สวัสดีฤดูหนาว
อากาศหนาวเริ่มเข้ามาเยือน เข้าสู่ฤดูหนาวแล้วสินะ แต่อันที่จริงเราไม่ได้หวังอะไรจากฤดูหนาวเมืองไทยมากเท่าไหร่ มันก็คงจะหนาวเพียงไม่กี่วันแล้วก็เข้าสู่ฤดูร้อนเช่นเคย วันเวลาก็ผ่านไปไวเหมือนกันนะ ฤดูมันก็หมุนวนเปลี่ยนผ่านไปเป็นธรรมดา คุณเคยฟังเพลงเพียงฤดูของT_047หรือเปล่า มีประโยคหนึ่งที่ผมชอบมาก "เธอที่อยู่ตรงนี้ เป็นแค่เพียงฤดูหรือเปล่า" ตอนนี้ลมหนาวมันผ่านเข้ามา แต่วันหนึ่งมันก็คงต้องจากไป เช่นเดียวกับทุกฤดู ที่มันผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป และคุณก็อาจจะเป็นเช่นนั้น คุณอาจจะเข้ามาเพื่อทำให้ผมมีความสุขและสบายใจเหมือนลมเย็นๆในตอนเช้าของฤดูหนาว แล้วไม่นานคุณก็จะจากไป ทิ้งไว้เพียงความทรงจำกับความคิดถึงเมื่อฤดูหนาวปีหน้าเข้ามาเยือน เอาจริงผมคงจะคิดถึงคุณเอามากๆเวลาที่เห็นขวดโซดา คุณบอกว่าให้กินตอนหลังอาหารมันจะได้ช่วยย่อย อืม ผมคงคิดถึงประโยคนั้นของคุณเช่นกัน
ผมพึ่งนึกขึ้นได้ เป็นความจริงที่ว่าเรารู้จักกันไม่นาน ผมขอนับให้จุดเริ่มต้นตั้งอยู่ที่วันที่เราอยู่ที่ร้านกาแฟด้วยกันจนดึกดื่น บทสนทนามากมายเกิดขึ้นในคืนเงียบๆนั้น แน่นอนว่าเรื่องทุเรียนกรอบก็ด้วย ถ้านับจากวันนั้นมันก็ผ่านมาแค่เดือนกว่าๆ เอาจริงผมคิดว่ามันจะผ่านมาซักสามเดือน อาจเป็นเพราะการที่เราใช้เวลาด้วยกันบ่อย หรือด้วยบทสนทนาจำนวนมากที่เกิดขึ้นระหว่างเรา แต่อย่างที่คุณเคยบอก หากคุณเป็นหนังสือซักเล่มบนชั้นวาง ตอนนี้ผมคงกำลังอ่านปกหลังอยู่แล้วกำลังคิดว่าหนังสือเล่มนี้มันเกี่ยวกับอะไร ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้ผมเลือกหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา หรืออันที่จริงหนังสือเล่มนี้ต่างหากที่เลือกผม ผมอาจจะบอกว่ามันเกิดจากโชคชะตา แต่ไม่หรอก อย่างที่เคยว่าไว้ว่ามันเกิดจากลำดับเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องกันมา อันที่จริงที่ผมเคยพูดไว้มันผิด มันไม่ใช่เพียงลำดับเหตุการณ์เพียงสิบแปดปีเศษที่ทำให้เราเจอกัน แต่มันคือลำดับเหตุการณ์นับล้านปีตั้งแต่จุดเริ่มต้นของจักรวาล ใช่ หากเศษธุลีในอวกาศเมื่อนับแสนล้านปีก่อนมันลอยไปผิดทิศทาง โลกนี้คงจะไม่ก่อกำเนิดขึ้นมา และเราก็คงจะไม่ได้เจอกัน ใช่ เราเป็นแค่รายละเอียดเล็กๆของจักรวาลอันยิ่งใหญ่นีิ้ แต่ถึงแบบนั้นผมก็ขอบคุณที่การก่อกำเนิดของจักรวาลในวันนั้นทำให้เราสองคนมาเจอกันในวันนี้
ตอนนี้ผมคิดว่าระหว่างเราคือความไม่แน่นอน เช่นเคย ประโยคที่ผมเคยบอกเป็นจริง ความรักคือความไม่แน่นอน เราไม่ได้ตั้งชื่อให้ความสัมพันธ์ระหว่างเรา คำถามสองข้อเกิดขึ้น ข้อหนึ่ง ระหว่างเราคืออะไร ข้อสอง เป็นไปได้หรือไม่ว่าคำตอบคือการไม่หาคำตอบ ผมเริ่มมองอนาคตระหว่างเราสองคนมากขึิ้น(แน่สิ มันมีความเป็นไปได้ว่าระหว่างเราสองคนจะมีอนาคตที่ดี) แต่คุณก็ดึงผมกลับมายังปัจจุบันตลอด ผมชอบที่คุณทำแบบนั้น เราอาจสามารถฝันกลางวันถึงอนาคตที่หอมหวานได้เป็นบางเวลา แต่คุณทำให้ผมรู้ว่า สิ่งที่ทำได้ง่ายที่สุดคือการทำวันนี้ให้ดีที่สุด อาจพูดได้ว่าทำวันนี้เหมือนวันสุดท้ายที่จะได้อยู่ด้วยกัน แต่มันดูเศร้าไปหน่อย ผมขอเปลี่ยนเป็นผมจะทำทุกวันให้ดีเหมือนกับวันแรกที่ผมได้ใช้เวลาร่วมกับคุณ ถ้าวันนี้และทุกๆวันนี้เราทำมันออกมาให้ดี อาจจะไม่ดีที่สุด แต่เป็นวันที่ผมและคุณมีความสุข วันที่เรียบง่ายและสบายใจ ผมคิดว่านั่นคงเป็นคำตอบที่สำคัญเสียยิ่งกว่าคำตอบของคำถามที่ว่าระหว่างเรามันคืออะไร
