IZ*ONE [ special : STATION ] Yena x Yuri



"ที่เธอบอกว่าคบเล่นๆมันหมายความว่ายังไงหรอ"

     ตั้งแต่วันนั้น..วันที่เยนาชวนยูริไปเที่ยวด้วยกันนี่ก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี จากนั้นไม่นานเยนาก็ขอยูริเป็นแฟน ทั้งคู่ตกลงคบกัน และวันนี้เป็นวันครบรอบสามเดือนที่คบกัน


     เยนากำลังคิดว่าวันนี้จะเซอร์ไพร์อีกคนยังไงดี เนื่องในโอกาสครบรอบสามเดือน ใจจริงเธออยากชวนอีกคนไปดูหนัง แต่ยูจินและยุนจินบอกว่ามันเบสิคไป ควรทำอะไรที่มันต่างจากนั้น
ตัวเลือกที่สองแฝดเสนอมาให้มีแต่ข้อที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของเธอและยูริร้าวฉานทั้งนั้น เพื่อนเธอนี่คิดอะไรดีๆบ้างได้ไหมนะ..


"พวกแกคิดอะไรที่มันดีกว่านี้ได้มั้ย ที่พูดๆมานี่เสี่ยงบ้านแตกทั้งนั้น"

"งั้นแกก็ไม่ต้องทำอะไร เดี๋ยวฉันจัดการเอง"

"แกอย่าทำอะไรที่มันชั่วๆนะเว้ยไอ้ยุน ถ้าเกิดแฟนไอ้เยนโกรธจริงนี่ซวยนะ"

     ยูจินพูดเตืีอนแฝดตัวเอง เธอกลัวว่าแค่แกล้งๆจะกล้ายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา คนที่ซวยไม่ใช่ใครหรอก เยนาคนเดียวที่หวยจะออก อาจจะมีพวกเธอพ่วงไปในข้อหาสมรู้ร่วมคิด แต่หารู้ไม่ว่าไอ้คนจะโดนโกรธนะไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยเลย







"จริงหรอยุน ที่เธอว่าอ่ะ"

"จริงดิ ก็ไอ้เยนมันพูดกับเราเองว่่ามันอ่ะ คบกันเล่นๆกับยูริเฉยๆ"

"งั้นเราก็มีสิทธิที่จะคุยกับเยนใช่มั้ย"

"ช่ายยย เดะเราไปบอกไอ้เยนให้เลยว่าเธออยากคุยกับมัน เผื่อมันจะสนใจเธอบ้าง"

"ขอบใจนะยุนจิน ถ้าเราได้คบกันเยนาเดี๋ยวเราเลี้ยงขนม"

"ได้เลยยย"


     บทสนทนาที่บังเอิญได้ยินมันทำให้หัวใจของยูริหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม น้ำตาเอ่อล้นจนเกือบจะ
ไหลออกมาถ้าหากเธอไม่เงยหน้ากั้นเอาไว้ก่อน 


'นี่มันเรื่องอะไรกันแน่'

     
    โกอึนเห็นอาการของเพื่อนไม่ดีจึงได้แต่บอกให้ยูริรีบเดินเข้าห้องเรียนก่อน เธอกลัวยูริทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นมากๆเพราะตอนนี้ร่างบ่างของเพื่อนเธอยืนสั่นอยู่




     พอถึงห้องเรียนโกอึนก็ไม่รู้จะทำยังไงดี เธอปลอบใครเป็นที่ไหนกันเล่า! แต่หัวสมองอันชาญฉลาดของเธอก็พอจะคิดอะไรออกอยู่ ไปเอาตัวต้นเหตุมาเคลียร์เองดีกว่า คิดได้ดังนั้นก็เลยลุกออกจากห้องจะไปตามเยนามาถามเอาความจริง


"ไม่ต้องไปตามเยนมานะ ไม่อยากเห็นหน้าตอนนี้"

