เธอเป็นเธอ
เธอไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
เธอก็ยังคงเป็นเธอเช่นทุกวัน
เป็นเหมือนเช่นทุกสิ่งอย่าง
เท่าที่ใครคนหนึ่งต้องการ
และนึกไปว่ามันช่างเหมือนกับเธอเสียเหลือเกิน






ครั้งหนึ่งเธอคือท้องฟ้าที่ห่างไกล
ที่สวยงามเกินฝันใฝ่
ชวนให้หลงไหล
แม้สุดท้ายทำได้แค่มองดู


บางครั้งเธอเป็นเช่นหมู่ดารา
ส่องแสงระยิบจับตา
หากทว่าห่างไกลจนสุดไขว้คว้า
เวียนวนมาเพื่อลาจากไกล


หรือเธออาจเป็นดั่งเมฆหมอก
เข้ามาหลอกว่าเหมือนอยู่ใกล้
แต่แล้วสลายหายไป
เหลือไว้เพียงความทรงจำ


เคยคิดเธอนั้นคืองานศิลปะ
วางอยู่ไม่ไกลเกินคว้า
แต่ไม่อาจเอื่อมจับนำมา
เพียงเพราะป้ายสีแดงใบใหญ่
สุดท้ายแค่เดินจากไป


บางคราวเธอคล้ายสายลม
หอบผ่านร่างกายอ่อนล้า
เพียงชั่วระยะเวลา
พริบตาก่อนลาจากไกล


ดอกไม้หลากสีสวยสด
จะว่าเป็นเธอก็ใช่
ดูแลถนอมสุดใจ
โรยราจากไปอยู่ดี


เธอคือสายฝนที่หลั่งจากฟ้า
สายธาราที่ไม่เคยหยุดลินไหล
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
เช่นเวลาไม่เคยหยุดเดิน


เธอคือทุกสิ่งทุกอย่าง
เท่าที่ใครคนหนึ่งนึกได้
แต่ไร้หนทางรักษา
เพราะเวลาจะพาเธอจากไปอยู่ดี


หรือความจริงแล้วเธอไม่ได้เป็นสิ่งใด
เธอยังคงเป็นเธอคนนั้น
เป็นเช่นเดิมเหมือนกับทุกวัน
และไม่ได้เป็นของใคร


เป็นหนึ่งคนที่ถูกรักษา
เก็บไว้ที่ส่วนลึกในใจ
คิดถึงขึ้นมาเมื่อไร
เธอก็เป็นเช่นสิ่งตรงหน้า


เป็นได้ในทุกสิ้งอย่าง
เท่าที่ใครคนหนึ่งคิดถึง
แม้ว่าในความเป็นจริง
ไม่อาจมีเธอที่เป็นแม้เพียงสิ่งใด



เพราะสุดท้ายแล้ว
เธอก็ยังคงเป็นเธอ
ที่ไม่ได้เป็นสิ่งใด
สำหรับใครอยู่ดี









... แด่เธอผู้ไม่เคยเป็นสิ่งใด

SHARE

Comments