จุดพักสายตา
     
      มนุษย์อวกาศอย่างฉันมักมีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเสมอ เวลาจะค้นพบดาวดวงใหม่ เวลาก่อนที่จะตกหลุมรักมัน 



     ฉันมักจะเริ่มจากสะดุดตา กลายเป็นความชินตา แล้วสุดท้ายก็กลายเป็นจุดพักสายตา เวลาที่ฉันไม่ได้โฟกัสสิ่งไหน ฉันมักจะมองดาวดวงนั้นโดยไม่รู้ตัว 




     มองนานไป จนเริ่มมองหา ไม่ว่าจะอยู่ท่ามกลางดาวดวงอื่นนับพัน ฉันสามารถหาดาวดวงนั้นของฉันเจอได้อย่างรวดเร็ว 




     แม้ตอนแรกใจฉันไม่ได้รู้สึกเลย ว่าต้องเป็นดาวดวงนี้ ที่ฉันอยากลงจอด ฉันแค่มองเพราะมันสบายตา นานๆไปมันรู้สึกสบายใจ เลยยิ่งละสายตาไปไหนไม่ได้ 





     อาจจะเพราะรอยยิ้มที่สดใส เสียงหัวเราะที่น่าฟัง หรือแววตาคู่นั้นที่เคยได้สบตา อะไรกันน่ะที่ทำให้ฉันสบายใจ ตรงไหนของเขากันแน่ 



 แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ไม่ได้คิดหาคำตอบหรอก เพราะทุกอย่างของเขามันทำให้ฉันตกหลุมรักอยู่ดี  


     

     
SHARE
Writer
space_station
astronaut
ทุกความสัมพันธ์เราทำเต็มที่ที่สุดแล้ว

Comments