     ยูริเงยหน้าขึ้นไปสบตากับเพื่อนก่อนที่น้ำตาที่กั้นเอาไว้จะไหลออกมาปานเขื่อนแตก อ้าว ซวยแล้วไงโกอึนเอ้ยยย ปลอบไงดีว้ะเนี่ย ได้แต่มองซ้ายมองขวาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนในห้องคนอื่นให้มาช่วยแก้สถานการณ์ให้ก่อน


"ฮืออ ใครก็ได้ ปลอบไอ้ยูลให้ฉันหน่อยย"







     เยนานั่งรอข้อความจากอีกคนมาเป็นชั่วโมงแล้ว เธอทักไปตั้งแต่ยังไม่เลิกเรียนจนตอนนี้เลยเวลาเลิกเรียนมาได้ครึ่งชั่วโมง 



'เป็นอะไรของเธอนะยูริ'



     ต้องขอบคุณความตาไวของตัวเองที่ดันหันไปเจอเพื่อนของยูริพอดี จำได้ว่าคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของยูริด้วย ไม่รอช้าเยนาก็รีบวิ่งไปหาอีกคนทันที

"เฮ้! เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป" 

เยนาตะโกนเมื่อเห็นอีกคนกำลังจะเดินขึ้นไป

"เรียกฉันหรอ?" 

โกอึนชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูรถก่อนจะหันไปตามเสียงเรียก

"ช..ใช่ เธอนั่นแหละ"

"ว่าไงมีอะไร จะกลับบ้าน"

"เธอเห็นยูริมั้ย เธอเป็นเพื่อนของยูริใช่มั้ยฉันพอจะจำหน้าเธอได้"

"ขอโทษนะ ยูริเป็นแฟนเธอแล้วทำไมเธอต้องมาถามหากับฉัน พวกเธอเป็นแฟนกันต้องคุยกันสิ หรือว่าตอนนี้ไม่ได้คุยกัน?"

     โกอึนอุสส่าจะไม่อะไรกับเยนาแล้วนะ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะพูดจิกกัดอีกคน เธอน่ะไม่อยากยุ่งเรื่องของเพื่อนหรอก แต่นี่เยนากำลังทำให้เพื่อนเธอเสียใจ หน่อยยย..ไอ้คนไม่จริงใจ ทำเพื่อนเธอร้องไห้แล้วยังไม่รู้ตัวอีก ไอ้คนนิสัยไม่ดี!


"ยูริไม่ตอบฉันน่ะ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร บางทีอาจจะแบตหมด แต่นี่เลยเวลาเลิกเรียนแล้วฉันก็ยังไม่เห็นยูริเดินออกมาเลย ฉันนั่งรออยู่ที่ป้่ายรถเมล์เป็นชั่งโมงแล้ว"

     พอได้ยินเยนาอธิบาย โกอึนก็เกิดอาการสงสาร ตอนนี้หน้าเยนาเหมือนหมาน้อยที่โดนเจ้านายทิ้งเลย ถ้ามีหูกับหางนี่ใช่เลย คิ้วตกปากยื่นเหมือนเป็ดแบบนี้ เดี๋ยวนะ จะเป็นเป็ดหรือเป็นหมา?

"เธอกลับบ้านไปเถอะ ยูลมันกลับไปนานแล้ว"

"กลับไปตอนไหนอ่ะ"

"ตั้งแต่ตอนบ่ายแล้ว มันไม่สบายนิดหน่อยครูเลยให้มันกลับบ้าน"

"ไม่จริงอ่ะ เมื่อเช้ายังดีๆอยู่เลย แล้วทำไมยูริไม่เห็นบอกฉันล่ะ"

"ไม่รู้ว้อยยย เป็นแฟนกันก็ไปเคลียร์กันเอาเอง นี่อุสส่าบอกบุญแล้วนะ"

"นี่เธอ เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป เธอ! กลับมาก่อน!"

