-116 day
เหนื่อยมากเลยช่วงนี้ใกล้ดวลาที่ต้องส่งงานตามกำหนดแล้ว เราอดนอนมาหลายอาทิตย์ หลายครั้งตรวจงานไปก็โดนแก้แทบต้องทำใหม่ หลายครั้งที่เราคอยแต่บ่นให้คุณฟัง เพราะเราทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมรับที่จะต้องทำต่อไป หลายครั้งยังดีที่มีคุณคอยรับฟัง
วันนี้ก็เหมือนกัน เราเหนื่อยเหนื่อยตั้งแต่ลืมตาตื่น จนตอนนี้ 00.25 น. เรายังจ้องคอม ทำงานไม่ได้หยุดพัก เราแค่อยากงอแงกับคุณ แค่มีคนถามว่าไหวมั้ย น้ำตามันก็ไหลออกมา น่าเสียที่วันนี้คุณต้องไปทำธุระ น่าเสียดายที่เราไม่ได้บ่นให้คุณฟัง แต่นั่นมันคำพูดของคนเห็นแก่ตัว เราเอาแต่จะได้ ตอนนี้หยุดทำงานมาสักพักเพราะน้ำตาไหลไม่ยอมหยุด อีกแล้ว ได้แต่บอกตัวเองว่า ร้องไห้ไปเถอะไม่มีใครเห็นแกร้องหรอก ร้องจนกว่าหยุด ร้องจนกว่าจะมีแรง ร้องจนกว่าจะยอมรับว่ายังไงก็ต้องอดทนทำต่อไป ไม่ได้เรียกร้องความสนใจหรอก แค่อยากระบายมันออกมาเฉยๆ
SHARE
Written in this book
365 Day countdown
Writer
yellowmellow
Writer
อ่อนแอที่สุดก็ในนี้แหละ คนที่ให้คำปรึกษาให้คนอื่นใช่ว่าจะหาทางออกเองได้

Comments