ผมไม่ใช่คนเดียวของเธอ
เธอสอนให้ผมรู้จักวิธีรักใครสักคน แต่เธอกลับไม่เคยสอนวิธีรับมือหลังจากเขาคนนั้นไม่รัก
เรื่องราวเหล่านี้มันเกิดขึ้นตอนที่ใจผมอ่อนแอ
และมีเธอเข้ามาดูแลหัวใจผม


ครั้งแรกที่ได้เห็นเธอก็ไม่ได้คิดว่าจะรัก
แต่พอนานไปทำอะไรก็มักจะเห็นแต่หน้าเธอ
เธอคนที่ไม่เคยเข้าตา กลับเป็นคนที่ตรึงใจซะงั้น


ความหวังดี ความน่ารัก ช่างเอาอกเอาใจ
ที่เธอมีให้มาโดยที่ผมไม่ต้องร้องขอ 
มันเป็นอะไรที่วิเศษมากๆ 


เคยคิดนะ ว่าการที่เราอยู่ด้วยกันในสถานะแบบนี้
มันดีมากพอแล้ว สบายใจที่สุดแล้ว
ไม่จำเป็นต้องก้าวขั้นไปมากกว่านี้อีก


จนวันที่ความรู้สึกเพิ่มมากขึ้น 
ถึงได้รู้ว่าความคิดนั้นกำลังเปลี่ยนไป
ผมต้องการเธอ ต้องการครอบครองเธอคนเดียว
ไม่อยากให้เธอไปยุ่งกับใคร
ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับเธอ

หวงครับ
แต่ทำไมกันนะ 
ทุกครั้งที่เริ่มเอ่ยปากกล่าวเรื่องของเรา
เธอมักจะเบือนหน้าหนีคล้ายไม่อยากฟัง


มีคำถาม ถามเธอเสมอว่าเมื่อไหร่จะหยุดที่ผม
เมื่อไหร่ที่เธอจะใจดีแบบนี้กับผมคนเดียว
อีกนานไหมกว่าเราจะได้อยู่ด้วยกัน


แต่ก็ไม่เคยมีคำตอบ หรือเสียงตอบรับกลับมา


อันที่จริงก็รู้ว่ามาตลอดว่าเธอไม่ได้ดีแบบนี้
กับผมแค่คนเดียว ยังมีอีกหลายคนที่ได้รับมัน
ได้รับเหมือนที่ผมได้รับทุกวันนี้


มันค่อนข้างทรมานใจอยู่ทุกวัน
ที่มีคนรัก มีความรัก แต่เปิดเผยไม่ได้
เป็นสถานะที่ไม่มีชื่อเรียกรู้กันเพียงแค่สองคน


เจ็บแค่ไหนก็ต้องยอมทน
เพราะไม่ใช่คนคุมเกมนี้ 
เกมที่เธอเป็นคนสร้างและผมที่เป็นหมาก 


มันมีเหตุผลอะไรด้วยหรอ ที่จะสามารถเรียกร้อง
สิทธิตัวเองขึ้นมาได้ก็ในเมื่อเธอเป็นคนเขียน
ขึ้นมาเองตั้งแต่ต้นและผมก็ยอมรับมัน 


ดีจังเลยเนาะ เป็นเธอเนี้ย
ถึงแม้ไม่มีผม ก็ยังมีเขา 
ไม่เคยเหงาเลยละสิ  ไม่เหมือนผม
ที่ตอนเธอหายไปอยู่กับเขาใจผมก็โครตเฉาเลย


วันนี้ยังทำใจแข็งเดินออกมาไม่ได้ก็จริง
แต่วันหน้ามองกลับมา
อาจไม่มีผมอยู่


ถึงตอนนั้น ขอให้เธอจดจำความรักของผมเอาไว้
อย่าปล่อยให้มันสลายหายไปพร้อมกับตัวผม 
เก็บมันไว้ให้ดี 
ฝากเก็บมันไว้ให้ดี... 




SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments