วัยรุ่นเนี่ยดีจังเลยนะ.
ช่วงเวลานึงของคนเราต่างเปล่งประกายแตกต่างกัน
วิ่งเล่นริมหาดทรายหลังเลิกเรียน
นอนเล่นบนด่านฟ้าให้ดวงตะวันลับไป
ร้องไห้ให้กับอะไรซักอย่าง
ทะเลาะกับเพื่อนสนิทบ้างในบางครั้ง
วิ่งสุดกำลังเพื่อไปให้ทัน
ร้องตะโกนสุดเสียง
แล้วมุ่งมั้นเพื่อคนที่สนับสนุนเรา
นั้นละช่วงชีวิตวัยรุ่นของเรา.

เสียงเพลงป๊อปร็อกหรือร็อกก็ไม่รู้
ฉันนั่งแกะมันและอยากให้มันเข้ากับท่าเต้นของเธอ
แต่ก็ดึกจนลืมเวลาไปแล้วสิ.

ตื่นเช้าแล้วพบว่ากำลังจะสาย
ต้องรีบอาบน้ำแล้วไปให้ทันรถไฟ
ก่อนจะพบว่าลืมสระผม...กลิ่งคงไม่หอมแน่ๆ...ทั้งๆที่ตั้งใจจะใช้แชมพูใหม่แล้วแท้ๆ...เธอจะได้กลิ่มไหมนะ.

ซ้อมตอนเช้ามันแย่มากเลยนะ
ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ไม่ใกล้คำว่าตัวจริงแท้ๆ
เห็นเธอหวดลมอย่างงั้นแล้วฉันเชื่อว่าเธอต้องทำได้แน่ๆ...แต่แผ่นกระดาษที่ติดไว้ว่า"ไอ้ห่วย"
มันคงทำให้เธอเจ็บปวดมากเลยสินะ
ฉันก็เจ็บปวดเช่น.

เรานัดกันที่ร้านน้ำชาก่อนถึงโรงเรียนทุกเช้าโดยหวังว่าใครคนนั้นที่รอจะทักบ้าง.

แม่บอกว่าให้รออีกหน่อยข้าวกล่องใกล้จะเสร็จแล้ว
แต่นี้กำลังจะสายแล้ว...การบ้านเมื่อคืนยังไม่เสร็จด้วยสิ...ต้องรีบไปทำต่อ.

ดอกไม้ไฟเบ่งบานแม้ไม่ใช่ฤดูร้อน
เราเลยฉีดน้ำใส่กันแม้จะเป็นฤดูหนาว
แม้ฉันจะโดนแซวว่าชอบเด็กห้องเอก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะถึงฉันจะวิ่งไล่คนที่พูดลงมทะเลก็ตาม
เพราะนี้ไม่ใช่หน้าร้อนแต่ชีวิตของเราก็ยังมีพลังงานเต็มเปลี่ยม.

แม้ไฟเย็นในมือเธอจะดับลง...แต่ฤดูร้อนยังไม่จบหรอกนะ
ฟังแล้วตลกดีนะ...ก็ตอนนี้มันเดือนธันวาแล้วนิหน่า.

พอมองเห็นคู่รักที่ซ้อนจักรยานกันในตอนเช้าแล้วมันอดอิจฉาไม่ได้จริงๆนะว่าอย่ามีได้
แต่พอรู้ตัวอีกที่ก็ต้องขอเวลาอีกห้านาทีเพื่อทำการบ้านให้เสร็จแล้วสิ
ข้าวกล่องของแม่อร่อยจังแหะ.

แสงแดดตอนเที่ยงมักร้อนเสมอแม้จะเป็นฤดูหนาว
จะเห็นพวกบ้าที่ฉีดน้ำใส่กันก็ไม่แปลก...แต่เหมือนในห้องน้ำหญิงจะมีคนเปียกปอนโดยที่ไม่ได้ต้องการ"อย่างร้องไห้นะ"จะมีใครบอกเธอบ้างหรือเปล่า?

พอได้ซ้อนจักรยานของเธอก็ได้แต่คิดว่าคงคิดเหมือนกันเลยเผลอกอดไปโดยที่เธอไม่ต้องการ...แต่ส่วนที่เจ็บปวดที่สุดคงเป็นที่เธอปัดมันออกแล้วบอกว่า"พอเถอะ"...เหมือนโดนบอกเลิกเลยแหะ.

พอเลิกเรียนเธอจะออกจากห้องคนสุดท้ายเสมอ
ทุกคนต่างมีความลับกันทั้งนั้น
ความลับของฉันที่รู้ว่าเธอชอบเด็กห้องเอฉันจะไม่บอกใครหรอกนะไว้ใจได้
แค่มองเธอหลังเลิกเรียนฉันก็ตัดสินใจได้แล้วว่าคงไม่บอกเธอ"ฉันชอบเธอนะ"จะให้บอกได้ไงเมื่อเธอเปล่งประกายขนาดนั้น.

ภาพเพื่อนหยอกล้อกันในยามเย็นในขณะที่อีกหนึ่งคนเดินร้องไห้ลำพังเพราะเมื่อกี้พึ่งวิ่งสุดกำลังและตะโกนสุดเสียงว่า"ชอบนะ".

ช่วงเวลานี้มันเหมือนดอกไม้ไฟของชีวิตเลยนะ
ถ้าเป็นแบบนี้ตลอดไปจะดีหรือเปล่านะ?

เดินคอตกออกจากห้องน้ำตัวเปียกปอนปนไปกับน้ำตาโดยที่ไม่มีใครรู้และไม่รู้ใครสาดน้ำลงมา
อยากจะร้องออกมาแต่ก็กลัวว่าใครจะเห็น.

กลิ่นไม่คุ้นเลยแหะ...เธอเปลี่ยนแชมพูใหม่หรอ...ถ้าถามไปจะดีหรือเปล่านะ?

พึ่งรู้เนี่ยละว่ามีใครแอบบเล่นน้ำจนตัวเปียกเหมือนกัน...ฉันคงมองโลกในแง่ดีเกินไปเพราะเธอคงไม่อยากให้เห็น...ไม่ได้อยากเป็นฮี่โร่ของใครหรอกนะ  แต่ก็ยื่นผ้าขนหนูให้เธอและพูดไป"เช็ดหัวซะ"แล้วไม่รู้ว่าพูดอะไรไปอีกบ้างแล้วก็วิ่งตามไปพวกบ้าที่ราดน้ำใส่เธอไปแล้ว.

บางก็คิดว่าพวกเด็กผู้ชายชอบทำอะไรบ้าๆ
และคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันเท่หรือไงกัน
ฉันนั่งคุยกับเพื่อนอยู่แท้ๆแต่นายกลับมองโดยคิดว่าฉันมองไม่เห็นหรือไงกัน...พอฉันหันไปมองก็หันหน้าหนีซะได้...เสียมารยาทซะจริง

ชอบเข้าไปขอยืมสมุดจดของเธอเพื่อให้เข้าใกล้ได้อีกซักนิดก็ยังดีแต่ให้เธอเห็นด้านแบบนี้บ่อยๆจะดีหรือเปล่านะ...หลังเลิกเรียนได้แต่มองเธอจากมุมห้องแล้วก็รวบรวมความกล้าที่จะจ้องหน้าแต่พอเธอหันมาก็หันหนีทุกที...เสียมารยาทไปหรือเปล่านะ

แต่ก็นะ...ฤดูร้อนริมชายหาดและดอกไม่ไฟมันไม่เปล่งประกายเท่ารอยยิ้มของเธอหรอก.

วันนี้ลองเปลี่ยนแชมพูใหม่แล้วละ...เธอจะรู้ตัวหรือเปล่านะ
ทักมาด้วยสิ...ตาบ้าอย่าทำให้ผู้หญิงใจสั่นสิ

เธอมีเพื่อล้อมรอบเสมอ...ภาพที่ให้เธอเห็นดันเป็นภาพที่ฉันเปียกปอน...ได้แต่หลบหน้า
เธอยื่นผ้าขนหนูมาให้...ยังไม่ทันเอ่ยขอบคุณแท้ๆ
เธอก็ตะโกนว่า"ไอ้พวกเฮงซวยตรงนั้นน่ะหยุดนะ"
อยากจะขอเธอกลับบ้านด้วยกันแต่แค่ได้รับความอ่อนโยนจากเธอมันก็ดีมากพอแล้ว.

ดูเธอสิ...ชอบทำอะไรอันตรายทุกที...ถ้าเป็นหวัดมาจะไม่ให้ยืมสมุดจดแล้วนะ
ไอ้การเดินมาแล้วหักป๊อกกี้ไปจากปากเนี่ยมันเสียมารยาทมากเลยนะ...แย่แล้วสิ...เผลอยิ้มไปซะได้

เธอจะโกธรหรือเปล่านะ....ที่แย่งมาแบบนั้น...หวานจังแหะ

การที่กินของต่อกันแบบนี้นับว่าเป็นจูบทางอ้อมหรือเปล่านะ?

ตอนเด็กแค่กวักมือเรียกเด็กที่ไม่รู้จักมาเล่นด้วยกันก็นับว่าเป็นความกล้าแล้ว
แต่ไอ้การแต่งเพลงไปจีบหญิงเนี่ยมันคนละเรื่องเลยแหะ...ถ้าโดนแซวว่าร้องเพี้ยนคงโดนมองเป็นตัวประหลาดแน่ๆ.

ชีวิตเหมือนดอกไม้ไฟที่เปล่งประกายในยามค่ำคืนเผาไหม้อย่างั้นไม่เหลือเถ้าถ่าน...หากหยุดเวลาไว้ได้ก็คงดี

นี้หรือเปล่าที่เป็นฤดูร้อนของชีวิต...ช่วงเวลาของวัยรุ่น

พอแก่ตัวไปคงอยู่ในร้านดอกไม้แล้วพูดลอยๆว่า"วัยรุ่นเนี่ยดีจังนะ"
SHARE

Comments