เธอเองก็เหมือนงานศิลปะชิ้นหนึ่งสำหรับผม..
" เธอน่ะ เป็นผู้หญิง.. เธอรู้ใช่มั้ย ? " 
เธอกล่าว 
...
" กูว่ากูนิสัยเหมือนผู้ชายว่ะ
ส่วนมึงแม่งก็โคตรผู้หญิงเลย "
 จากพี่สาว
...
" แกน่ะ ละเอียดอ่อน อ่อนไหว ไม่เหมือนพวกผู้ชายทั่วไปเลยเนอะ " เพื่อนคนนึง

...

ใช่! มันอาจเป็นที่สภาพแวดล้้อมรอบข้างหรืออาจเป็นเพราะเรามีฮอร์โมนเพศหญิงมากกว่าในตัวก็ได้หรือไม่มันก็อาจไม่เกี่ยวกับสิ่งต่างๆที่พูดมาทั้งหมดข้างต้นเลย

เราเพิ่งมารู้ตัวไม่นาน
ว่าเราเป็นผู้ชอบเสพย์ความงดงาม
หรือจะเรียกอีกอย่างว่าความสวยงามก็ได้
มันอาจเป็นได้ตั้งแต่วัตถุ คน สัตว์ ต้นไม้
ไปจนถึงทะเลเขาและยานพาหนะ

ด้วยเหตุนี้
เราจึงดึงดูดตัวเองและทุกสิ่งอย่างรอบๆให้กลายเป็นสิ่งเหล่านั้นดั่งที่เราชื่นชอบและพร้อมจะดื่มด่ำกับมันเสมอ
คุณจะมองว่าผมเป็นพวกวัตถุนิยมหรือยึดติดกับความสวยหรือความงามก็ได้ 
แต่สำหรับผมแล้วนั่นไม่ใช่ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่เรากำลังจะพูดถึงกันเลย 

บ่อยครั้งที่ผมมักมองสิ่งสวยงามเหล่านั้นในรูปแบบมุมมองคล้ายกับการเสพย์งานศิลปะอยู่เสมอ
ด้วยความคิดเช่นนี้ทำให้ความสวยงามของผมไม่ได้ยึดติดอยู่เพียงแค่กรอบของคำว่าเพศ
ผมชอบมองผู้หญิงสวย แน่นอนใครๆก็ชอบ
แต่ในขณะเดียวกันผมก็สามารถมองผู้ชายและหลงใหลในความสวยงามของพวกเขาได้เช่นกัน
อย่างที่กล่าวไว้ ผมมองว่ามันเป็นผลงานชิ้นหนึ่ง

ยกตัวอย่างเช่น รถยนตร์ ที่ค่านิยมทางสังคมกลับมองว่ามันมีค่าเป็นเพียงวัตถุนิยม น่าแปลก
ที่ทำไมผู้ที่หยิบเงิน ห้าล้าน สิบล้าน ไปซื้อรูปวาดของศิลปินโด่งดัง ถึงดูเป็นผู้ที่รักงานศิลป์ 
แต่คนที่หยิบเงิน ห้าล้าน สิบล้าน ไปซื้อรถยนตร์กลับถูกมองว่าเป็นพวกวัตถุนิยม 
สิ่งนี้เป็นเรื่องแปลก ที่ชวนขบคิด
แน่นอนว่าผมมองว่า รถยนตร์คือสิ่งสวยงาม
และผมยังมองว่ามันเป็นผลงานศิลปะชั้นเลิศอีกด้วย

เรื่องน่าแปลกอย่างนึงเลยก็คือ
มีบ่อยครั้งที่ผมก็เคยแอบจินตนาการตัวเองในรูปลักษณ์ที่เส้นผมที่ยาวตรง สวยสง่าและชื่นชมในความสวยงามของตัวเองอยู่อย่างนั้นพักนึง
.
ผมเป็นเกมเม่อร์ ผมชอบเล่นเกม
โดยปกติแล้วเวลาเล่นเกม ตัวละครที่ผมสร้าง
มักเป็นเพศหญิงเสมอ (เป็นสิ่งที่ผมเพิ่งรู้สึกตัวได้ไม่นาน) แน่นอนผมไม่ได้เบี่ยงเบน ผมจะรู้สึกมีความสุขที่ได้สร้างตัวละครที่ตอบสนองความสวยงามในอุดมคติและความต้องการของผม
การเล่นเกมของผมมันเปรียบเสมือนการหนีออกจากโลกความเป็นจริง การสวมบทบาทเป็นตัวละครในเกมที่เราสร้าง เหมือนอย่างการดูหนังหรือการ็นนักแสดงที่เราต้องสวมบทบาทเป็นใครซักคนหรือติดตามเรื่องราวของใครซักคน เพื่อที่เราต่างล้วนจะได้หนีออกจากโลกแห่งความจริงชั่วครู่นึง 
ถึงแม้จะเป็นเพียงชั่วครู่นึง
แต่ก็เป็นชั่วครู่ที่สร้างความสุขได้ดีที่สุด
เพราะในโลกเสมือนหรือในเรื่องปรุงแต่งเหล่านั้นมันมักแอบแฝงไว้ด้วยความสวยและความงดงามที่ในบางครั้งโลกความเป็นจริงก็มิอาจหาได้
.
" เธอคิดเยอะไปนะ บางทีลองคิดอะไรให้มันตื้นๆบ้าง " เธอพูด
" ถ้าจะให้เราคิิดน้อยๆกับอะไรซักอย่าง เราว่าเราไม่คิดเรื่องนั้นเลยจะดีกว่า " เราตอบ
.
" แปลกดีเนอะ ปกติเราจะชอบเป็นฝ่ายที่ถูกกอด
แต่กับเธอ.. " เธอพูดไม่ทันจบ
" ใช่ เราชอบให้เธอกอดเรามากกว่า " ผมขัด
" เธอนี่มันโคตรผู้หญิงเลย " เธอลั่น
" เธอแม่งก็โคตรผู้ชายเลย " ผมตอก
" ถึงแม้เธอไม่ได้เกิดมามีจิ๋ม แต่ข้างในเธอแม่งคือผู้หญิงเลยจริงๆ " เธอต่อ
" อือ เราอาจจะเป็นผู้หญิงจริงๆก็ได้ " ผมตอบ
" และเราก็เป็นผู้ชายจริงๆ ด้วย ฮ่าๆ " เธอตอบ
" แต่เราแค่ไม่ได้ใส่กะโปรงเท่านั้นเอง
..
เราไม่ได้ชอบเธอที่เพราะว่าเธอเป็นเพศหญิงที่มีจิ๋มหรือเพราะที่เธอเหมือนผู้ชายหรอกนะ " 
" เธอเองก็เหมือนงานศิลปะชิ้นหนึ่งของผม "ผมเสพย์ความสวยงามในตัวเธอ..
เหมือนดั่งที่ผมเสพย์ความงามในสิ่งต่างๆ..

SHARE
Writer
nongkenlilthief
Actor also Writer
Sooner or later we’re all dying. Far beyond human.

Comments