     พอพูดเสร็จโกอึนก็รีบเปิดประตูรถแล้วแทรกตัวเข้าไปทันที ไม่รอให้เยนาถามอะไรไปมากกว่านี้ ไปเคลียร์กันเองดีๆแล้วกันนะ







     วันนี้เยนามาโรงเรียนคนเดียว ใช่ อ่านไม่ผิดหรอก เพราะยูริให้แม่ไปส่งที่โรงเรียน เมื่อคืนเธอทักไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ อยู่ดีๆก็ตึงใส่กันซะงั้น แต่ยังดีหน่อยที่ตอนเช้าก่อนจะมาโรงเรียนยังใจดีส่งข้อความมาบอกว่าจะให้แม่ไปส่ง เธออยากเจออีกคนมากๆ อยากคุยกันให้รู้เรื่องว่าเป็นอะไร ทั้งๆที่เมื่อวานตอนเช้าก็ยังดีกันอยู่แท้ๆ


     พอถึงคาบพักเที่ยงเยนาก็รีบกินข้าวเพราะอยากจะไปคุยกับอีกคนให้รู้เรื่อง แต่พอคิดว่าจะได้เจอกันที่โรงอาหารแล้วไม่เจอเธอก็ได้แต่เดินคอตกกลับห้องเรียน ยูริไม่ตอบข้อความเธอเลย ไปหาก็ไม่เจอ เธอจะร้องไห้แล้วนะ!


     ออดเลิกเรียนดังขึ้นยูจินที่เห็นเพื่อนซึมก็อยากจะช่วย แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร จะช่วยก็ยังช่วยไม่ได้ เห็นเพื่อนอาการไม่ดีก็ได้แต่เป็นห่วง แต่แทนที่ยุนจินจะคิดเหมือนเธอแต่เปล่าเลย มันมัวแต่ยิ้มกริ่ม เธอคิดว่ามันมีอะไรแปลกๆแล้วล่ะ คิดได้ดังนั้นจึงลากแขนแฝดตัวเองออกไปนอกห้องก่อนที่เยนาจะเก็บของบนโต๊ะเสร็จ


"โอ้ยยยย แกจะลากเราทำไมอ่ะยู"

"แกเป็นคนทำใช่มั้ย?"

"ทำอะไรอ่ะ"

"อย่ามาทำไขสือนะยุน"

"โอ้ยย! จะตบหัวทำไมเล่า เดี๋ยวจะโง่นะ"

"ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง บอกมานะ แกเป็นคน ทำให้มันเป็นแบบนี้ใช่มั้ย"

"ห้ามบิดหูนะ..โอ้ยยยน บอกแล้วๆ"


     พอเห็นท่าว่าอีกคนลีลายูจินจึงนกมือขึ้นไปบิดหูยุนจินด้วยความหมั่นไส้



"เออออ เป็นคนทำเองอ่ะ อย่าบิดๆ นี่ก็ว่าจะไปบอกความจริงกับยูริแล้ว"

"บอกแล้วไงว่าจะทำอะไรให้คิดดีๆก่อน"

"ก็ผิดไปแล้วง่ะ ขอโทดดด"

"คนที่แกต้องขอโทษคือเยน ไม่ใช่เรา"

"งืมม นี่จะไปบอกยูริแล้วไง.. อ่ะอ้าว ไอ้เยนจะไปไหนว้ะ" 


      เยนาเดินออกจากห้องไปด้วยสีหน้าตึง เธอรู้แล้วว่าทำไมยูริถึงไม่คุยกับเธอ ที่แท้เพราะไอ้แฝดยุนมันเป็นคนทำนี่เอง เยนาได้คิดในใจ..รอให้ง้อแฟนได้ก่อนเถอะ ไว้จะกลับมาเคลียร์ทีหลัง


"ตามไปดูมันเร็ว"

"ไอ้เยนรอด้วยย"





