุขมากขึ้น แต่เปล่าเลย...
ดูเหมือน ยิ่งโตขึ้นก็มีความสุขยากขึ้น... อาจจะไม่ใช่ทุกคน อาจจะแค่เราเพียงคนเดียว
.
เพลงที่เหมือนจะมาได้ถูกเวลาก็ดังขึ้นมา...

บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอน
ถ้ามองจากตรงนี้
เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง
อาจจะมีฝนก่อเป็นพายุ
หรือลมลอยปลิวอยู่แค่นั้น
สุขที่เคยเดินทางตามหามานาน
ไม่ได้ไกลที่ไหน

อยู่แค่นี้เอง

ยิ้มฉันยิ้มมากกว่าทุกครั้ง

สุขที่ฉันตามหามาแสนนาน
อยู่ตรงนี้แค่เพียงเข้าใจ
อย่าไปยึดถือมันและกอดไว้
ก็แค่ร่มเท่านั้น
เท่านั้น
เราเคยตั้งคำถามบ่อยครั้งกับตัวเองในช่วงที่ผ่านมา และบางครั้งในช่วงนี้ ว่า...
ความสุขคืออะไร ความสุขหน้าตาเป็นยังไง? ความสุขวัดได้จากอะไร?
ที่เราทำอยู่ตอนนี้เรียกว่าความสุขมั้ย แล้วที่เราหัวเราะ หรือยิ้มอยู่ตอนนี้ อันนี้เรียกว่าความสุขได้รึป่าว?
.
คิดๆเราก็ตลกตัวเองเหมือนกันนะ เราเคยคิดว่า และมั่นใจมาตลอดว่า ความสุขคืออะไร ไม่ได้เรียนมาจากไหน หรืออ่านมาจากตำราไหน แต่ตลอดที่เราเติบโตมาหลายๆอย่างมันก็ทำให้เรารวบรวมข้อมูลและหลั่นออกมาเป็นคำตอบได้เองว่า แบบนี้แหละ มันเรียกว่า "ความสุข"
แต่ตอนนี้ เรากลับไม่แน่ใจในความคิดนั้นเลย...
แวบนึงก็คิดว่า เอาจริงๆ...มันก็คงตามหลักธรรมะที่เคยได้ยินๆกันนั่นแหละ
"อยู่กับปัจจุบันขณะ มีความสุขกับปัจจุบัน"
หรือที่เราไม่มีความสุข เพราะเพดานความสุขเราสูงจนเกินไป เราคาดหวังว่าเราจะมีความสุขในทุกๆวัน เราคาดหวังว่าพรุ่งนี้เราจะมีความสุขกว่าวันนี้
แค่พูดตามสิ่งที่คิดออกมาแบบนี้ ก็รู้ได้เลย ว่า "เราเองไมไ่ด้อยู่กับปัจจุบันขณะสักนิด แถมยังโลภอีกต่างหาก"
.
ทีนี้รู้แล้ว แต่ทำได้มั้ย ก็ต้องปรับกันต่อไป...
SHARE
Writer
mayasworld
monster
Wanderluster / patient of MDD

Comments