01 จุดเริ่มต้นของความทรมาน
ช่วงเวลา 6 เดือนที่ผ่านมาช่างทรมานเสียเหลือเกิน
ในชีวิตที่ผ่านมามากกว่าสองทศวรรษของลินดา เธอไม่เคยต้องพานพบช่วงเวลาเลวร้ายเช่นนี้มาก่อนเลย ลินดาคิดว่าโชคชะตาได้กำหนดให้เธอเลือกเดินบนเส้นทางที่โดดเดี่ยวมาโดยตลอด ทุกครั้งที่เธอจำต้องเผชิญโชคตามลำพังเธอจึงไม่เคยปริปากบ่นสักคำ แต่ทว่าครั้งนี้ทุกสิ่งแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

เธอมาที่นี่ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง ดินแดนสายหมอก คือสถานที่ที่ลินดาคิดว่าจะเลือกลงหลักปักฐานไปอีกนานหลายปี เธอมาพร้อมหัวใจที่เปิดกว้าง และการเลือกปฏิวัติแนวคิดความโดดเดี่ยวของตัวเธอเอง 
"ฉันกำลังมองหามิตรใหม่"
นั่นคือสิ่งที่เธอกล่่าวกับตัวเองในวันแรกที่เธอย่างก้าวเข้ามาในดินแดนแห่งนี้ เชื่อมั่นว่ามันจะเป็นปรัชญาใหม่ของชีวิตเธอ โดยที่คาดไม่ถึงว่าสิ่งนี้จะอยู่กับเธอได้เพียงแค่ไม่นานเท่านั้น


สิ่งแรกที่ลินดาทำเมื่อไปเหยียบย่างที่เมืองสายหมอกคือการเข้าพบเจ้าเมืองเพื่อกล่าวรายงานตน ดินแดนสายหมอกถูกปกครองโดยเจ้าเมืองหนวดครึ้ม และขุนนางดัชนีผู้ซึ่งที่ปรึกษาหลักของเจ้าเมือง เรียกได้ว่าหากขาดไร้ซึ่งคนใดคนหนึ่งไป บ้านเมืองอาจถึงขั้นสั่นคลอนระส่ำระส่ายกันได้เลยทีเดียว ทั้งคู่คือพลังหยินหยางที่สร้างสมดุลให้เกิดขึ้นกับเมืองนี้มาเป็นเวลายาวนานหลายปี และในขณะเดียวกันก็ยังเป็นผู้เชื้อเชิญลินดามาเข้ารับตำแหน่งประชากรคนใหม่ในเมืองนี้อีกด้วย
"ที่นี่ เราอยู่กันอย่างญาติมิตร ผู้คนเท่าเทียม พี่น้องสมานฉันท์" เจ้าเมืองกล่าวในขณะต้อนรับลินดา 
"หากมีปัญหา เราจับมือสู้ไปพร้อมกัน" ขุนนางกล่าวเสริม
นี่คือกฎของเมือง
ช่างสามัญ ง่ายดาย และเท่าเทียม
ลินดาคิด 
หลังจากที่พิธีรายงานตัวเสร็จสิ้น ขุนนางดัชนีก็เสนอมิตรไมตรีจิตด้วยการพาลินดาชมรอบเมือง พร้อมกับแนะนำว่าที่เพื่อนบ้านให้รู้จัก เมื่อวนครบทั้งเมืองแล้ว ก็มาถึงบ้านหลังสุุดท้าย ขุนนางกล่าวว่านี่จะเป็นที่พักพิงชั่วคราวของลินดา อีกไม่กี่วันเจ้าเมืองและขุนนางดัชนีจะทำการเนรมิตเมืองขึ้นมาใหม่ "อาณาจักรกำลังขยาย" ขุนนางเรียกมันว่าอย่างนั้น ที่อยู่ชั่วคราวของเธอดูจะคับแคบไปหน่อย แต่ลินดาก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะที่พักพิงแห่งเดิมที่เธอเลือกเดินจากมาซอมซ่อและแออัดกว่านี้หลายเท่าตัว หลังจากที่ลินดากล่าวอำลาขุนนาง เธอก็เริ่มกระบวนการลงหลักปักฐาน ทำความสะอาด ปัดกวาดฝุ่นที่จับตัวอยู่บริเวณหน้าต่าง เอาสัมภาระออกจากกระเป๋า และสุดท้าย ลินดานั่งลงภายในบ้านใหม่ของเธอ ปล่อยตัวผ่อนคลาย เชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าความสำเร็จที่เธอออกเดินทางตามหา ต้องอยู่ภายในดินแดนสายหมอกแห่งนี้อย่างแน่นอน