     เยนาเดินมาจนถึงห้องเรียนของยูริ ตอนนี้ทุกคนในห้องกำลังทะยอยเดินออกมา เยนาแอบเห็นโกอึนมองมาทางเธอที่ยืนรออยู่หน้าห้อง ก่อนจะหันไปคุยอะไรกันซักอย่าง ไม่นานโกอึนก็เดินออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ แต่ยูริก็ยังอยู่ที่โต๊ะ 


"คุยกันดีๆล่ะ" 

     โกอึนพูดแค่นั้นก่อนนะจะเลี่ยงออกไปยืนรอที่บันได

     สองแฝดที่ตามมาด้วยตอนนี้ก็ได้แต่ยืนดูอยู่ห่างๆ เยนาสูบลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกคนที่นั่งรออยู่


"ยู" 

     เยนาค่อยๆนั่งลงข้างๆอีกคนที่ตอนนี้หันหน้าออกไปมองหน้าต่างไม่ยอมหันหน้ามาหากัน

"ไม่ว่ายูจะได้ยินอะไรมาก็ตาม แต่เราจะบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงเลยนะ" 

เงียบ..

"หันหน้ามาคุยกันก่อนเร็ว นะ นะคะ" 

เงียบ..

"วันนี้อยากไปกินไอติมก่อนกลับบ้านรึเปล่า เดี๋ยวเราพาไปกินนะ"

เงียบ..

"คนน่ารักของเยนงอนอะไรน้าา หันมาคุยกันหน่อยเร็ววว" 

     เยนาเขย่าแขนอีกคนเรียกความสนใจ ยูริหันมามองก่อนจะสะบัดแขนหนี 

"ไม่อยากกินไอติม"

"เย้~ ยูคุยกับเราแล้ว"


     พูดเสร็จก็เอื้อมมือไปดึงแก้มอีกคนด้วยความเคยชิน เยนาอาจจะลืมไปว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาปกติ ยูริถึงได้มองตาเขียวใส่เธออยู่ตอนนี้


"มาดึงแก้มเราทำไม ไปดึงคนอื่นนู่น"

"มีแฟนก็อยากดึงแก้มแฟนนี่ มันผิดตรงไหนอ่า"

"ใครแฟนเยนอ่ะ"

"อ้าวเธอ ก็เธอไง ทำไมถามงั้นอ่ะ"


     เยนางงเป็นไก่ตาแตก อยู่ดีๆก็โดนไล่ให้ไปดึงแก้มคนอื่น ไม่พอยังโดนถามว่าใครเป็นแฟนเธออีก ไอ้ยุนมันทำอะไรว้ะเนี่ย


"ไหนบอกว่าคบเราเล่นๆไง เราก็ไม่ใช่แฟนเยนแล้วนี่"

"เดี๋ยวก่อนเธอ เราไม่ได้คบเธอเล่นๆนะ"

"แล้วทำไมยุนจินถึงพูดล่ะถ้าไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น"

"เธออออ ไอ้ยุนมันแกล้งเรา" 

     เยนาแทบอยากจะออกไปทุบไอ้เพื่อนแฝดซะตอนนี้ เล่นอะไรไม่เข้าท่า ไอ้เพื่อนบ้าเอ้ย!

"สรุปคือเยนไม่จริงจังกับความสัมพันธ์เราใช่ป้ะ"

"ไม่นะ เราจริงจังกับเธอนะ เชื่อเราสิ เธอจะเชื่อคำพูดของคนอื่นมากกว่าเราหรอ" 


     เยนามองตาอีกคนอย่างจริงจัง เยนาอยากให้ยูริเชื่อเธอมากกว่าคำพูดเล่นๆของเพื่อนเธอ เยนาเข้าใจว่ายูริคิดมาก อีกคนเป็นคนที่เซ้นซิทีฟมากๆเธอรู้ เพราะอยากนี้ไงเยนาเลยไม่อยากให้อีกคนคิดมาก


"นะคะ เชื่อเยนนะ" 

"อื้อ"  


     เยนาอมยิ้มให้กับความขี้แงของอีกคนที่ตอนนี้นั่งน้ำตาคลอ มีเสียงสะอื้นเบาๆ จมูกแดงระเรื่อ โดยมีเธอนั่งกุมมืออยู่ อยู่ดีๆความคิดก็แวบเข้ามาในหัว



'ปากน่าจุ้บจัง..'