คุณว่าระหว่างเราคือความโรแมนติกหรือเปล่า(คุณอาจเขียนคำตอบในตอนที่สี่ของคำตอบใต้สายฝน) เคยมีคนว่าไว้ว่าความโรแมนติกแท้จริงแล้วต้องไม่สมหวัง แต่นั่นคือความโรแมนติกในแบบของใครอันนี้ผมไม่รู้ คำถามอีกข้อเกิดขึ้น ความโรแมนติกคืออะไร ย้อนกลับไปในวันที่ผมออกตอนแรกของหนังสือเรื่องนี้ ผมต้องลังเลในการจับยัดหนังสือของผมไว้ในหมวดใดหมวดหนึ่ง ผมคิดว่าหมวดโรแมนติกคือการจบด้วยความสมหวัง แต่หากไม่ ก็คงเป็นหมวดดราม่า นี่คือความโรแมนติกง่ายๆในแบบที่ผมคิด ใช่ ผมคิดว่าตอนจบของหนังสือเรื่ิองนี้คือความสมหวัง แต่ความจริงแล้วความโรแมนติกคงตัดสินจากตอนจบอย่างเดียวไม่ได้ มันอาจต้องพิจารณาจากเรื่องราวในระหว่างนั้น และหากตอนจบของเรื่องนี้จะทำไม่สมหวังอย่างที่คิดไว้ ถึงแบบนั้นมันก็อาจจะเป็นเรื่องราวที่ยังคงโรแมนติกอยู่ด้วยความรู้สึกที่ค้างเติ่งไปทุกๆฤดูหนาว
ผมไม่เคยเชื่อในคำพูดของคน แม้มันจะออกมาจากปากของผมก็ตามที หากเรารักใครซักคนเราจะมีมายาคติที่ทำให้คำที่คุณพูดรวมถึงความรู้สึกที่คุณรู้สึกมันน่าเชื่อถือน้อยลง ผมอาจพูดได้ว่าคุณไม่สามารถเชื่อคำพูดของใครได้เลย คุณทำได้เพียงหลอกตัวเองว่าสิ่งที่เค้าพูดมันคือความจริง และค่าความน่าเชื่อถือที่คุณจะสามารถเชื่อคำพูดของตัวเองได้มันมีค่าประมาณเจ็ดสิบเปอร์เซนต์ อีกสามสิบเปอร์เซนต์ที่เหลือนั้นอาจจะหายไปกับอารมณ์และความรู้สึกที่คุณมี หากคุณมีความสุข ถ้อยคำของคุณจะออกมาในแง่บวกทั้งที่ความจริงอาจไม่เป็นเช่นนั้น เช่นนั้นแล้วสิ่งที่เราพอจะทำได้ ก็คงเป็นการรอให้เวลาทำหน้าที่ของมัน เราคงต้องใช้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ถึงความจริงในถ้อยคำที่เราเอ่ย ที่ผมจะบอกก็คือ รอดูกันดีกว่า ว่าสิ่งที่ผมพูดๆให้คุณฟัง มันจะเป็นจริงมากแค่ไหน และใช่ ถึงแม้มันจะดูเป็นคำพูดที่ขาดน้ำหนักและยากที่จะหาความจริง ผมก็จะพูดมันออกมาให้คุณฟังอยู่ดี

"ผมรักคุณ"
SHARE
Written in this book
ความรักในปลายฤดูฝน:HEYYO
เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของหนึ่งในนับแสนล้านความสัมพันธ์ใดๆทั้งที่เกิดขึ้นอย่างตั้งใจหรือไม่ตั้งใจบนโลกใบนี้ อันด้วยเป็นความธรรมดาสามัญที่มนุษย์คนหนึ่งคนใดจะเกิดความรักขึ้นภายในใจ อาจจะโรแมนติกหรือไม่โรแมนติกนั้น ผู้เขียนไม่อาจคาดเดาเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นได้เลย ผู้เขียนพูดได้แต่เพียงว่า นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้นจริง จะเรียกว่าสารคดีเกี่ยวกับความรักก็คงไม่ผิด และแน่นอน นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวผู้เขียนเอง
Writer
SpocK
นักบินอวกาศ
ชอบถ่ายรูปไปเรื่อย เก็บไว้เป็นความทรงจำ ชอบมองท้องฟ้า ชอบกลิ่นฝน ชอบเธอ

Comments