รักในวัยเรียน
                วัยเรียน วัยศึกษา วัยแห่งความสนุกสนาน ชีวิตวัยเรียนยากจะหาสิ่งใดมาเปรียบ ทั้งความสุข ความทุกข์ ความวุ่นวาย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนหล่อหลอมให้คนหนึ่งคน โตเป็นผู้ใหญ่ที่แตกต่างกันไป เรียนไม่ผ่านยังสามารถเรียนซ้ำใหม่ได้ แต่ในชีวิตจริงหลาย ๆ ครั้งไม่มีแม้แต่โอกาสจะเริ่มใหม่ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ชีวิตวัยเรียน วัยศึกษา ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตที่ควรยึดติด แต่ควรอาศัยช่วงที่ยังเรียนหาประสบการณ์ให้กับตนเองให้มากที่สุด ทดลองสิ่งต่าง ๆ ที่สนใจ หากผิดพลาด พรุ่งนี้ก็ยังเริ่มใหม่ได้เสมอ ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นนั้นถือเป็นการฝึกประสบการณ์ที่มีคุณค่าที่สุด                                                                        
               รักในวัยเรียน เปรียบได้กับผีเสื้อตัวใหญ่ ที่พาหัวใจของคนหนุ่มคนสาว โบยบินไปไกลแสนไกล ประหนึ่งเหมือนถูกขโมย ความหอมหวานของรักในวัยเรียนนั้น ส่งผลต่อหัวจิตหัวใจพวกเขายิ่งนัก บางครั้งก็เหมือนขนมหวานที่ชวนให้ติดใจ แต่บางครั้งก็เหมือนยาขมที่ทำให้เข็ดขยาด ลูกศิษย์ของผมหลายคน มีรักในวัยเรียน ผมไม่ได้ห้ามพวกเขา แต่ผมแค่พูดให้พวกเขาอย่าลืมเป้าหมายของการมาเรียน และเห็นคุณค่าของตัวเองเสมอ ชายกับหญิงในวัยแรกรุ่น ไม่ต่างอะไรกับฝืนและไฟ ที่พร้อมจะลุกไหม้กันและกันเสมอ
             แต่สิ่งที่ผมกังวลใจคือมุมมองความรักของพวกเขา ลูกศิษย์ผมหลายคนต้องหลั่งน้ำตาเพราะความรักที่ไปกันไม่ได้ หลายคนเสียใจแต่ก็ประคองตัวเองจนเรียนจบได้ แต่หลายคนก็เลือกที่จะดรอปการเรียน เพื่อหวังกลับไปเยียวยาตัวเองแล้วค่อยกลับมาเรียนใหม่ ผมเน้นย้ำเสมอกับเรื่องมุมมองในความรัก ผมอยากให้พวกเขารักกัน คอยเป็นกำลังใจให้กันในการฝ่าฝันอุปสรรคต่าง ๆ ชีวิตรักไม่ได้มีแค่เรื่องหึงหวงและนอกใจกัน มันมีคุณค่ามากกว่านั้น รักจะหวานเหมือนขนมหรือจะขมเหมือนยา ขึ้นอยู่กับมุมมองต่อความรักทั้งสิ้น น่าเสียดายยิ่งนักที่ลูกศิษย์วัยซุกซนของผมส่วนใหญ่ มีมุมมองต่อความรักผิดเพี้ยนไปหมด พวกเขาคิดแค่ว่าความรักคือการครองครองและเป็นเจ้าของ 
             ผมผ่านวัยนั้นมาแล้ว ผมเข้าใจความรู้สึกพวกเขาดี ตอนนี้ผมพยายามให้มุมมองที่ดีแก่พวกเขา และคอยประคองไปเรื่อย ๆ ผมอยากจะช่วยพวกเขาให้ผ่านวัยนี้ไปแบบเจ็บตัวน้อยที่สุด ถึงแม้ลึก ๆ ในใจผมอยากจะให้พวกเขาผ่านพ้นไปแบบไม่เจ็บตัวเลย ไม่ว่าวันนี้จะดีหรือเลวร้ายยังไง ชีวิตของพวกเขาเหล่านักศึกษาผู้ซุกซน ก็ผ่านไปอยู่ดี ไม่ว่าตอนนี้พวกเขาจะร้องไห้แทบใจจะขาด หรือสุขใจจนอยากจะหยุดเวลาไว้ ท้ายที่สุดแล้วเวลาก็พาวันใหม่มาหาพวกเขาอีกเหมือนเดิม หากเจอวันใหม่ด้วยมุมมองที่ถูกต้อง ชีวิตย่อมง่ายขึ้นกว่าเดิม แต่หากเจอวันใหม่ด้วยมุมมองที่ผิด ชีวิตย่อมวุ่นวายไม่รู้จักจบสิ้น                                              
            สุดท้ายนี้ผมอยากส่งสาส์นถึงวัยเรียน วัยศึกษาทุกคน ชีวิตในวันนี้ คือพื้นฐานของวันข้างหน้า พื้นฐานความคิดที่ถูกต้อง ย่อมนำพาให้ชีวิตพบแต่ความสงบ และมีความสุขมากกว่าความทุกข์ แต่หากวันนี้ละเลยความคิดที่ถูกต้อง ในวันข้างหน้าชีวิตก็ยากที่จะพบความสุขสงบ ในวัยเรียนเรายังมีเวลาให้ค้นหาตัวเอง ปรับเปลี่ยนตัวเองได้เรื่อย ๆ ไม่มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบในโลกนี้ มีแต่ชีวิตที่มีความสุขกับความทุกข์ 
SHARE

Comments