     ไวเท่าความคิดเยนาค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้าไปหาอีกคนช้าๆ ยูริเมื่อเห็นหน้าอีกคนใกล้เข้ามาก็ค่อยๆหลับตาลงรอรับสัมผัสนุ่มจากเยนา
เยนากดจูบลงไปบนริมฝีปากของยูริเบาๆ ทำแค่เพียงกดจูบแช่ค้างไว้เท่านั้น ไม่ได้ลุกล้ำเข้าไปแต่อย่างใด พอรู้สึกว่าอีกคนหายสะอื้นแล้วจึงค่อยๆถอนจูบออกมา ยูริหน้าแดงเพราะเขินที่อีกคนจูบ เยนาเองก็เขินเพราะนี่เป็นจูบแรกของพวกเธอ


"อ่ะแฮ่มม~ เคลียร์กันเสร็จยังฉันจะกลับบ้านแล้ว" 

     เสียงโกอึนดังขึ้นทำลายความโรแมนติกที่เกิดขึ้นในห้องเรียน เยนายกมือขึ้นเกาแก้มอย่างทำตัวไม่ถูก ยูริหัวเราะให้ท่าทางน่ารักนั้นเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นไปดึงแก้มอีกคนบ้าง

"เอ่ออ..ฉันมีเรื่องจะสารภาพบาปอ่ะ"

     ยุนจินกับยูจินเดินเข้ามาหลังจากเห็นทั้งสองคนดีกันแล้ว เยนากับยูริหันไปมองอย่างคาดโทษ ยุนจินรู้สึกเสียวสันหลังวาบก่อนจะหันไปขอความช่วยเหลือจากแฝดตัวเอง


     แต่ยูจินก็ทำแค่เพียงกอดอกมองนิ่งๆเป็นการกดดันกลายๆให้ยุนจินรับสารภาพที่ตัวเองก่อเรื่อง แงงงง แม่จ๋า ช่วยยุนด้วย.. ยุนจะโดนฆ่าแล้วว 

"ว่าไงยุนจิน มีอะไรจะพูดก็รีบพูดมา รอฟังอยู่ค่ะ" 

     ยูริเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งๆ เยนาก็เก๊กขรึมหันไปกดดันยุนจินด้วยอีกคน ด้านยูจินก็ได้แต่กลั้นขำท้องแข็ง เอาเถอะ คนทำผิดก็ต้องได้รับบทลงโทษกันไป สู้ๆนะแฝด :)







     อดไม่ได้จริงๆค่ะ มันจะน่ารักเกินไปแล้วววว😭จากใจชิปเปอร์คืออยากให้มีโมเม้นคู่นี้เยอะๆเลย ถึงแม้ว่าเขาสองคนจะมีโมเม้นด้วยกันตลอดก็เถอะ สุดท้ายนี้ขอบคุณที่ติดตามฟิคกันด้วยนะคะ ร่วมกันพูดคุยผ่านแฮชแท็ก #สตอรี่เยนยูล เน้ออออ ไว้เจอกันเรื่องหน้านะคะ
ขอบคุณค่ะ❤️






SHARE

Comments

JooJoo
7 months ago
แงง น่ารักกก หัวใจชิปเป้อเยนยูลอยากให้มีโมเม้นเยอะๆเหมือนกันค่ะ ถึงแม้จะมีมาทุกวันแต่เราก็ไม่อยากให้ของขาด ทำไมฟังดูเหมือนเป็นสารเสพติด55555
Reply