300,858.76 km2
#MagnusSinus

The modern Thai name of the gulf is Ao Thai (อ่าวไทย)

สังเกตุว่าทะเลถูกนิยามชื่อได้สวยแถมยังเขียนออกมาได้สละสลวยในทุกๆภาษา สามารถแตกหน่อคำจำกัดความหมายไปตั้งชื่อร้านอาหารทะเล ชื่อสินค้า ชื่อวงดนตรี ชื่อคอนเซปต์ ชื่อหนังสือ ชื่อเพลง ที่จำกัดความหมายในทำนองประเภทยิ่งใหญ่ กว้างขวาง สีฟ้า สีคราม น้ำ ฯลฯ และอีกเยอะเเยะสารพัดจะนึกได้เลยจ้า ประวัติก็เก๋ๆดี ใกล้ตัวจนไม่ยักจะมีคนนิยมนำมาใช้

ส่วนไอ้ 300,858.76 เนี่ยคือความพื้นที่กว้างๆอันอลังการของมหาสมุทร แสดงว่าที่เดินทางไปเนี่ยยังกินลมดมทะเลไม่ถึง 1% ของสัดส่วนทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ รู้สึกกระจ้อยร่อยลงไปในทันที ธรรมชาตินี้มันกว้างใหญ่เสียจริงๆ สัมผัสได้เลยว่าตัวมนุษย์อย่างเรานี่เล็กมาก เล็กจนแอบสงสัยว่าอัตตาในใจกับมหาสมุทรนี้อะไรกว้างกว่ากัน 55555

อยากขีดๆเขียนบันทึกบนเรือมากๆเลย จริงๆบนเรือก็มีนมุษย์ร่วมเดินทางแหละแต่ภาษาที่คุยกันอาจจะคนละรูปแบบ เลยหยิบฉวยโอกาสอันน้อยนิดนั่งดูแดดบนดาดฟ้าเรือบ่อยๆ สำรวจทัศนียภาพจนเพลิดเพลินเผลอตัวไม่ได้สังเกตุวันและเวลา แดดจากบางๆออกฤทธิ์เลียผิวจนแดงก่ำไปทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว

พอตกกลางคืนเดือนหงายเหล่าปลาแหวกว่ายทั่วทั้งท้องน้ำทะเล ดวงจันทร์ขยายแสงตกกระทบทั้งพื้นผิวน้ำโดยรอบ
แสงไฟเพียงเล็กน้อยจากเรือไม่สามารถยั่วยวนให้เหล่าสัตว์ทะเลคล้อยตามได้เลย พ่ายแพ้ต่อธรรมชาติอีกหนนึงแล้ว แต่มนุษย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อพ่ายแพ้ 5555

หยิบคันเบ็ตปลายหักมากนั่งจุ่มทิ้งทวนตะกั่วลงสู่กระแสน้ำที่นิ่งเงียบมืดมืด มือนึงถือคันเบ็ด อีกมือพลางไปจับขวดเบียร์ที่อยู่ไม่ไกลตัว ขวดแก้วนั้นเต็มไประอองน้ำที่ระเหยอยู่รอบๆยากที่จะอดใจไหว พอเริ่มจิบเบียร์ในช่วงที่กระแสน้ำไม่เป็นใจแน่นิ่งได้ราวๆชั่วโมง เป็นค่ำคืน 5 ชมอันยาวนาน สามารถตกได้เฉลี่ยเพียงตัวเดียวต่อหนึ่งชัวโมงช่างน่าอับอาย เขาถึงได้นิยามว่าการตกปลานับว่าเป็นกิจกรรมที่ต้องการความสงบทางใจอย่างแท้จริง แค่คลื่นกับลมก็รุนแรงเพียงพอแล้ว ถ้าเผลอตัวปล่อยให้ใจและหัวร้อนคนแย่กันไปใหญ่ ต้องเริ่มสื่อสารกับตัวเองบ่อยให้สงบลง
ใช้ปลายนิ้วสัมผัสเอ็นที่ปลายทางลึกลงไปราวๆ 40-50 เมตรบริเวณหน้าดินที่พร้อมกระตุกทุกครั้งที่สั่น จังหวะเราพร้อมงัดได้ทุกเมื่อ แน่นอนงัด 10 สิบครั้งสำเร็จเพียงครั้งเดียวบ้างหรือบางที่อาจสูญเสียเหยื่อไปโดยที่ไม่ได้ปลาด้วยซ้ำ โคตรจะไม่ช้ำชองเลย

ตอนแรกฟุ้งกว่านี้อีกอินจัด แต่คงไม่ไหวลำพังแค่ประคองให้ไม่เมาคลื่นก็จวนจะแย่ ถ้ายังทะลึ่งจดบันทึกอะไรลงไปอีกคงได้หัวค่ำคาเรือแน่ๆ

ส่วนรูปมันเสียเพราะถ่ายพาโนแล้วมันซ้อนกันสัดส่วนมันเสียพอมาดูเลยชอบมันออกจะองค์ประกอบเด๋อๆดี ธรรมดาไม่ค่อยชอบที่ต้องมานั่งอธิบายทุกซอกทุกมุมของภาพหรือแคปชั่นหรอก แต่เบื่อเดี๋ยวคนหาว่าชอบสื่อสารอะไรแปลกๆ จริงๆมันก็ทื่อๆมิติเดียวเนี่ยแหละ ถ้าอ่านมาถึงนี่อยากขอบคุณมากๆเลยนะที่สนใจ จริงๆชอบเขียนอะไรยาวๆแบบนี้แหละ แต่เสียความมั่นใจครั้งใหญ่เพราะคนรอบตัวชอบทักว่าประดิษฐ์ประดอยใช้คำ ผู้ชายที่ไหนเขาเขียนไดอารี่กัน (ปวดร้าวแท้ เปราะบ๊าง เปราะบาง) นี่ถ้าชอบซักกะนิดก็เเกล้งๆบอกได้นะ เผื่อเรียกความมั่นใจขึ้นมาได้สักกะนิดนึง.

FYI : The Magnus Sinus or Sinus Magnus
(Latin; Greek: ὀ Μέγας Κόλπος, o Mégas Kólpos),also anglicized as the Great Gulf, was the form of the Gulf of Thailand and South China Sea known to Greek, Roman, Arab, Persian, and Renaissance cartographers before the Age of Discovery. It was then briefly conflated with the Pacific Ocean before disappearing from maps.
SHARE

Comments