drabble /—; a day at riverside with her, talking about a whale (roa x yuha)





“แกเคยนั่งรอปลาวาฬแล้วมันไม่มาป้ะ”


หมุนแกนฟิล์มดังแกรก, ยูลองกดลั่นชัตเตอร์



“มันคงมาหามึงหรอก”



มิ้นส่งเจ้า canon af35m ที่เพิ่งใส่ฟิล์มเข้ากลักให้อีกคน, แชะ, ได้ยินชัตเตอร์ลั่น เธอยกเบียร์กระป๋องขึ้นจิบ รอให้เสียงชัตเตอร์เงียบ



“ปลาวาฬบ้านมึงอยู่ริมแม่น้ำฮัน”


“ห่า”



ยูกำลังเบะปาก, เธอรู้



“ไม่ใช่ปลาวาฬที่เป็นวาฬจริง ๆมั้ย”


“อย่ามาเพจคำคม, ไม่อิน”



มิ้นแกว่งกระป๋องเบียร์ไปมาราวส่ายหน้า



“มึงแม่ง ไม่โรแมนติก”


“อย่างมึง” เธอส่งเบียร์ให้อีกคน “เกินเบอร์”


“สัส”


“ชีวิตแม่งต้องอินดี้ตลอดเวลา” “มึงเป็นเต๋อ นวพลรึไง”


“อย่าว่าพี่เต๋อกู”


“แล้วไง, ก็คือถ่อหนีมาเกาหลี ประชดผู้ชายที่คิดไปเองว่าได้เขาเป็นผัว แค่เพราะเขาบอกฝันดีทุกคืน , สรุปก็หงายการ์ดพี่น้องโซน”


“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน, พูดมาได้ เฮงซวย”


“แล้วตอนนี้มานั่งฟูมฟาย อยากให้ปลาวาฬมาหา, เขาคงมาหามึงง่ายมากมั้ง ทำอย่างกับกรุงเทพฯกับกรุงโซลขึ้นสองแถวแล้วถึง”


“มึงเป็นเพื่อนกูจริงปะเนี่ย” “ปากนี่นอกจากด่าแล้วก็ทำอย่างอื่นไม่เป็นเหรอ”



มิ้นไหวไหล่, แย่งเบียร์กระป๋องกลับมาในครอบครอง



เสียงชัตเตอร์ดังมาจากคนข้างกายอีกครั้ง , ยูเลือกที่จะหยุดสงครามขนาดย่อม ๆด้วยการหันกลับไปบันทึกภาพทิวทัศน์



“จริง ๆแม่น้ำฮันนี่แม่งก็ไม่ได้เป็นอะไร นอกจากแม่น้ำธรรมดา ๆปะวะ” “ทำไมอยากมา”


“ก็กูอยากรู้ว่ามันพิเศษยังไง คนเกาหลีถึงได้ชอบมากัน ก็เลยมา”


“แล้ว”


“แม่งก็แค่แม่น้ำธรรมดาอ่ะ, แต่กูรู้แล้วทำไมคนถึงชอบมา”


“มีแต่คู่รัก”


“เออ, นั่นแหละพ้อยท์” ยูกดลั่นชัตเตอร์, จับภาพแผ่นหลังของชายหญิงคู่หนึ่ง “ประโยคที่ว่าเราจะไปที่ไหน ไม่สำคัญเท่าไปกับใครนี่แม่ง, หาทฤษฎีมาลบล้างไม่ได้เลยหว่ะ”


“โทษนะครับ, นี่มึงเป็นแอดมินคนที่ 125341 ของเพจนาซ่าก็พาเธอกลับมาไม่ได้”


“ควาย, ไม่ด่ากูซักวันนี่จะตายเหรอ”


“ก็เพราะมาที่แบบนี้ไง, ถึงได้ get over เขาไม่ได้”


“แผลมันสด, ขอเวลาหน่อย”


“มีเวลาให้สามคืนสี่วันเลยทีนี้”


“ปากก็ด่าเอา ๆ, แต่มึงก็ยังอุตส่าห์จะเก็บกระเป๋ามากับกูด้วยอีกเนอะ”


“เออ”


“ก็อยู่ด้วยกันมาทั้งชีวิตแล้ว”


“ปล่อยไว้คนเดียวไม่ได้หรอก”





“มึง กล้องเป็นอะไรวะ”


“ทำไม”


“ขึ้นชัตเตอร์ไม่ได้หว่ะ”



เธอรับเจ้า af35m มือสอง, ที่เคยเป็นของเธอ, แต่ตอนนี้เป็นของยูมาพลิกดู



“เสียเหรอ”



ยูเอ่ยขึ้น, เสียงเบา, คงเพราะเห็นเธอใช้เวลากับมันอยู่นาน



“กูจะทำพังทุกอย่างเลยเหรอวะ” 



เธอได้ยินเสียงอีกคนแค่นหัวเราะขื่นเบา ๆ



“มึง, กูขอโท-“ , “ขอโทษทำไม”


“ก็กูทำกล้องมึง-” , “ไม่ใช่ของกูแล้ว”


