ค่ำคืนที่เจ็บปวด
ตอนนี้เวลา 00:27 น. หลายคนคงจะนอนกันไปหมดแล้วมีแต่ผมที่ยังคงข่มตานอนไม่หลับ




ผมกดเข้าดูไลน์ตั้งแต่6โมงเย็นเป็นสิบๆรอบเพราะรอแชทเธอที่จะมีโอกาสตอบกลับมาบ้าง




: เหมือนไรวะ5555



มันเป็นข้อความสุดท้ายของผมตั้งแต่5โมงเย็น





ผมกับเธอทะเลาะกันตั้งแต่เมื่อคืนจนตอนนี้ก็ยังทะเลาะกันไม่จบซักที




เหนื่อยว่ะ เหนื่อยใจ
อยากไป...
แต่ไปไม่ได้เพราะรัก...





: ห่างกันสักพักมั้ย
: ดูเหมือนมึงไม่รักกูเลย 




นี้เป็นประโยคที่เธอบอกผมตอนตี2ของเมื่อคืน





เธอบอกกับผมสารพัดว่าไม่รักเธอ ไม่สนใจเธอ ไม่อยากมีเธอ




แต่ความเป็นจริงคือผมต้องการเธอ อยากคุย คิดถึงเธอตลอด อยากมีเธออยู่ด้วยในทุกๆวัน





แต่เธอก็ยังคิดว่าผมเป็นแบบที่เธอคิดอยู่




จนตอนนี้เวลา 00:39 น. เป็นเวลาที่ผมกำลังเขียนสตอรี่เรื่องนี้ขึ้นมา 




และรอเวลาที่เธอตอบกลับมา





'จะผ่านคืนนี้ไปยังไงวะ'

.
.
.
.
.
.
.
.
'แม่งนอนไม่หลับ'
.
.
.
.
.
.
.
.
คิดถึง




คุณเคยได้ยินเวลาหมอถามคำถามเรามั้ยเวลาเราเจ็บ




ตอนนี้ความเจ็บเท่าไหร่ถ้าเต็ม10





ถ้าเป็นผมตอบ 


ผมจะตอบว่า 10/10.








TWIN


SHARE
Written in this book
ในแต่ละคืน
Writer
TWINz
my sadness
tw: @failsinluv |ให้คุณเป็นท้องฟ้าส่วนผมเป็นทะเล

Comments