ครึ่ง
สวัดดีคุณท้องฟ้าและก้อนเมฆสีขาวข้างบนนั้น
เช้าแล้วต้องตื่นนะ 

เป็นวันที่ทำอะไรก็ คิดถึงแต่การเฝ้ารอที่จะได้เจอคุณ
คิดไว้แล้วว่าถ้าเจอแล้วจะเป็นยังไง
ผมต้องคีพลุคให้ดูนิ่งที่สุด เหมือนคนที่คิดถึงแต่ไม่บอก หึๆ


แต่มันกลับล่มครับ พอเจอคุณผมเผลอยิ้มให้กับความน่ารัก
ที่ผมเองก็ยังหาไม่เจอว่าทำไมคุณถึงได้น่ารักขนาดนี้กันนะ



กลิ่นคุณเริ่มเข้ามาใกล้แล้วสิ่
ผมเขินอะไรไม่รู้ ทั้งๆที่เรายังไม่เริ่มคุยกันสักประโยคเลย

น่ารักอีกแล้วนะหมี

เราใช้ชีวิตบนความเรียบง่ายของความสัมพันธ์
ไม่หวือหวา แต่มีเรื่องให้ตื่นเต้น
ไม่ก้าวก่ายและให้เกียรติกัน
ที่สำคัญยังใส่ใจกันอยู่ตลอด
( อาจลดน้อยลงแต่ไม่เคยหายไปเลย )

มองฟ้าข้างบนนั้นสิ่
มีก้อนเมฆมากมายที่เราจะได้มองดูด้วยกันในอีกไม่นานนะ

เป็นไปได้อยากจะอยู่กับคุณให้ได้นานกว่านี้เลย


ยังไงซะท้องฟ้าวันนี้เริ่มเปลี่ยนไปแล้วล่ะ
ความมืดครึ้มของเมฆฝนเริ่มบดบังความสดใสที่เคยเกิด
เหลือเพียงน้ำตาที่ไหลออกมากจากบนฟ้า

และนัยต์ตาของผมเอง.

"ฝนตกแล้ว กลัวรึป่าว"
ประโยคที่ไม่ได้ยินมานานกลับมาอีกครั้ง
น้ำตากลายเป็นรอยยิ้ม และความกลัวกลับกลายเป็นความคิดถึงอีกครั้ง

อยากกอดคุณไว้นานๆ เลย

เมฆพวกนี้ทำผมฝันร้ายอีกแล้ว
.
 
.

.

.

.

.

.

แท้จริงแล้ว ฝันร้ายที่เกิดไม่ได้เกิดจากเมฆฝนที่น่่ากลัว
ฝันร้ายของผมกลับกลายเป็นการที่คุณไม่ได้บอกฝันดีก่อนนอนนั่นเอง





:)



SHARE
Writer
ppannnn
06/09
เธอจะลืมพระจันทร์ตอนพระอาทิตย์ขึ้นหรือป่าว เธอจะลืมพระอาทิตย์ตอนมีเมฆบังหรือไม่ [twitter : @mhuemimhue]

Comments