พ่อดอกปีบ
ปลายฝนต้นหนาว 
ดอกปีบพร้อมใจกันร่วง
กลิ่นหอมอ่อนๆ โอบล้อมบริเวณต้น

ดอกปีบ สายฝน และ ลมหนาว เป็นอะไรที่เข้ากันที่สุด เธอชอบกลิ่นเหล่านี้ หอมกลิ่นดอกไม้และกลิ่นฝน 

สองสามวันกับการเก็บดอกปีบที่ร่วงตามพื้นมาใส่ไว้ในรถและบนโต๊ะเรียน นอกนั้นก็เก็บภาพถ่ายไว้เสียดายเก็บกลิ่นไว้ไม่ได้

วันดีคืนดีก็มีภาพหนึ่งส่งเข้ามา 
ภาพดอกปีบบนพื้น 
"ดูซิ ดอกปีบ ไม่คิดว่าจะส่งให้เลย" เขาพิมพ์มา
"... อ่าว ชอบเหมือนกันอีกหรอ" เธอถาม
" ป่าวนะ ชอบมาก่อนอีก" เขาตอบทิ้งท้าย
"จริงดิ จริงหรอ ไม่น่าจริง" เธอคิด

"นี่เพิ่งรู้ว่าต้นไม้ใหญ่กลางบ้านเป็นต้นปีบ วันนี้ดอกร่วงหล่นเต็มพื้นเลย" เขาบอกด้วยตัวอักษรที่เธออ่านดูก็รู้ว่าตื่นเต้น
"ไหนว่า ชอบมาก่อน ที่บ้านมียังไม่รู้อีก" เธอคิดไว้แล้วว่าไม่น่าจริงเรื่องที่เขาพูด
เสียงหัวเราะอยู่ที่ปลายสาย "ชอบก่อนจริงๆ แต่แค่ไม่ได้สังเกต เพราะเห็นโพสของเธอเลยทำให้มาสนใจมากขึ้น" เขารีบตอบกลับมา
"อื้อ ชอบก็ชอบ แต่ดอกปีบในภาษาเหนือชื่อกาสะลองนะ ชอบแต่ไม่สังเกตเนี่ยนะ จะชอบจริงๆหรอ"เธอตอบไปอย่างเสียมิได้
"นี่ยังมีเกร็ดความรู้ให้อีกหรอ" เขาตอบพลางหัวเราะชอบใจ 

กลิ่นกาสะลอง หอมบางๆ มาตามลม 
กลิ่นที่ทำให้เธอคิดถึงบ้านเสมอ 

แต่ตอนนี้หากเห็นดอกกาสะลองสีขาวอันเรียบง่าย ใจของเธอก็เพิ่มการคิดถึงเขาขึ้นมาอีกคนหนึ่ง คนที่ช่างสังเกตในสิ่งที่เธอสนใจไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม

ขอบคุณมาก พ่อดอกปีบ










SHARE
Written in this book
บทสนทนาบนชั้น12
เรื่องราวของความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงคู่หนึ่งบนระเบียงชั้น 12
Writer
NikNisa
Learner
There is no wrong or right, Just Write

Comments