- เขา, นางผีของเขา -
1.

ในรอยร่องของนํ้าตาที่เหือดแห้งเป็นกลืนกลับเข้าข้างใน

ปวดแปลบที่ซ่อนซุกใต้ขื่อพรม

เขาเงียบลง ทว่าเสียงของอีกโลกระงมร้องเป็นห่มไห้ของผีนางที่รักเขา

นางอยู่ตรงนั่น สะอื้นอึกที่นัยน์เขา แช่งสาปเป่าปราบให้ใครอีกคนที่ยียํ่าหัวใจเขาไม่ตายดี

นางว่าจะเอาคืน อยากกอปรร่างมีโครงเค้า ตามราญผลาญใครต่อใครที่กรายกรํ้าหัวใจเขา

เขาหัวเราะในคุ้มห้อง ที่มีเพียงแสงจากชานนอกได้ลอดเล็ดเป็นห่มคลุม

นางไม่ยิ้ม เพียงนั่งลงข้างเขา ในห้วงรู้สึกและเสียงยวบยาบนั่น

เขารู้ว่านางอยู่ตรงนั้น ไม่สบอารมณ์ เย็นวาบวูบที่หวนอวนอยู่ในห้องคล้ายเคลื่อนขยับที่ไหล่เขา

นางคงพิงตัวที่ไหล่ หรือไม่ก็แอบอิงพิงซบอก

นี่ล่ะนาง ผีสางของเขา

เขาผู้เป็นเหย้าเรือนและดวงใจของนาง เขาจึงไม่เคยเป็นของใครเลยนอกจากนาง เหมือนกันกับนางที่ไม่เคยหนีหายไปไหน



2.

มันไม่ใช่คืนประหลาดแปลกอะไร นอกเสียจากว่าเขาเพิ่งติดปืนเก่าเก็บของผู้เป็นพ่อพร้อมกระสุนเต็มรังเพลิงติดกระเป๋าเดินทางไปด้วย

เขาขับรถออกไป ในแดนดินประหลาดแปลกที่เขาไม่เคยชินคุ้น

หาทางหนเหมาะเจาะที่จะตายจากไปโดยเงียบเชียบ

มันดีแล้วที่จะสงบสงครามเหล่านั้นในตัวเขา

เขาเกลียดตัวเองมากเกินไป เกลียดหัวใจแบบที่เขามี

แบบที่มักจะให้ใครต่อใครด้วยสัตย์ซื่อ

แบบที่ปล่อยให้ใครต่อใครทำระยำจนสมใจและโยนมันทิ้ง

เขาเหนื่อยเหลือเกินกับใจดวงนี้

มันคงจบในสิ้นคืน เมื่อเขากดไก ยัดเพลิงกระสุนฝากเข้าไว้กับมัน

เขาเลือกที่นี่ ที่บ้านเก่าของพ่อ มันรกร้างและไกลห่างคน

เหมาะแล้วที่เขาจะเปลื้องปลดตนจากโลกใบนี้

และเขาก็เจอนาง

ในหวนไห้ของลมหวิวที่เย็นเยียบเสียดเข้าทรวง

เป็นระลอกของครวญโศกแว่วผ่านตามหวีดลม



นางว่าเขาเป็นของนาง เหมือนกับที่นางเป็นของเขา

ในคราวแรกเขาคิดว่าคงเป็นเพียงมโนภาพของคนที่เตรียมจากไป

ทว่าเสียงนางดังขึ้นและชัดเจนกว่าหนเก่า ห้วงรู้สึกในอารมณ์ถูกกดทับ ราวกับนางยิืนยันตน

นางว่าเขาต้องอยู่ต่อ ส่วนนางจะดูแลดวงใจเขาเอง

เขาถามนางกลับว่านางต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยน

นางว่าเพียงเขาต้องเป็นของนางชั่วกัลป์

เขาตกลง และนั่นเป็นคล้ายคำมั่นวิวาห์งานในบ้านรกร้างของผู้เป็นพ่อ

มีสาบสางและอับชื้นเป็นสักขีพยาน

เสียงหวีดหวิวอึงอื้อในสายลมเป็นเพลงบทขานขับในงาน

ไร้แหวนเกลี้ยงโล้นที่นางนิ้วทว่า ถ้อยเขียนถูกสลักลงที่ดวงวิญญาณของเขาและนางเป็นนิรันดร์

ในกายร่างเขาเย็นเฉียบ เหน็บหนาวและอุ่นวาบเป็นพัก เขาจึงเดาว่านางคงกอดเขา

เขาไม่เห็นว่านางมีร่างเรือนหรือใบหน้าเป็นเช่นไร

ทว่าดวงใจภักดิ์ที่นางมีอบอุ่นยิ่งกว่าไฟกองใดที่เขาเคยสัมผัส

วิวาห์กับนางผีของเขา ในประหลาดแปลกคืน



3.

ถ้าคืนนี้ เขาบอกรักใครสักคน ให้มั่นใจว่านั่นเป็นความจริงเพียงในคืนนี้

เมื่อสิ้นแสงของวัน มืดมิดเข้าห่มคลุมไปถ้วนทั่วเหมือนกันกับหัวใจของเขา

ให้รู้ว่ามั่นคำนั้นเป็นจริงทว่าไม่ยั่งยืน มีขัยอายุเพียงชั่ววันก่อนตะวันลับ

เขาจะไม่กดกอด ไม่มากสัมผัส เพียงทำให้ใคร่สุขกันทั้งสองฝ่ายและจรจาก

เขาจะไม่เป็นของใคร เพราะมีนางผีเป็นเจ้าของ

และในโพล้เพล้เวลาก่อนตะวันจะเลือนลับ

เขาจะมองทอดออกไกลจนฟ้าปิด

ในคนึงคิดที่ปล่อยปลดเขาเข้าภวังค์ ในห้วงเหม่อลอยที่คนรอบข้างมักถามเขา

เขาฝันถึงใคร เขาคิดถึงสิ่งใด ใครกันอยู่ในนั้น

ไม่ เขาเพียงเงียบ ยิ้มในเงียบหน้าและกลับสู่โลกเบื้องไกล



นั่นล่ะกาลของเขากับนาง

ในโมงยามที่นางมีเค้าร่างและเรือนหน้าให้เขาได้ยินยลและจูบกอด

ผีสางคนรักของเขา



- เขา, นางผีของเขา -
SHARE
Writer
Strangers1992
Reader
Reader.

Comments