ความเข้มแข็งเค้าหามาจากไหนกันหรอ??
ตั้งแต่วันที่สูญเสียคนที่เรารัก และรักเรามากที่สุด
ชีวิตมันมืดไปหมด 
มีคนรอบตัวเป็นร้อยๆ แต่เหมือนอยู่ตัวคนเดียว ไม่เห็นใคร ทางข้างหน้ามันมืด รู้สึกหนาวแต่อะไรก็ทำให้อุ่นขึ้นไม่ได้

บางคนบอกว่าเวลาเท่านั้นที่จะช่วยได้ ผ่านมาแล้ว 113วัน เมื่อเวลานั้นของเราจะมาถึง 
วันที่เราคิดถึงเค้าแล้วยิ้มได้ 
วันที่เราคิดถึงเค้าแล้วมันทำให้มีแรงสานต่อสิ่งที่ตั้งใจทำด้วยกันมา
วันที่เราคิดถึงเค้าแล้วมันทำให้เราอยากใช้ชีวิตในทุกๆวันที่เหลือแทนเค้า
วันนั้น วันของเรา เมื่อไรมันจะมาถึง...

ที่สุดของความทรมานคือความคิดถึง ทุกๆความทรงจำ ทุกๆที่มันค่อยๆชัดขึ้นตอกย้ำถึงวันเวลาเก่าๆว่ามันจะไม่มีอีกแล้ว

คนที่เคยสูญเสียเค้าผ่านช่วงนี้ไปได้ยังไง อยู่ได้ยังไง เอาแรงกาย แรงใจจากที่ไหนมาผลักดันตัวเองให้ลุกขึ้นมาทำในสิ่งที่เหลือเพื่อสานต่อสิ่งที่เราคิดกันไว้ 

เราต้องเข้มแข็งขนาดไหน ต้องใช้แรงมากขนาดไหน มันถึงจะเป็นวันของเรา วันที่เราไม่ต้องทรมานเพราะความคิดถึง...

คบกัน 13 ปี จากกัน 113 วัน ความรู้สึกยังเหมือนวันแรก วันที่ต้องไประบุตัวคนที่เรารักในห้องเย็นๆกับเตียงเหล็กที่เหล็กทะลุมาถึงหัวใจ
SHARE
Writer
9009
journey
life is journey

Comments