หยุดเวลาเอาไว้ได้ไหม เด็กหญิงในวันนั้น


เหมือนเอาตัวเองคนเดิมกลับมาไม่ได้อีกแล้ว
คนเดิมที่เคยสดใส คนเดิมที่เคยหัวเราะกับเรื่องง่ายๆ
และทำให้คนเราข้างหัวเราะได้

ผ้าสีขาว ถูกระบายด้วยสีช้ำๆ

ไม่สวยเอาเสียเลย

ไม่สวยงาม

...
คิดถึงตอนที่ขี่คอพ่อตอนเด็กๆ คิดถึงตอนที่หัวเราะร่าตอนที่พ่อเล่นโยนเราให้ลอยขึ้น
มันเป็นความรู้สึกที่หวาดเสี่ยวมากตอนถูกโยนขึ้น มันอันตราย เรารู้
และตกลงมาคงเจ็บน่าดู
แต่เพราะพอเป็นเขา เรารู้เสมอว่าเขาจะรับเราไว้ ไม่ทำให้เราเจ็บแน่นอน
คล้ายกับว่า ในตอนนั้นต่อให้เจอเรื่องที่ทำให้เสียใจแค่ไหน
ประกวดเรียงความไม่ชนะ ไม้บรรทัดหาย
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง เขาก็ยังจะรับเราไว้ได้ทันอยู่ดี
เราจะกลับมามีความสุขอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น

เด็กในวันนั้น โตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่มั่นใจกับอะไรมากมาย
กลัวการอยู่บนที่สูงๆ เพราะกลัวการถูกมองด้วยสายตาของใครก็ไม่รู้ที่เราไม่จัก
สายตานั้นไว้ใจได้หรือเปล่า สายตาที่เอาแต่คอยตัดสิน 
รอให้เราพลาดตกลงมา เพราะไม่มีคนรับแน่นอน แล้วก็รอเหยียบซ้ำ
...

ถ้าวันนี้เราหนีไปร้องไห้ที่ไหน
พ่อกับแม่จะตะโกนหา เรียกชื่อ แล้วพาเรากลับบ้านเหมือนตอนเด็กไหม
แล้วจะมีอาหารของแม่จะทำให้เราดีขึ้นกับละครหลังข่าวที่นั่งดูกับพี่สาวหรือเปล่า

หยุดเวลาไว้ได้ไหม หยุดเอาไว้ในวันที่รอยยิ้มยังงดงาม

หยุดเวลาเอาไว้ในวันที่ยังไม่รู้จักการโกหก

หยุดเวลาเอาไว้ในวันที่ยังไม่รู้จักความผิดหวัง

หยุดเวลาเอาไว้ในวันที่แค่ลูกอม 1 บาท 2 เม็ดก็ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน

หยุดเวลาเอาไว้ได้ไหม เด็กหญิงในวันนั้น


ยิ่งเติบโตก็ยิ่งล้มลุกคลุกคลาน 
แล้วยังไงต่อ...ลุกเพื่อล้มใหม่อีกครั้งอย่างนั้นเหรอ
แล้วต้องอีกกี่ครั้ง อีกกี่แผล เราถึงจะเรียนรู้วิธีรักษาตัวเองให้หายได้ด้วยตัวเอง
อยากเข้มแข็ง อยากแข็งแกร่ง อยากปกป้องใครสักคนที่เรารักไว้ได้อย่างสุดหัวใจ

"เพี้ยง!"


มนต์ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในวันที่ได้แผลจากการหัดปั่นจักรยานสองล้อครั้งแรก
มนต์ที่ไม่ได้ทำให้แผลหายในทันตา 
แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้ถึงคิดถึงมนต์นั้นเหลือเกิน

"ไม่เจ็บๆ"


คำปลอบที่โกหกที่สุดในตอนนั้น ในวันที่นึกสนุกอยากปีนต้นมะยม
แล้วดันพลาดตกลงมาจนได้แผลเต็มหลัง

จนมาเข้าใจวันนี้ถึงได้เข้าใจ
ว่าไม่ใช่คำโกหก
มันคือเรื่องจริง
เพราะถ้าเทียบกับปัญหาที่เจอในวันนี้ วันนั้น "ไม่เจ็บ" เลยสักนิด


ทำไมการเติบโตมันถึงได้เศร้าขนาดนี้นะ
แล้วทำไมต้องสูญเสียมากมายและยิ่งใหญ่ขนาดนี้ด้วย
หัวใจคนเราต้องแกร่งแค่ไหนเหรอ ถึงจะผ่านไปได้ 


วันนี้...มันเหนื่อยจังเลยเนอะ :) 



SHARE
Writer
404componentnotfound
นัก(อยาก)เขียน
เพลงที่ฟัง หนังที่ดู ผู้คนที่เจอ และซูโม่

Comments

cewlixm
7 months ago
สู้ ๆ นะคะ
Reply
ขอบคุณนะคะ :)
Gorgeoussky
6 months ago
นึกถึงเพลง รถของเล่นเลย
Reply
💛💛