เด็กชายคนนั้น
   บางทีเราก็คิดนะ ว่าคุณเป็นคนดีเกินไปหน่อย ความดีของคุณมันทำให้เราหวั่นไหว แต่ที่เเย่กว่าหน่อยก็คือ คุณแม่งเป็นคนดีกับทุกคน
ไม่ใช่แค่กับเรา
   ตอนแรก เราก็ยังไม่แน่ใจความรู้สึกของเรา เพราะเราก็ยังลืมคนเก่าไม่ได้ แต่พอนานๆเข้า ความรู้สึกของเราที่มีต่อคุณ มันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ การกระทำของคุณ เริ่มส่งผลต่อใจเรามากเหลือเกิน
   การพูดคุยที่ควรเป็นเรื่องปกติ เราเริ่มคิดว่ามันยากขึ้น จะคุยอะไรดีนะ จะทำให้คุณรำคาญหรือเปล่า เเค่เดินเข้าไปใกล้ หัวใจก็เริ่มเต้นรัว 

   โอกาสอันน้อยนิดที่ทำให้เรามีความสุขมาก มันได้เกิดขึ้นโดยการช่วยเหลือของเพื่อนเรา เราได้ไปเที่ยวด้วยกัน
   เราคิดว่าคงคาดหวังอะไรมากไม่ได้ตอนที่ชวนคุณ เเต่คุณก็ตอบตกลง
   
   แต่บางครั้ง การกระทำของเราก็แสดงออกมากเกินไปหน่อย คนอื่นเริ่มรู้โดยที่เราไม่ได้บอก เเละเริ่มล้อเรื่องเรากับคุณ มันคงทำให้คุณอึดอัดไม่น้อย
   เราเริ่มพยายามถอยห่างคุณ แต่ก็ไม่สำเร็จ เราแพ้ใจตัวเองทุกครั้ง 

   ว้า.. คุณรู้แล้ว รู้โดยที่เราไม่ได้บอกเอง คุณรู้จากคนอื่น 
คำว่า 'ชอบ' ที่ไม่ได้ออกจากปากเรา
   คุณปฏิเสธเรา

   เพื่อนคุณคงเห็นเป็นเรื่องตลก เห็นว่าเรามันก็แค่ไอบ้าคนนึงที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อคุณ สุดท้าย ความรู้สึกทุกอย่างที่เรามี ก็เเค่เรื่องตลกไว้เล่าขำขันในวงเพื่อน 
   
   ความรู้สึกทั้งหลายถาโถมเข้ามา ผิดหวัง โกรธ เศร้า แต่ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น ได้เเต่ทำตัวโอเค เเละพูดว่าไม่เป็นไรกับคนอื่นต่อไป

   วันนั้นรู้สึกว่าน้ำทะเลมันสวยซะจนอยากกระโดดลงไป ถ้าไม่มีเพื่อนที่สนิทที่สุดรั้งไว้ คงกลายเป็นอาหารปลาไปแล้ว 
   ตอนนั่งเรือกลับขึ้นฝั่ง ไม่รู้ทำไมอยู่ๆเจ้าแฟนตัวดีของเพื่อนสนิท ก็เอาหมวกมาสวมให้ แต่ก็คิดว่าดีเหมือนกัน ดึงหมวกลงมาปิดหน้า ปิดคราบน้ำตาที่ไหลออกมา

เราไม่ได้คุยกันเลยหลังจากวันนั้น
   
   สุดท้าย เรื่องทุกอย่างเหมือนจะจบลงด้วยดี(มั้ง) ต่างคนต่างไป ต่างมีทางของตัวเอง ไม่ได้คิดว่าจะเลิกชอบ แต่ก็เก็บไว้เป็นความทรงจำ เรื่องราวยังต้องดำเนินต่อไปในทางของมัน ถ้าวันนึงคุณคิดจะเปลี่ยนใจ เราก็ยังรอคุณเสมออยู่ดี
  

                  Never let you go


SHARE

Comments

Chatim
13 days ago
คิดถึงสมัยเด็กๆ ที่เคยโดนล้อเเลยนะครับ
Reply
ruralman
13 days ago
Go find someone new...
Reply