-103 day
ให้ตายเถอะ เราร้องไห้เพราะคิดถึงคุณอีกแล้ว 
ทำไมเราอ่อนแอขนาดนี้ล่ะคุณ เราไม่บอกหรอว่าเราร้องไห้เพราะคิดถึงคุณ เพราะคุณขอเราไว้ว่าอย่าให้คุณเป็นต้นเหตุที่เราร้องไห้ คุณไม่ได้ทำเราร้องไห้หรอกแต่เราเองที่อยากกอดคุณ อยากจับมือคุณ จนน้ำตามันไหลออกมา 
 คุณถามว่าอยู่ไกลกันแบบนี้ไม่อิจฉาคู่อื่นที่เขาได้อยู่ด้วยกันหรอ?ไม่รู้สิเวลาเราเห็นคนอื่นเดินมาเป็นคู่ เรากับยินดีไปกับเขาเหล่านั้นแล้วอวยพรให้เขารักกันนานๆใช้เวลาด้วยกันให้คุ้ม มีความสุขในช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันนะ ให้สมกับความโชคดีที่พวกคุณได้อยู่ด้วยกัน  

        แต่เราก็ไม่ได้น้อยใจหรอกนะที่เราห่างกัน เพราะเราไม่ได้เลือกคุณเพราะเราเหงา หรือเพราะเราไม่มีใคร แต่เพราะคุณเป็นคนปลดล็อกหลายๆอย่างในตัวเรา ทำให้เราเป็นเราในวันนี้ ทำให้เราอยากเป็นคนที่ดีกว่านี้ มันเลยทำให้เรารอคุณ ถ้าเป็นคุณเราจะรอ
       แต่วันนี้คิดถึงคุณมากเลยนะไม่รู้ว่าเพราะอะไร อยู่ๆน้ำตามันก็ไหล คงเพราะช่วงนี้มีหลายๆเรื่องให้คิดจนเราจัดการความรู้สึกตัวเองไม่ไหวปล่อยให้มันเป็นน้ำตาไหลออกมากแทน ขอโทษนะที่เราร้องไห้เพราะคิดถึงคุณอีกแล้ว...
SHARE
Written in this book
365 Day countdown
Writer
yellowmellow
Writer
อ่อนแอที่สุดก็ในนี้แหละ คนที่ให้คำปรึกษาให้คนอื่นใช่ว่าจะหาทางออกเองได้

Comments