เพื่อน (รัก)
คุณเคยมีหนึ่งคนที่ชอบมากๆแต่คบไม่ได้มั้ย
ย้อนไปในช่วงขึ้นมัธยมปลายใหม่ๆ 
ฉันเป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงผมสั้นที่ใส่แว่นเต่อ
มีชีวิตธรรมดา เรียบง่ายอยู่กับกองหนังสือ


วันนึงของฉันหมดไปกับนิยายเล่มหนา 
นั่งเขียนไดอารี่เล่มโปรด
ถ่ายทอดชีวิตประจำวันของตัวเองและความรู้สึก
ถึงผู้หญิงคนนึงที่ฉันหลงรักมานาน 


ครั้งหนึ่งเราเคยคบกัน มีความรักมีความฝัน 
มีอนาคตที่วาดไว้ร่วมกันแต่สุดท้ายทุกอย่างมันก็เป็นได้แค่ครั้งหนึ่ง
นี้แหละนะ ความรัก 

การเขียนการอ่านจึงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉัน
ระลึกถึงเธอได้ดีที่สุดเวลาเศร้าหรือยามคิดถึง
เธอยังอยู่ในหนังสืออกหักทุกๆหน้าที่ฉันเปิดเจอ 
ฉันไม่รู้ว่าสิ่งใดในตัวฉันไปต้องตาต้องใจ
เพื่อนชายที่นั่งเรียนข้างกันอยู่ทุกวันได้
เขาสารภาพว่าชอบฉัน
หรือที่จริงเขาอาจจะแค่สงสารที่เห็นความเศร้าหมองส่งผ่านออกมาจากตัวฉันก็ได้ 

เขา เป็นผู้ชายที่หน้าตาดีสมัยนั้นรุ่นน้องรุ่นพี่
แวะเวียนมาจีบกันใหญ่ แต่ถูกปฏิเสธไปทุกคน

ความสัมพันธ์ของพวกเราจึงเริิ่ิ่มก่อตัวขึ้น
รวมทั้งความรู้สึกที่ค่อยๆเพิ่มมากขึ้นทุกวันด้วย

เธอขอให้เพื่อนสอนเล่นกีตาร์เพื่อมาร้องเพลง
จีบฉัน (อย่าคิดว่าไม่รู้นะ แอบดูอยู่)
ทุกเย็นเธอจะออกมาเล่นกีตาร์อยู่หน้าห้อง
โดยลากฉันมานั่งฟังดนตรีสดจากเธอ 
เสียงเธอไม่เพราะหรอก แถมยังเพี้ยนอีกต่างหาก
แต่ฉันก็ชอบมันนะ ชอบความพยายามของเธอ :) 

เราไม่เคยคุยกันเรื่องความสัมพันธ์
ไม่มีใครกล้าพูดถึงความรู้สึกของตัวเอง
มีเพียงแค่สายตา สายตาเท่านั้นจริงๆ
ที่เราสองคนใช้ถ่ายทอดความรู้สึึก 
ณ ช่วงเวลานั้น

เธอชอบจ้องมาที่ตาฉัน แววตาดูเปลี่ยนไปจากทุกคนที่เธอใช้มอง มันลึกซึ้ง ซับซ้อนยิ่งกว่าใคร
และฉันสารภาพว่าเขินทุกครั้งที่มองตาเธอ

ฉันคิดว่าฉันกำลังชอบผู้ชายอีกครั้งแล้วล่ะ
ฉันคิดว่าฉันกำลังตกหลุมรักผู้ชายคนนี้
ฉันคิดว่าฉันกำลังจะเปิดใจ
แต่สุดท้าย...ก็ไม่เป็นอย่างที่หวัง

เพราะเธอคือเพื่อนฉัน...เพราะเราคือเพื่อนกัน 

นี่คือสาเหตุจริงๆที่ฉันตอบรับความรู้สึกจากเธอ
ไม่ได้ที่แกล้งเมยเฉยความรักของเธอนั้นฉันก็เจ็บ

แต่เธอเป็นผู้ชายที่เก่งมากนะ 
ที่ใช้ความน่ารักจนพาฉันหลงกลชอบเธอจนได้
แถมยังชอบมากอีกด้วยสิ

มีอีกเรื่องที่อยากสารภาพ

อันที่จริงแล้วก่อนจบการศึกษา
ฉันคิดไว้ว่าจะสารภาพความรู้สึกที่มี

แต่สุดท้ายก็ไม่ได้บอกไป
เพราะ คนข้างกาย คนนั้นเค้าคงหวงเธอน่าดู

และถ้าบอกออกไปแล้วส่งผลเสียมากกว่าดี
ขอตัดสินใจไม่บอกออกไป
ให้เรารู้กันอยู่ข้างในใจก็พอ

ขอเธอเก็บเรื่องของเราเอาไว้
ครั้งนึงมันเคยเกิดขึ้นจริงและตอนนี้ฉันได้รับทุกความรู้สึกที่เธอเคยมีให้ไว้หมดแล้วนะ
ขอบคุณมาก มันวิเศษมากจริงๆ
และขอโทษด้วยที่วันนั้น . . .
เลือกหักหลังความรักของเธอ











ฉันไม่ได้ใจร้าย 
อย่าจดจำแต่ภาพร้ายๆ
เลือกจำไว้ให้เป็นบทเรียนก็พอ



SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments

TheyCallMeMoss
6 months ago
สู้ๆนะครับ✌
Reply
iamimuy
6 months ago
;)