“เพราะฉะนั้น, ไม่ต้องขอโทษ” มิ้นหันไปมองคนผิวแทนพลางโบกกล้องไปมา “แล้วก็”



เธอลั่นชัตเตอร์, af35m ส่งเสียงแชะเบา ๆหลังจับภาพอีกคน



“ก้านเลื่อนฟิล์มมันค้าง” “ดันม่านชัตเตอร์นิดหน่อยก็แก้ได้แล้ว”



ยูรับกล้องจากเธอเงียบ ๆ, ปล่อยให้เสียงนกนางนวลตรงท่าเรือแหวกผ่านชั้นบรรยากาศระหว่างเรา



“แม่งไม่พังไปตลอดหรอกมึง” , “ถ้ามันเสีย ก็ซ่อมได้”



เธอยื่นกระป๋องเบียร์ให้หล่อน



“อื้อ”


“มึง”


“ว่า”


“อยากดูพระอาทิตย์ตก” “อยู่ด้วยกันก่อนนะ”


“แล้วถ้ากูปวดฉี่”


“อิห่า”


“เออ”


“ไม่ไปไหนหรอก”



ยูไม่ได้พูดอะไรอีก เธอก็เหมือนกัน, แต่มิ้นรู้ว่าเธอไม่จำเป็นต้องพูด ที่ยูต้องการก็แค่วิวริมแม่น้ำ เบียร์หนึ่งกระป๋อง และบางที, ไหล่ซ้ายของเธอ





“เบียร์หมดแล้วอ่ะ”


“ก็ตอนแรกกะจะดื่มคนเดียว”


“เออ ขอโทษ”


“กูรู้จักร้านหม้อไฟ”


“ร้านหม้อไฟเกี่ยวอะไร”


“ร้านนั้นเบียร์อร่อย กูอ่านรีวิวมา”


“หาตัวหาร”


“แดกไม่แดก”


“เออ ก็ได้ กูหนาว”


“ควรจะคิดได้ตั้งแต่, คนบ้าอะไรเก็บกระเป๋าบินมาเกาหลี เพื่อมานั่งริมแม่น้ำในเดือนพฤศจิกาจนหัวค่ำ” “romanticize ชีวิตไม่เข้าเรื่อง, มึงคิดว่าตัวเองเป็นพระเอกซีรี่ส์เหรอ”


“ปากมากหว่ะ”


“ปากดีด้วยนะ” “ลองมั้ย”


“ฟัคยู”


“ฟัคเลยเหรอ, ข้ามขั้นไปมั้ง”


“มิ้น, อีเหี้ย”



เขินง่ายว่ะ, ยูซ่อนหน้าแดง ๆ แล้วแจกนิ้วกลางให้เธออีกหนึ่งที



“ทำไมคนปากหมาแบบมึงถึงได้ป๊อปปูล่าร์นักวะ” “อ่อนโยนเหรอก็ไม่”



ยูบ่นงึมงำใส่เธอตลอดทาง



“คนมาชอบก็เยอะ เสือกไม่คบกับใครซักคน” “เลือกเก่งฉิบหาย”


“โทษนะครับ, พูดเหมือนกูไม่อยู่ตรงนี้เล้ย”


“จงใจ” “หมั่นไส้พวกไม่มีความโรแมนติกในชีวิต”


“ถ้ามึงหมายถึงการนั่งรอปลาวาฬแล้วมันไม่มา” “ก็เคยนะ”


ยูหันขวับมามองเธอ


“อีเหี้ย ใครวะ ทำไมกูไม่รู้”


“แต่คิดว่านั่งรอต่อไปเฉย ๆมันคงไม่มา กูเลยเดินเข้าไปหาปลาวาฬแทน”


“แล้วเป็นไง”





“ปลาวาฬตกลงไปกินหม้อไฟกับกู”






“...”



มิ้นหัวเราะให้กับท่าทีเหลอหลาของอีกคน



ไอเหี้ย

ยูพึมพำ ร้ายหว่ะ



“เขินอ่ะดิ”


“เขินที่หน้า” “ระดับกู, เมื่อกี้ก็ทำได้แค่กระตุกยิ้มนิด ๆเท่านั้นอ่ะ”


“ซ่อนหน้าในเสื้อโค้ทไปก็ไร้ประโยชน์หว่ะ” “แดงลามมาถึงหู”


“กูแค่หนาว ผิวมันเลยแดงเฉย ๆ”


“เหรอยู เหรอ”


“เงียบปาก ไอสัส, จะกินไหมหม้อไฟน่ะ”


“ครับเมีย”


“มิ้น, อีเหี้ย”







ยูมองตามแผ่นหลังของเพื่อนสนิทที่จูงมือเธออยู่, รู้จักกันมาก็หลายปี แต่เธอไม่เคยเอาชนะมิ้นได้เลยซักครั้งจริง ๆ






‘ปลาวาฬตกลงไปกินหม้อไฟกับกู’






แม่ง


“ร้ายหว่ะ”




.