"สวัสดี" ใครบางคนที่หน้าประตูตะโกนขึ้นเพื่อกล่าวทักทายลินดา
อีกไม่กี่อึดใจถัดมา ประตูก็ถูกเปิดออก ลินดาได้แต่สงสัยว่าคนที่กล่าวทักทายเธออยู่ในขณะนี้เป็นใครกัน 
"ฉันก็มาใหม่เหมือนกัน เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ก่อนเธอ 3 วันเท่านั้น" คนแปลกหน้าที่ยืนอยู่ช่วยคลายความสงสัยที่ปรากฎอยู่บนหน้าของเธออย่างชัดเจน
ลีนน์ คือชื่อของสหายหน้าใหม่ผู้นี้ เธอเพิ่งกลับจากการผจญภัยในดินแดนทางตอนเหนืออันแสนไกล จากบทสนทนาสั้นๆ ลินดาพอจะจับใจความได้ว่าลีนน์มีความกังวลใจมากอยู่เอาการ เธอไม่ไว้ใจดินแดนสายหมอกในการเป็นที่พักพิงที่มั่นคงของเธอ เธอว่าดินแดนนี้ดูเปราะบางเกินไป เธอว่าเธอคงจะปรับตัวเพื่ออยู่ที่นี่ไม่ไหว ลินดาได้แต่ปลอบใจ และให้กำลังใจเธอ ลินดาว่าปราการของเมืองนี้มั่นคงและแข็งแรงเมื่อเทียบกับเมืองก่อนที่เธอจากมา ลินดาว่าเมืองนี้มั่งคั่งเพราะ "อาณาจักรกำลังขยาย" ลินดาเชื่อมั่นอย่างนั้นจริงๆ และในที่สุดลินดาก็ทำบางสิ่งได้สำเร็จ ลีนน์รับฟังเหตุผลและข้อโต้แย้งของลินดาต่อทัศนคติที่เธอตั้งมั่นไว้เบื้องต้น และพบว่ามันคงจะไม่เสียหายอะไรหากจะลองเชื่อคำพูดของประชากรใหม่ผู้นี้ดูสักครั้ง


ด้วยนโยบาย การผูกมิตร ที่ลินดาเลือกใช้เป็นปรัชญาใหม่ในการปกครองตัวเอง เธอจึงเลือกที่จะทำอะไรที่แตกต่างออกไป บางสิ่งที่เธอคนเก่าจะไม่มีวันทำ
ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้น 
ใครกันนะที่อาศัยอยู่หลังประตูบานนี้
"สวัสดี" บุรุษแปลกหน้ากล่าวกับลินดา ถึงแม้ว่าขุนนางดัชนีจะพาลินดาไปทำความรู้จักกับประชากรทั้งเมืองแล้ว แต่เวลาเพียงแค่สั้นๆ ใครมันจะไปจำได้ สิ่งที่เธอทำได้ในตอนนี้ก็คือเลือกเลือกเคาะประตูบ้านหลังถัดไป นอกเหนือจากลีนน์แล้วเธอจำเป็นจะต้องขยายเครือข่ายคนสนิทสนมในเมืองสายหมอก จุดเริ่มต้นที่ง่ายที่สุดก็คือบ้านหลังถัดไปนี่เอง
"สวัสดี ฉันคือลินดาประชากรใหม่" 
"สวัสดี ลินดา ฉันคือประสงค์"
หลังจากทำความรู้จักกันแล้ว ประสงค์ก็เริ่มเล่าเรื่องราวความเป็นมาของดินแดนสายหมอกให้ลินดาฟัง ไม่นานลินดาก็พบว่าประสงค์คือผู้ช่วยของขุนนางดัชนี เขาคือผู้อาวุโสที่ใครๆ ต่างก็ให้ความเคารพนับถือ เหตุการณ์บ้านเมืองที่สำคัญและไม่สำคัญ ประสงค์เก็บรายละเอียดได้ทุกเม็ด เขาคือขุมพลังแห่งความรู้ ถือว่าหมากตานี้ลินดาเดินเกมได้ไม่เลวเลยทีเดียว 
SHARE
Writer
siarra
writer
dreamcatcher

Comments