“ ธันวาคม ”
มันมาถึงจริงๆแล้วสินะ 
บรรยากาศหนาวเย็นยะเยือกแบบที่คิดถึง 
หลังหกโมงเย็นของแต่ละวัน แกจะแวะมาทักทายฉันทุกคืนเลย 
มันทั้งเย็น ทั้งหนาว ทั้งรู้สึกอบอุ่น แม้ว่ามันจะไม่ใช่ความอบอุ่นจริงๆ
เพียงแต่เป็นจินตนาการที่นึกคิดขึ้นมาเอาเองต่างหาก 
ความรู้สึกอบอุ่นที่เวลามองดาวบนท้องฟ้าหลังเที่ยงคืน 
เวลาที่มองดูร้านค้าตามทางค่อยๆตกแต่งหน้าร้านใหม่ให้ดูเข้ากับช่วงเทศกาลที่กำลังจะมาถึง

ไม่รู้ว่ารู้สึกเองอยู่คนเดียวหรือเปล่า 
“ เดือนธันวาคม ”
เดือนที่รู้สึกมีความสุขที่สุด 
เหมือนมีพลังบวกเพิ่มมากขึ้นตอนที่นึกเทศกาลที่จะเกิดขึ้นในเดือนนี้ 

การกลับมาโฮม(รวมตัว)กันของพี่น้องที่ไม่ได้เจอกันมานานเกือบปี 
คล้ายกับคำสัญญาที่ไม่ได้บอกกล่าว 
แต่แฝงเป็นในๆว่า 
“ ฉันจะกลับมาเมื่อเวลามาถึง ”  

การกลับมารวมกลุ่มกันของเพื่อนมัธยมที่ไม่ว่าจะนัดกันกี่รอบ 
นัดก็จะล่มทุกครั้ง
ไม่คนนึงไม่ว่าง 
ก็อีกคนไม่ว่าง 
ไม่ครบแก๊งค์สักที 

ต้นคริสต์มาสที่คิดถึง 
มองทีไร หัวใจพอโต มีความสุขทุกครั้ง 
ไหนจะเสียงเพลง Jingle bells ที่เปิดวนบ่อยๆตามห้างอีก 
เบื่อ.. แต่ก็ร้องตามทุกครั้งที่เพลงเริ่มท่อนแรกขึ้นมา 

ในคืนวันคริสต์มาสอีฟ
ตอนเด็กๆ 
แม่จะเป็นคนชวนให้แขวนถุงเท้าไว้ที่หน้าต่าง .. 
พอรุ่งเช้า
จะพบว่ามีของขวัญใส่ไว้ในถุงเท้าที่ห้อยอยู่   
คิดถึงความตื่นเต้นในตอนนั้น 
ตอนที่ยังไม่รู้ว่าเป็นแม่เองนั่นแหละที่เอาของขวัญมาแอบใส่ไว้ตอนลูกนอนหลับ 

.. ปีนี้ 
ลองแขวนมันไว้เล่นๆดูบ้างดีไหมนะ
เผื่อจะมีแบงค์แดงๆ หรือแบงค์ม่วงใส่ไว้ในถุงเท้าบ้าง 
ก็ไม่ได้ทำมาตั้งนานแล้วนี่เนอะ 

จำไม่ได้ว่า .. 
เริ่มดูคอนเสิร์ตตั้งแต่เมื่อไหร่ 
แต่ว่ามั่นใจว่าชอบคอนเสิร์ตช่วงเดือนธันวาคมนี้ที่สุด
อาทิตย์ละหนึ่งวง ที่ทางจัดหวัดจัดให้ 
ไหนจะงานทุ่งอีกสิบกว่าวันที่จัดขึ้นมาอีก 
ไม่รู้พวกคุณรู้จักไหม 
มันก็คล้ายๆงานไหม งานงิ้วแหละ 
แค่ใหญ่กว่าและมีเครื่องเล่นเยอะกว่านิดหน่อย 
คิดถึงตอนเด็กๆ
พ่อกับแม่จะพาไปเดินเล่นทุกๆปีเลย 
แต่เดี๋ยวนี้กลับเป็นเราเองที่พาพ่อแม่ไปเดินเล่นแทนเสียแล้ว .. 

สวดมนต์ข้ามปี 
แม้จะไม่เคยไป
แต่มองดูพวกคนที่พาแฟนไปสวดมนต์ข้ามปี 
ก็ทำให้อดอิจฉาไม่ได้
อยากมีบ้างเหมือนกันนะ 
ความทรงจำอะไรแบบนั้น ..

มีเพื่อนเคยมาเล่าความเลวของมันให้เราฟังด้วยแหละ 
พอสวดมนต์ข้ามปีเสร็จ
มันก็มุ่งหน้าเข้าสู่ร้านผับต่อเลย 
พอถามว่า สวดศีลห้าไปไม่ผิดหรอ ? 
มันตอบกลับมาว่า 
ช่วงที่บทนี้สวดไปก็แค่ไม่สวดตามไง 
รู้ตัวว่าทำไม่ได้ 
ไม่สวด
ก็คือไม่ผิด  

โถ่
อีเลว .. 
  

ชอบตอนที่ลมเย็นๆพัดมากระทบกับร่างกายของเรา 
ให้ความรู้สึกมีความสุขสุดๆเลยละ 
เหมือนเป็นสัญญาณบอกว่า 
ฉันมาถึงแล้วนะ 
ช่วงเวลาแห่งความสุข 

บางคนอาจถือโอกาสอันดีนี้
หนีไปพักผ่อนต่างประเทศ
มันคงจะมีความสุขมาก
ถ้าเกิดมีโอกาสได้ไปเที่ยวภูเขา 
บนนั้นคงมีความสุขมากน่าดู
ไปกันเป็นกรุ๊ปแฟมมิลี่ หรือที่ทำงาน
รูปถ่ายต่างๆบนนั้น
ที่เก็บไว้โพสต์ลงเฟสบุ๊คได้เป็นชาติๆ 
แค่นึกถึงก็ตื่นเต้นแล้ว 

และก็..
จะไม่พูดถึงไม่ได้ 
“ อีไฟนอล ”
อีตัวก่อการร้าย ! 
ไฟนอลไม่เคยฆ่าใคร 
แต่เป็นเหมือนเนื้อร้ายที่ค่อยๆกัดกินความสุขของเราให้หายหมดไป 
แต่เมื่อไหร่ที่ผ่านช่วงนี้ไปได้
ความสบายใจก็จะไหลมาเทมา
เหมือนชาวนาหน้าแล้งที่ฝนเทลงมาแล้ว  
มนุษย์เงินเดือนก็คงจะเหมือนกัน 
ใกล้ได้พักผ่อนแล้วนะ 
โค้งสุดท้าย 
สู้เขาล่ะ 

สุดท้ายคงต้องจบแล้ว 
ไว้พบกันใหม่ 
สวัสดี :) .   
SHARE
Written in this book
ALL ABOUT HIP .
" เรื่องของฉัน "
Writer
hip
แค่อยากเขียน
ทุกอย่างที่อยากเขียนและพบเจอ .

Comments