เซอไพ้,
จริง ๆอยากตั้งชื่อแท็กว่า ยูอย่าอินดี้ ไม่ก็ อีมิ้นอีเหี้ย (หัวเราะ)

#23วาฬ




SHARE
Writer
julmoonchild
student
(n.) a speck of glitter dust glistening in midnight sky. (n.) july baby who loves summer rain. (n.) an internet ghost.

Comments

whitevviney
1 year ago
โง่ย น่ารักจังค่ะ เจ้ายูเพ้อๆ โวยวายนี่มันน่ารักจัง ส่วนเจ้ามิ้นเหมือนจะไม่อ่อนโยน ปากไม่ดี แต่มองออกว่าขีิ้ตามใจยูอ่ะ แพ้ทิสุดงือออออ

////น้อนนนนนนมมมมมมมมมมมมี่~~ ฮือออออ คิดถึงฟิค23ของน้องมี่จังเลยยยยยยยย แงงงงงงงงงงงงงง////
Reply
julmoonchild
1 year ago
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ 555555555 ตอนแรกมีพล็อตดราม่าที่อยากจะแต่งแหละ แต่รู้สึกว่า นอกจากสตรลจะร้างมานานและแท็ก 23 กลายเป็นฝุ่นไปแล้ว จะเขียนอะไรดราม่ามันก็... (เหม่อ)

ไม่อยากให้มิ้นกับยูแล้วค่ะ อยากได้เป็นของตัวเอง 545555555

ขอบคุณที่มาเม้นให้เสมอ ๆนะงับ☺️
whitevviney
1 year ago
ขอบคุณที่ยังแต่งฟิคเหมือนกันนะคะ รออ่านอยู่เสมอน้าาาาา 😘
stay_ss
1 year ago
ไม่ได้เข้าสตอรีี่ล้อคสักพักแล้วค่ะ กดเข้ามาเพราะหวังว่าจะโชคดีเจอคุณอัพฟิค แล้วก็มีจริงๆ 555555555 น่ารักไปอีกแบบนะคะเรื่องนี้ มิ้นร้ายมากนะ หนอยแน่ ส่วนยูขี้เก๊กแถมน่าแกล้งมากๆค่ะ หมั่นเข้วว
Reply
julmoonchild
1 year ago
มาอัพสั้น ๆให้สตรลและแท็ก 23 ไม่ร้างเกินไปค่ะ555555555 เพราะเป็นเรื่องน่ารัก ๆ ก็เลยเขียนได้แค่เท่านี้แหละ ฮา ไม่ถนัดจริง ๆ อยากเขียนมืนกยองลุคกะล่อน ๆ ปากร้าย น่าหมั่นไส้อ่ะค่ะ เลยออกมาเป็นอิมิ้น 55555555555 แต่เรื่องที่ชอบแกล้งพี่ยูนั้น จะเขียนกี่เรื่องก็ไม่เคยเปลี่ยนเลยค่ะ ทำไมกันน้า
autumnfalls
1 year ago
คิดถึงงานเขียนคุณมากเลยค่ะ ไม่ได้เข้า storylog นานแล้ว ดีใจที่เข้ามาเจอ ความสัมพันธ์น่ารักมาก ตอนบอกว่าปลาวาฬไปกินหม้อไฟด้วยเนี่ยแอบหน้าร้อนแทนเลยค่ะ
Reply
julmoonchild
1 year ago
ฮ่า ๆ จริง ๆฟิคน่ารัก ๆนี่ไม่ถนัดเขียนจริง ๆเลยค่ะ เลยออกมาสั้นจึ๋งเดียว ขอบคุณที่คิดถึงกันนะคะ รอปิดเทอมแล้วจะคัมแบคนะ ฮา
phelxyz
1 year ago
กรี๊ดดดด ไม่ได้เข้าstorylogมานานมาก
เข้ามาก็เจอ2kyungเลย //พาย
Reply
julmoonchild
1 year ago
เดี๋ยวปิดเทอมจะมาคัมแบคอีกทีค่ะ 555555
phelxyz
1 year ago
ขอบคุณมากๆเลยค่ะ TT เป็นกำลังใจให้นะคะ
309TIME
1 year ago
เพิ่งมาอ่านหลังจากนึกได้ว่าเอ๊ะเหมือนชั้นลืมอ่านอะไรไปสักเรื่อง ก็คือเรื่องปลาวาฬฬฬฬฬฬ

เนี่ย ฟีลกู๊ดอ่า ที่ดือมาก ชอบซีนปลาวาฬตกลงไปกินหม้อไฟ แงงงงงงง อิมิ้นนนนนนนน ไอหมาาาาาา

ดีใจที่เห็นน้องมี่เขียนฟิค 23 เนเว่อดายอีกนะคะ เอาอีกกกกกกกกกกก
Reply
julmoonchild
1 year ago
พิคะ5555555555555 คือนุอัพเมื่อสองเดือนที่แล้วไปอีก อุแง้

เขียนอะไรน่ารัก ๆได้แค่นี้แหละค่ะ ยาวกว่านี้เขียนมะได้ มันมั่ยชั่ยเวย์ของนุ ฮือ

ขอบคุณนะคับ นุก็รอพี่เขียน 23 แส่บ ๆเรื่องต่อไปอยู่น้า🌚🌚🌚🌚